W uroczystości jubileuszu parafii uczestniczył abp Józef Życiński, który spotkał się z tutejszą społecznością, lokalnymi władzami i dyrektor szkoły. Towarzyszyli mu księża z dekanatu, rodacy, księża pracujący w dąbrowickiej parafii i byli duszpasterze. Ich pielgrzymka do Dąbrowicy przebiegała z pamięcią o księżach, których praca wydźwignęła parafię do obecnej świetności. Wspomina ich ona nie tylko w okolicach okrągłego jubileuszu, ale zawsze, kiedy otwierają się główne drzwi kościoła. Wchodzących witają zawieszone w kruchcie fotografie gospodarzy parafii: jezuitów o. S. Tomaszewskiego SJ, wyświęconego przez bł. bp. Gorala, o. F. Siemianowicza SJ, o. J. Macha SJ, o. M. Spytkowskiego SJ oraz diecezjalnych pasterzy od 1961 r.: ks. A. Pereta, ks. S. Flisa, ks. J. Sobczaka, ks. J. Wnuka - wikariusza, ks. J. Wielgusa, ks. P. Kurowskiego i ks. Z. Lipskiego. Listę wydłużają byli i obecni rezydenci: ks. Z. Antosz, ks. R. Mazurkiewicz, ks. K. Kwiatkowski, ks. W. Szlachetka, ks. K. Gałan, ks. D. Dąbek i powołani z parafii: o. Ryszard Żuber OFM Conv., s. Maria - Janina Ostrowska albertynka i o. Paweł Mazurek, misjonarz Afryki. Od wielu lat na terenie parafii mieszkają siostry pasterzanki i franciszkanki misjonarki Maryi. Parafia powstała w czasie niesprzyjającym rozwojowi religijności. Panował stalinizm, a prognozy dla Kościoła były miażdżące. Tymczasem Kościół przetrwał, a parafia pięknie się rozwinęła. Zawsze była pod opieką odpowiedzialnych kapłanów, wytrwałych świadków Chrystusa wiążących autentyzm wiary z gorliwością uczynków na wzór św. Pawła. Tu rozpoczynali bądź kontynuowali najważniejsze nauczanie - kim jest Chrystus, co znaczy świadectwo Jego życia i śmierci.
Abp. Józefa Życińskiego i Dąbrowicę dziś łączy wdzięczność wobec obecnego proboszcza ks. kan. Andrzeja Sternika, który pełni szereg funkcji, m.in. dyrektora okręgu Caritas Lublin Podmiejski. Owoce jego pracy są widoczne w rozkwicie życia religijnego i chętnym podejmowaniu odpowiedzialności za sprawy parafialne przez ludzi świeckich, w rosnącej liczbie ministrantów i widocznym udziale dzieci w zespole dziecięco-młodzieżowym „Exodus”. Kościół dąbrowicki jest interesującym śladem dawniejszych czasów i dumą diecezji. Dąbrowica była siedzibą rodu Firlejów. Od 1532 r. przebywał tu kapelan. Po I wojnie światowej majątek wykupili jezuici dla „Bobolanum”. Budowę nowego kościoła rozpoczęto w 1987 r. W części odbudowanych pomieszczeń zabytkowych urządzono dom rekolekcyjny i centrum Caritas - „Dom Spotkania”. Dzieje tego ośrodka duszpasterskiego na przestrzeni lat i na tle wypadków historycznych, nie zawsze dla niego łaskawych, przypomina w skrócie wystawa z przeszłości parafii - od 1950 r. do dziś. Fotografie rejestrują zmiany i zakręty w dziejach kościoła. Przypominają uczniów w strojach komunijnych, stowarzyszenia z lat początków parafii, odnotowują obecność i działania kolejnych duszpasterzy, ważne wydarzenia, dzień nawiedzenia obrazu Matki Bożej Częstochowskiej.
60 lat życia parafialnego zamyka się w konkretnych liczbach: 1769 ochrzczonych, 683 małżeństwa, 1540 przyjętych I Komunii św., 1704 bierzmowanych, 943 pogrzebów i, wg spisu od 1995 r., 1303 nawiedzonych osób chorych. Istnieje duża liczba grup formacyjnych: Akcja Katolicka, Koła Żywego Różańca, Rycerstwo Niepokalanej, Margaretki, chór „Benedictus”, Koło Rodziny Radia Maryja, grupa Jana Pawła II. Powstała wiosną 1998 r. schola „Lumina”, która jest widocznym poza Dąbrowicą, rozwijającym się zespołem dbającym o oprawę muzyczną niedzieli i świąt. W 2000 r. schola nagrała płytę wznowioną z okazji 60-lecia parafii. Przez kilka lat współorganizowała Spotkania z Muzyką Organową, zainicjowane przez prof. C. Tarachę, który również zajmował się badaniami dziejów parafii i jej duszpasterzy, ujętymi w książce „W służbie lokalnego Kościoła”.
Wspólnota w Dąbrowicy idzie dziś w kierunku pogłębiania życia modlitwy, szkolenia śpiewu liturgicznego oraz rozkwitu stosunków międzyparafialnych, nawiązując w 1992 r. partnerskie kontakty z parafią św. Idy w Munster (Niemcy), owocujące wyjazdami i współpracą, a zaznaczyły się one obecnością przedstawicielki zaprzyjaźnionej parafii niemieckiej podczas jubileuszu. Obecny proboszcz, który przejął parafię po gospodarzu ks. Z. Lipskim, nadal uczy ludzi koncentrować uwagę na tym, co łączy - na Chrystusie. Jednym z duchowych owoców przygotowania do jubileuszu parafii jest dostrzeganie przez znaczną większość ludzi konieczności osobistego nawracania. Jest to znak podążania szlakiem wskazanym przez Matkę Bożą - patronkę parafii. Idący nim będą mogli powtórzyć: „Teraz zaś już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus” (Ga 2, 20).

„Mając na sercu większe dobro duchowe i oczywisty pożytek wiernych, zbyt oddalonych od swego dotychczasowego kościoła parafialnego w Lublinie, niniejszym (…) tworzymy samodzielną parafię rzymsko-katolicką pw. NMP w Dąbrowicy (…). Ludowi wiernemu nowej parafii wraz z jej duszpasterzem, udzielamy pasterskiego błogosławieństwa. Piotr Kałwa, biskup lubelski”
Fragment dekretu o utworzeniu parafii z 1950 r.