W poprzednim roku ze względu na obostrzenia ten bieg udało się zorganizować dopiero pod koniec sierpnia. Teraz przypadnie na pierwszą niedzielę marca. Przypomnijmy, pierwszego dnia tego miesiąca obchodzimy Narodowy Dzień Pamięci Żołnierzy Wyklętych. Bieg realizowany jest przez Fundację Wolność i Demokracja. Główną ideą projektu jest oddanie hołdu żołnierzom polskiego podziemia antykomunistycznego i antysowieckiego działającego w latach 1944 – 1963 w obrębie przedwojennych granic Rzeczpospolitej Polskiej oraz popularyzacja wiedzy na ten temat.
W ramach X edycji biegu Tropem Wilczym z terenu diecezji świdnickiej, w organizację biegu zaangażowały się 23 miejscowości, a są to: Bielawa, Bystrzyca Kłodzka, Dobromierz, Duszniki – Zdrój, Głuszyca, Jaworzyna Śląska, Jaroszów, Kamieniec Ząbkowicki, Kudowa – Zdrój, Łagiewniki, Niemcza, Międzygórze, Międzylesie, Polanica – Zdrój, Strzegom, Szczytna, Świdnica, Świebodzice, Udanin, Złoty Stok i Żarów.
Tropem Wilczym to nie jest tylko bieg. To nie jest tylko pamięć o naszych dziadkach, wujach, dzielnych kobietach z naszych rodzin. To nie tylko edukacja, nie tylko poczucie dumy z własnych korzeni, często nieznanych nam wcześniej. To nie tylko zmaganie się z trudną historią. To droga, pomysł na życie - piszą organizatorzy.
Uczestniczki łagiewnickiego biegu „Tropem Wilczym”
W kilkunastu miejscowościach diecezji świdnickiej odbył się Bieg "Tropem Wilczym" ku pamięci Żołnierzy Niezłomnych. To jeden z największych biegów organizowanych w Polsce.
W Wałbrzychu 5 marca symboliczny dystans - 1963 metrów pokonała rekordowa liczba biegaczy w każdym wieku. – Mimo, że pogoda nie rozpieszczała, jesteśmy niesamowicie szczęśliwi, bo na starcie stanęło 700 zawodników. W ten sposób oddaliśmy hołd tym, którzy poświęcili swoje życie za wolną i niepodległą Polskę – mówił Krzysztof Drelichowski – wicedyrektor Wałbrzyskiej Strefy Ekonomicznej „Invest Park”, która we współpracy z Miastem Wałbrzych po raz kolejny zorganizowała to wydarzenie, będące także okazją dla aktywności fizycznej i integracji całych rodzin.
Paweł dowodzi niezależności swojej Ewangelii biografią, i jest to biografia zeznana jak przed sądem: „słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć”. Apostoł niczego nie retuszuje. Jego przeszłość prześladowcy jest częścią argumentu. Nikt nie mógł go nauczyć Ewangelii, bo nie przebywał wśród uczniów. Był po przeciwnej stronie. „Prześcigałem w żarliwości o judaizm wielu rówieśników”. Gorliwość Pawła była gorliwością zelotyczną, wzorowaną na Pinchasie i Eliaszu, gotową do przemocy w obronie Prawa. Przełom opisuje językiem powołań prorockich: „gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie”. To niemal dosłowne echo Jeremiasza (Jr 1,5) i Sługi Pańskiego (Iz 49,1). Paweł opisuje nawrócenie jako powołanie w obrębie tej samej historii Boga z Izraelem. Ten, który posyłał proroków, posłał i jego, „abym Ewangelię o Nim głosił poganom”. Znamienna jest dyskrecja: „objawić Syna swego we mnie”. Wydarzenie damasceńskie, które Łukasz opowie trzykrotnie z narracyjnym rozmachem, sam Paweł wspomina półzdaniem. Chronologia, którą podaje, ma wartość dowodową. Nie radził się „ciała i krwi”, poszedł do Arabii, wrócił do Damaszku, dopiero po trzech latach udał się do Jerozolimy „zapoznać się z Kefasem” i pozostał u niego piętnaście dni, nie widując innych apostołów oprócz Jakuba. Grecki czasownik historēsai, zapoznać się, znaczy tyle co odwiedzić w celu poznania. Z tej wizyty nie da się wyprowadzić zależności doktrynalnej. A jednak Paweł nie buduje Ewangelii przeciwko Jerozolimie. Przyszedł do Kefasa, bo komunia z Piotrem należy do prawdy jego posłannictwa. Niezależność objawienia i więź z Kościołem apostolskim nie kłócą się u niego ani przez chwilę. Finał jest doksologią cudzej wdzięczności. Kościoły Judei, znające go tylko ze słyszenia, „wielbiły Boga z mojego powodu”. Prześladowca głosi wiarę, którą chciał zniszczyć. Taka odmiana ma tylko jedno wytłumaczenie, i właśnie ono jest treścią uwielbienia.
Polskie dzieci włączają się w światową modlitwę różańcową zainaugurowaną w Watykanie przez Leona XIV. W ramach inicjatywy „Milion dzieci modli się na różańcu” najmłodsi z różnych krajów proszą o zakończenie wojen, pojednanie i pokój. W Polsce tegoroczna modlitwa ma szczególną intencję – pokój w Libanie.
Akcja trwa od 1 do 7 października. Do wspólnej modlitwy włączają się dzieci w rodzinach, szkołach i parafiach. Pomoc Kościołowi w Potrzebie zachęca do udziału katechetów, nauczycieli, rodziców i duszpasterzy, którzy mogą zgłaszać grupy uczestników. Organizator przygotował także materiały dla dzieci i katechetów, m.in. plakaty, ulotki, listy oraz materiały formacyjne.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
