Reklama

Festyn rodzinny „Bądźmy razem”

Radośnie i rodzinnie przebiegał festyn „Bądźmy razem”, zorganizowany przez Caritas Kielecką i jej partnerów z okazji Dnia Dziecka. Uczestniczyło w nim ponad 3 tys. osób. Nie zapomniano o pomocy dla powodzian. Podobne festyny Caritas odbyły się w 14 miastach Polski

Niedziela kielecka 25/2010

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Hala Legionów przy ul. Bocznej (zrezygnowano z pl. Artystów ze względu na pogodę) stała się jednym wielkim placem zabaw. Tańczono, śpiewano, malowano, fruwały baloniki z logo „Caritas”, a młodzi uczestnicy festynu, rozpoznawalni po wymalowanych niczym u Indian buziach (przez wolontariuszy z Diecezjalnego Centrum Wolontariatu), kolorowych chustach i innych emblematach, kręcili się jak w ukropie. Tu ktoś dosiada policyjny motocykl - firmową yamahę, gdzie indziej trwa konkurs hula-hop czy zawody w chodzeniu na szczudłach. Pracownicy z Muzeum Zabawy i Zabawek w Kielcach ustawili zabawowe tory przeszkód. Można było pograć w przestrzenne warcaby, kręgle, bić rekord w liczbie osób jednocześnie skaczących na wielkiej skakance. - Chodźcie do nas wszyscy, zaśpiewajmy ze sceny - zapraszał Joszko Broda. Zabawa na festynie, po raz pierwszy zorganizowanym w Kielcach, trwała od godzin przedpołudniowych do 18.30.
- Festyn to okazja do zabawy o charakterze rodzinnym, ale i do solidarności z rodzinami dotkniętymi powodzią, gdyż uczestniczyły w nim szkoły z terenów powodziowych - wyjaśnia ks. Krzysztof Banasik, wicedyrektor Caritas Kieleckiej. - W trakcie imprezy zachęcaliśmy do wysyłania charytatywnego SMS-a na nr 72052 o treści „Pomagam”, z którego dochód przeznaczony jest na pomoc powodzianom. Dzisiaj każde dziecko ma komórkę i ta jego własna decyzja o wysłaniu SMS-a ma także walor wychowawczy - uważa ks. Banasik.
Zaproszenia na festyn docierały do dzieci i rodziców za pośrednictwem szkół i parafii, dzięki czemu do Kielc przyjechali uczniowie z zalanych, południowych regionów diecezji kieleckiej, ale i z sandomierskiej, która najbardziej ucierpiała od powodzi.
Festyn rozpoczął się od zabawy i konkursów zorganizowanych przez znanego z telewizji Pana Yapę. Uczestnicy świetnie bawili się także tańcząc i śpiewając z zespołem Joszko Brody „Dzieci z Brodą” oraz uczestnicząc w spektaklu kieleckiego Teatru Lalki i Aktora „Kubuś” („Czerwony kapturek”, na pl. Artystów). Poza tym, co działo się na scenie, dzieci mogły przeprowadzać wywiady radiowe z dorosłymi, w tym oczywiście z kieleckimi VIP-ami. Przy specjalnie zaaranżowanych stoiskach odbywały się konkursy i zabawy. Policja demonstrowała umiejętności swoich psów i przypominała zasady bezpieczeństwa na czas wakacji. Były również występy muzyczne i taneczne młodych kieleckich artystów, przygotowano liczne konkursy z nagrodami, gry i zabawy. Wielką atrakcją okazały się konkurencje sprawnościowe z udziałem mistrzów Polski - zawodników Vive Targi Kielce. W trakcie imprezy rozstrzygnięty został konkurs plastyczny „Dzieci Świadkami Miłości”, który przeprowadzony został w szkołach podstawowych i przedszkolach województwa świętokrzyskiego dla różnych grup wiekowych.
Festyn zakończył występ zespołu „Józefowe kwiatki” z parafii św. Józefa Robotnika w Kielcach.
Organizatorami festynu, obok Caritas Kieleckiej, były: Urząd Miasta Kielce, Fundacja Vive Serce Dzieciom, Kuratorium Oświaty w Kielcach, Komenda Wojewódzka Policji w Kielcach, Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w Kielcach, Krajowe Centrum Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, Diecezjalne Centrum Wolontariatu oraz Młodzieżowy Dom Kultury w Kielcach, Dom Kultury „Zameczek” w Kielcach, Muzeum Zabaw i Zabawek w Kielcach i Teatr Lalki i Aktora „Kubuś” w Kielcach.
Partnerem strategicznym festynu była sieć sklepów „Biedronka”, która ufundowała 3,5 tys. paczek z upominkami dla najmłodszych.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2010-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Prezydent w Dzień Kobiet odznaczył jedenaście zasłużonych dla Polski kobiet, w tym s. Marię Rafaelę

2026-03-08 19:53

[ TEMATY ]

odznaczenie

Prezydent Karol Nawrocki

zasłużone kobiety

s. Maria Rafaela

Grzegorz Jakubowski/KPRP

Prezydent Karol Nawrocki wręcza odznaczenie siostrze Marii Rafaeli

Prezydent Karol Nawrocki wręcza odznaczenie siostrze Marii Rafaeli

Prezydent Karol Nawrocki wręczył w niedzielę odznaczenia jedenastu kobietom zasłużonym dla Polski na polu kultury, edukacji, opieki zdrowotnej i historii. Kobiety w Polsce odgrywają podmiotową rolę, a panie są tego najlepszym dowodem - zwrócił się do odznaczonych.

Podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim w Warszawie prezydent Karol Nawrocki wręczył odznaczenia zasłużonym dla Polski kobietom, jednocześnie złożył zgromadzonym i wszystkim Polkom życzenia z okazji wypadającego w niedzielę Międzynarodowego Dnia Kobiet.
CZYTAJ DALEJ

Papieskie odznaczenie dla organistki z Polski

2026-03-09 12:02

[ TEMATY ]

Papieskie odznaczenie

Diecezja Bielsko-Żywiecka/diecezja.bielsko.pl

Jadwiga Tomala, organistka w parafii św. Jana Chrzciciela w Brennej, została uhonorowana papieskim medalem „Pro Ecclesia et Pontifice” – jednym z najwyższych odznaczeń przyznawanych osobom świeckim za szczególne zasługi dla Kościoła. Liturgii w przewodniczył kanclerz bielsko-żywieckiej kurii ks. Adam Bieniek, który podczas Eucharystii wręczył medal i dyplom w imieniu papieża Leona XIV. W uroczystości uczestniczył również proboszcz ks. Jerzy Pytraczyk oraz parafianie.

W kazaniu ks. Bieniek nawiązał do ewangelicznego obrazu „wody żywej”. Podkreślił znaczenie autentycznych źródeł życia duchowego i zachęcił wiernych do sięgania do słowa Bożego i nauczania Kościoła, które prowadzą do spotkania z Chrystusem. W kontekście przyznawanego medalu dla organistki wskazał, że życie parafii i jej jedność z Kościołem powszechnym znajdują konkretny wyraz w posłudze ludzi zaangażowanych w życie wspólnoty.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję