W dzisiejszej Ewangelii słyszymy: „Szukacie Mnie nie dlatego, że widzieliście znaki, ale dlatego, że jedliście chleb do sytości. Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy”. Te słowa Jezusa prowadzą nas do postawienia pytania: dlaczego człowiek szuka Boga? Czy jedynie po to, aby zaspokoić swoje cielesne pragnienia, czy jednak po to, aby odnaleźć właściwy sens swojego życia? Jezus podkreśla, że nie przyszedł, aby szukać poklasku i zaspokajać pragnienie sytości u tych, którzy podążają za Nim i słuchają Jego nauki. Chociaż, oczywiście, dostrzega i jest wrażliwy na ludzki głód, biedę i krzywdę. „Troszczcie się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy” - program Jezusa wskazuje na to, że istnieje inny porządek życia, nie tylko ten związany ze sprawami doczesnymi, dotyczącymi trosk związanych z jedzeniem, ubieraniem się i codzienną pracą. Jezus mówi, że istnieje pokarm, który nie niszczeje i który trwa na wieki. On zaspokaja potrzeby duchowe człowieka i nadaje sens życiu ludzkiemu.
Słowa Chrystusa o pokarmie, który daje życie i trwa na wieki, ukierunkowują nas na Eucharystię. „Kościół żyje dzięki Eucharystii - jak napisał bł. Jan Paweł II w encyklice «Ecclesia de Eucharistia» (2003 r.). - Eucharystia, pojęta jako zbawcza obecność Jezusa we wspólnocie wiernych i jako jej pokarm duchowy, jest czymś najcenniejszym, co Kościół posiada na drogach historii” - kontynuuje Ojciec Święty. Dlatego nasze życie, aby nabrało prawdziwego i głębokiego sensu, musi być życiem eucharystycznym. To w Eucharystii znajdujemy pokarm na życie wieczne. W Eucharystii spotykamy Chrystusa, który jest chlebem życia. „Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie” - mówi nam Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Dlatego „Kościół otrzymał Eucharystię od Chrystusa, swojego Pana, nie jako jeden z wielu cennych darów, ale jako dar największy, ponieważ jest to dar z samego siebie, z własnej osoby w jej świętym człowieczeństwie, jak też dar Jego dzieła zbawienia” („Ecclesia de Eucharistia”, n. 11). Korzystajmy z tego wielkiego daru. Szukajmy pokarmu na życie wieczne. Porzućmy ciasną potrzebę zaspokajania jedynie naszych biologicznych pragnień. Pamiętajmy o spotkaniu z Chrystusem w Eucharystii. Nawiedzajmy Najświętszy Sakrament. W wielu kościołach są kaplice wieczystej adoracji Najświętszego Sakramentu. Skorzystajmy także z tego daru. Dręczy nas tak wiele problemów, trudności życiowych. Miejmy wiarę, że spotkanie z Chrystusem w Eucharystii pomoże nam znaleźć odpowiedzi na trudne pytania. Przed Najświętszym Sakramentem znajdziemy sens naszego życia.
Polecamy
Pomóż w rozwoju naszego portalu
