12 stycznia przedpołudniem w 84 roku życia zmarł ks. Marian Rajchel. Był jednym z egzorcystów archidiecezji przemyskiej i cenionym rekolekcjonistą. Przez lata wykładał psychologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu.
Przez dwadzieścia dwa lata był proboszczem parafii NMP Królowej Polski w Jarosławiu, gdzie zainicjował wykłady biblijne, poradnictwo rodzinne, kuchnię dla bezdomnych im. Brata Alberta, świetlicę dla dzieci z rodzin patologicznych, spotkania dla osób starszych, niepełnosprawnych i Anonimowych Alkoholików. Rozpoczął też ewangelizację przez media - zorganizował pierwszą w archidiecezji przemyskiej katolicką rozgłośnię radiową Ave Maria.
Ks. prał. Marian Rajchel urodził się 25 września 1937 r. w Iwoniczu Zdroju. Po ukończeniu studiów w przemyskim WSD, przyjął święcenia kapłańskie 18 czerwca 1961 r. w Przemyślu. Pracował jako wikariusz w Babicach, Jaśle, Radymnie i Łańcucie (Fara). W latach 1968-1973 organizował Parafię pw. Matki Bożej Królowej Polski w Nisku-Malcach. W latach 1975-1998 był proboszczem i budowniczym kościoła w Parafii pw. Matki Bożej Królowej Polski w Jarosławiu. Od 1998 r. mieszkał w jarosławskim Opactwie, gdzie do czasu przejścia na emeryturę (2007) pełnił funkcję dyrektora założonego przez siebie Radia „Ave Maria”, a od 2000 r. do ostatnich dni pełnił posługę egzorcysty diecezjalnego. Wykładał psychologię w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Był cenionym spowiednikiem, kierownikiem duchowym, rekolekcjonistą, autorem wielu książek z dziedziny życia duchowego. Był gorącym patriotą oraz wielkim czcicielem Matki Bożej, do której sanktuariów w Częstochowie i Wilnie niestrudzenie pielgrzymował. Odznaczony przywilejami Expositorium Canonicale oraz Rokiety i Mantoletu. 17 listopada 1991 r. został włączony przez św. Jana Pawła II do grona honorowych kapelanów Ojca Świętego.
W ramach spotkań odbywającymi się w Szczyrku pod szyldem „Świadectwa życia”, 23 listopada 2012 r. w sali kina „Beskid” ks. Maciej Chmielewski, egzorcysta z diecezji bydgoskiej, podzielił się swoimi świadectwami z posługi.
Podziel się cytatem
Podczas swej prelekcji egzorcysta z diecezji bydgoskiej omówił kilka przypadków opętania i nękania demonicznego. Wszystkie wziął ze swej dotychczasowej, siedmioletniej praktyki duszpasterskiej. Z jego historii wyłania się przełamujący stereotypowe wyobrażenie obraz, z którego wynika, że opętania nie są domeną zbuntowanych nastolatek słuchających death-metalowej muzyki. Wśród osób, które szukały u niego pomocy była m.in. 80-letnia kobieta, która podczas egzorcyzmu wpadała w taki szał, że kopała wszystkich dookoła. Aby zminimalizować jej agresję, z początku wiązano jej nogi pasem.
Ezechiel mówi do wygnańców w Babilonii. W ich mowie pojawia się obraz narodu wyschłego i bez przyszłości. Dzisiejsze wersety odpowiadają na ten stan językiem grobu. Bóg „otwiera groby” i „wyprowadza z grobów”, a potem „wprowadza do ziemi Izraela”. Ten obraz dotyka realnej historii. Oznacza wyrwanie z niewoli, powrót do miejsca, gdzie można żyć jako wspólnota. Tekst idzie jeszcze głębiej. Bóg zapowiada: „Udzielę wam mego ducha, byście ożyli”. W hebrajskim stoi jedno słowo (rûaḥ), które obejmuje tchnienie, wiatr i ducha. Ten dar przywraca życie nie tylko przez zmianę okoliczności, ale przez wewnętrzne ożywienie człowieka i ludu. W wersecie powraca formuła „poznacie, że Ja jestem Pan”. Poznanie oznacza doświadczenie Boga działającego w czasie, w wydarzeniach, których nie da się wyjaśnić samą polityką ani samą energią człowieka. Ojcowie Kościoła chętnie sięgali po tę perykopę w sporze o zmartwychwstanie. W III wieku Tertulian w traktacie De resurrectione carnis przytacza Ez 37 jako świadectwo realnego wskrzeszenia człowieka, a nie samego obrazu moralnej poprawy. Cyryl Jerozolimski w katechezach o zmartwychwstaniu wskazuje na „otwieranie grobów” jako zapowiedź powszechnego wskrzeszenia. Ireneusz z Lyonu łączy dar Ducha z przyszłym ożywieniem ciała i podkreśla, że zbawienie obejmuje całego człowieka, nie samą jego myśl.
W piątą niedzielę Wielkiego Postu wystawiono jedną z najcenniejszych relikwii Bazyliki św. Piotra - chustę św. Weroniki. Zgodnie z tradycją przekazywaną w związku z Drogą Krzyżową, kobieta otarła chustą twarz Jezusa, a na płótnie pozostało odbicie jego twarzy i ślady krwi - relacjonuje Vatican News.
W niedzielę uroczystemu nabożeństwu przewodniczył archiprezbiter Bazyliki św. Piotra kard. Mauro Gambetti. Kanonicy bazyliki oraz inni duchowni wraz z osobami życia konsekrowanego i wiernymi zgromadzili się przy grobie świętego Piotra. Po obrzędach wstępnych przeszli przez bazylikę w procesji, śpiewając Litanię do Wszystkich Świętych, aż doszli logii św. Weroniki znajdującej się nad jej posągiem. Następnie w tej loggii ukazano chustę św. Weroniki. W tym czasie biły dzwony, a wystawienie odbyło się w atmosferze modlitewnej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
