Autorką Serca w gorsecie jest Szwajcarka Ursula Eggli, od urodzenia cierpiąca na zanik mięśni i poruszająca się od dziecka na wózku inwalidzkim. W daleki od sentymentalizmu, rzeczowy i jednocześnie niezwykle przejmujący sposób wprowadza nas w świat ludzi niepełnosprawnych, borykających się ze swoją chorobą i z otoczeniem. Niejednokrotnie są to osoby, które dokonują niezwykłego wprost wysiłku, aby żyć normalnie, kształcić się, angażować w działalność stowarzyszeń mających na celu ułatwienie porozumienia między niepełnosprawnymi a pełnosprawnymi, aby być aktywnymi. Eggli opowiada nam na kartach swego dziennika, który śledzimy przez okrągły rok, między innymi o spotkaniach z młodzieżą szkolną i gorących dyskusjach na temat niepełnosprawnych, o swej, wcielonej zresztą w życie, idei wspólnoty mieszkaniowej z niepełnosprawnymi, a także o nieudanych, zawsze jednostronnych miłościach i próbach uświadomieniu zdrowym, że osoba na wózku nie jest bezpłciowa, ale tak jak inni ludzie odczuwa potrzebę kochania i bycia kochaną, pozostawania w związku. Autorka nie rozczula się jednak nad swym losem, a perypetie wynikające ze swej niepełnosprawności traktuje często z dystansem i dużym poczuciem humoru. Książka ta uwrażliwia nas na los ludzi, których tak często spotykamy wokół siebie, a którym z reguły poświęcamy bardzo niewiele uwagi.