W kraju tankowców niewiele platform wiertniczych, prawie w ogóle, a tu co rusz wyciek. Wyciekają tajne informacje, a razem z nimi ujawnia się dziwna zależność: jak coś wycieknie, to zazwyczaj ochlapie działaczy z SLD lub ludzi z nimi związanych. Ostatnio wyciekło, że ABW w Bydgoszczy podsłuchiwała jedną działaczkę z SLD i powiązanego z nią biznesmena. W tej rozmowie, pełnej znaczących „mhmm” i „aha”, wykazująca się socjaldemokratyczną wrażliwością aktywistka ostrzegała kolegę, że służby mogą mu się dobrać do skóry. Skąd wiedziała? Ponoć od jakiegoś ministra, a zauważmy, że w tym czasie innych ministrów niż eseldowscy w Polsce nie było. Najbardziej ubolewa nad całą sytuacją szef ABW, tłumacząc, że ten wyciek to szkoda dla śledztwa. No pewnie. Tak finezyjnie by się go umorzyło albo, zakładając późniejsze spodziewane zaniedbania - vide prokuratura na Żoliborzu i prezydencki minister Ungier - odłożyło ad acta.
Dama z Kuną
Reklama
Kraków ma swoją „Damę z łasiczką”, a w Warszawie pojawiła się „Dama z Kuną”. Tym razem nie chodzi o obraz, ale o fotografię naszej Pierwszej Damy, czyli Pani Prezydentowej Jolanty Kwaśniewskiej, z Kuną Andrzejem. Na wystawie opublikowanej przez Życie (17 i 18 grudnia) nie mniejsze zaciekawienie wzbudza drugi widok: Damy z Żaglem - nie chodzi o marynistyczne pejzaże - ale o Żagla Aleksandra, dobrego znajomego Wołodii Ałganowa. W komplecie mamy jeszcze Damę z Edwardem M. W tym przypadku sam inicjał po imieniu wskazuje, że osoba ta najbardziej fascynuje funkcjonariuszy organów sprawiedliwości. Najważniejsze pytanie na dziś brzmi: Kto jest autorem dzieła? My stawiamy na Leonarda da Vinci.
Na kolejnego odnowiciela postkomunizmu został wybrany Józef Oleksy. Zdecydowali tak delegaci na kongres SLD. To kolejny stołek w karierze Oleksego, który wydaje się być niezastąpiony (Rzeczpospolita, 20 grudnia). Ostatnio przybyło mu jeszcze jedno wyróżnienie, a to za sprawą orzeczenia sądu lustracyjnego.
Czarne dziury pamięci
Wewnątrz odnawianego właśnie SLD zadomowił się kret, powstała bowiem Platforma. Pod aktem powołania podpisali się m.in. Krzysztof Janik i Lech Nikolski (Gazeta Wyborcza, 20 grudnia). Sprawa jest błaha, ale piszemy o tym dlatego, że może być bardzo ulotna, szczególnie jak wpadnie w czarne dziury pamięci Nikolskiego. Znany jest on z tego, że wszelkie informacje o sprawie Rywina przepadły i wydają się być nie do odzyskania. Przed ówczesną komisją śledczą miał do powiedzenia tylko tyle: Nie pamiętam. Istnieje niebezpieczeństwo, że o Platformie będzie za parę dni mówił to samo.
6 i 7 lutego br., w bazylice współkatedralnej św. Jakuba Apostoła w Olsztynie, odbędą się uroczystości pogrzebowe śp. bp. Juliana Wojtkowskiego. Mszy św. pogrzebowej w sobotę 7 lutego o godz. 11.00 będzie przewodniczył abp Tadeusz Wojda SAC, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
