W instytucji czy przedsiębiorstwie mogą pojawiać się klienci (interesanci) i goście. Klient (interesant) to ktoś, kto przychodzi (lub jest wezwany), żeby coś załatwić. Gość to jest ktoś, kto jest przez instytucję czy przedsiębiorstwo zaproszony. Może to być kontrahent, przyszły klient, ktoś, komu się chce instytucję czy przedsiębiorstwo pokazać itp.
Gość instytucji (przedsiębiorstwa) ma zawsze, tak jak gość prywatny, status specjalny, wyjątkowy. Ta wyjątkowość rzuca się w oczy w perspektywie procedencji (zasad pierwszeństwa). Gość jest tu najważniejszy. Jest taki klasyczny przykład podawany na wielu wykładach z zakresu etykiety. Na korytarzu znajduje się student z USA, będący gościem samorządu, i burmistrz. Podchodzi do nich pracownik urzędu. Z kim się najpierw wita? Oczywiście, ze studentem, bo jest gościem urzędu.
Gdzie witać gości instytucji czy przedsiębiorstwa?
Jest kilka takich miejsc, w zależności od rangi gościa. Najważniejszych gości, jeśli przyjeżdżają pociągiem czy samolotem, wita już na dworcu kolejowym czy lotnisku szef instytucji lub ważny jego przedstawiciel. Najważniejszych gości, którzy przyjeżdżają samochodem, wita przed budynkiem instytucji czy przedsiębiorstwa przedstawiciel dyrekcji, który następnie prowadzi ich do gabinetu szefa, w którym następuje przywitanie gościa z szefem. Jeżeli szef chce, by gościa przywitali inni pracownicy (i chce go im przedstawić), prowadzi go do specjalnego pokoju (najczęściej jest to sala konferencyjna), gdzie ci pracownicy oczekują. Innych gości można przywitać w holu budynku czy np. przy windzie.
Gościowi instytucji czy przedsiębiorstwa często organizuje się, tak jak gościowi prywatnemu, całodzienny program, który obejmuje nie tylko sprawy służbowe, ale również posiłki i rozrywkę. Najczęściej w takich przypadkach gościem zajmuje się specjalnie wydelegowany opiekun, który mu cały czas towarzyszy. Etykieta biznesu określa dokładnie nawet ubiór takiego opiekuna na wszystkie możliwe okazje. Jeżeli np. opiekunem jest kobieta, a program zorganizowany dla gościa obejmuje przejażdżkę statkiem, podręczniki etykiety biznesu podpowiadają założenie tzw. kreacji romantycznej (są to kreacje charakteryzujące się lekkością, zwiewne, powłóczyste bardzo często w stylu lub klimacie drugiej połowy XIX czy początków XX wieku).
Opuszczamy gościnny Rzeszów, by krętymi drogami Pogórza dotrzeć do Sanoka – miasta o wielkiej historii i głębokiej duchowości. Nad rynkiem tego królewskiego grodu góruje franciszkańska świątynia, w której od wieków, w ciszy i modlitewnym skupieniu, czeka na nas Matka Boża Pocieszenia – Pani Sanocka.
Kiedy stajemy przed Jej cudownym obrazem, uderza nas niezwykły spokój i dostojeństwo tego wizerunku. Maryja przedstawiona jest w typie Matki Bożej Śnieżnej, z Dzieciątkiem na ręku. To obraz, który przybył tu w XVII wieku i niemal natychmiast stał się źródłem niezliczonych łask. Sanoczanie od pokoleń wiedzą, że tutaj każde strapienie znajduje ukojenie. Historia tego miejsca przypomina nam, że Maryja nie jest odległą królową, ale Matką, która schodzi w doliny naszego życia, by podać rękę w chwilach słabości.
Na położonej na Atlantyku portugalskiej diecezji Angra, na Azorach, tysiące mieszkańców archipelagu, a także turystów, biorą udział w trwających od soboty uroczystościach ku czci Chrystusa Pana Cudów. Według katolickiego działacza Nuno Diasa główne wydarzenia w ramach świąt odbywają się w Ponta Delgada, stolicy głównej wyspy archipelagu Azorów São Miguel. - To najważniejsze, najbardziej typowe dla naszych wysp uroczystości religijne, na które nie tylko docierają turyści, ale również emigranci z naszego archipelagu żyjący na co dzień na różnych kontynentach - powiedział KAI Diaz, precyzując, że to liczące „kilka wieków” wydarzenie religijne w tym roku potrwa do 14 maja.
Podczas inauguracji obchodów święta Chrystusa Pana Cudów jezuita ojciec Paulo Duarte zaapelował do wiernych z Azorów o przemianę wewnętrzną oraz postawę miłosierdzia wobec bliźnich. Wezwał do podejmowania wysiłku, aby poznać własne wnętrze, kierując się naukami św. Ignacego Loyoli. Podkreślił, że wewnętrzna przemiana osoby wierzącej jest ważniejsza od „zewnętrznego wypełniania praktyk religijnych”. - Każdy powinien zapytać siebie czy chce spełniać się tylko zewnętrznie, czy też raczej chce przemieniać siebie - dodał o. Duarte.
Od początku pontyfikatu Leon XIV konsekwentnie ponawia pytanie o chrześcijańskie korzenie Europy, kontynuując tym samym linię Jana Pawła II i Benedykta XVI. Temat ten wywołał szerokie debaty na początku lat 2000, kiedy Jan Paweł II bezskutecznie próbował doprowadzić do wpisania wyraźnego odniesienia do tego dziedzictwa do preambuły Konstytucji Europejskiej. Sprzeciw wyraziła wówczas Francji, motywując to świeckim charakterem państwa, co doprowadziło do kryzysu w relacjach z Watykanem.
W minionym ćwierćwieczu, ów kryzys chrześcijańskich punktów odniesienia w Europie jeszcze się pogłębił. Leon XIV otwarcie skrytykował to zjawisko w przesłaniu z 23 stycznia 2026 r., skierowanym do uczestników Europejskiej Konferencji w Luksemburgu, zorganizowanej przez Fundację Centesimus Annus Pro Pontifice. Papież wyraził w nim ubolewanie nad rosnącą niechęcią do dyskusji o wartościach uniwersalnych wynikających z tradycji religijnych oraz przestrzegł przed relatywizmem, stwierdzając, że „żadna wspólnota (…) nie może żyć w pokoju i rozwijać się bez wspólnych prawd”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
