Od 3 do 10 lipca w Kotani odbyły się rekolekcje przeznaczone dla dziewcząt z diecezji rzeszowskiej, należących do parafialnych scholi i Dziewczęcej Służby Maryi. Prowadzeniem tych rekolekcji po raz kolejny
zajmowali się ks. Daniel Kosiba i s. Helena Łukasik - sercanka. Pomagali im ks. Bogusław Grzywacz, klerycy WSD w Rzeszowie Marek Winiarski, Mariusz Jeż, Paweł Wójcik, Marek Story, Dariusz Kosak
- animator muzyczny, precentorki Renata Nabożny i Dorota Pocałuń z Zaczernia oraz Ewelina Łach i Joanna Zagaja z Górna. Tematem przewodnim rekolekcji było Z Maryją bliżej Chrystusa. Rekolekcje miały
ukazać Maryję jako drogę do pogłębienia wiary w Pana Jezusa.
W „szkole Maryi” przebywało 79 uczestniczek, z czego najliczniejsza była 18-osobowa grupa z Wielopola Skrzyńskiego. Ponadto przybyły dziewczęta z Bzianki, Pstrągowej, Rudnej Wielkiej,
Kosowów, Medyni Głogowskiej, Widełki, Zaborowa, Libuszy, Ostrowów Tuszowskich, Przybyszówki, Kątów Trzebuskich i z Sędziszowa.
Centralnym punktem programu każdego dnia była wspólna Eucharystia. W kazaniach ks. Daniel Kosiba rozważał poszczególne wezwania modlitwy Zdrowaś Maryjo. Wieczorem natomiast odbywały się w kaplicy
nabożeństwa przygotowywane przez kleryków. Podczas jednego z nich odnowiono przyrzeczenia chrzcielne. Każdego dnia przeprowadzana była katecheza przygotowywana przez s. Helenę, która korzystając
z wielu rekwizytów i posługując się metodami aktywizującymi, np. inscenizacjami, przybliżyła życie św. Jadwigi, św. Józefa Sebastiana Pelczara, św. Franciszka z Asyżu i bł. Karoliny Kózkówny.
W czasie rekolekcji uczestniczki podczas śpiewu prowadzonego przez Dariusza Kosaka miały możliwość poznania nowych piosenek religijnych. Uwieńczeniem wielu godzin wspólnego śpiewu i prób był koncert,
który odbył się przy kościele w Krempnej. Wszystkie dziewczęta połączone w jedną scholę pod dyrekcją Dariusza Kosaka przy akompaniamencie jego siostrzeńców wykonały piosenki religijne. Licznie zebrana
publiczność na czele z proboszczem ks. Piotrem Kuźniarem gromkimi brawami nagrodziła młodych artystów.
Rekolekcje były też czasem pogłębienia przez dziewczęta swoich wiadomości z zakresu liturgii Mszy św., postaw i gestów w liturgii w ramach szkoły liturgicznej prowadzonej przez kleryków.
Nie zabrakło też czasu na spacery po okolicznych wzgórzach, grę w siatkówkę, przejażdżki konne i wiele innych atrakcji przygotowanych przez moderatorów.
Rekolekcję zakończyły się wspólną Eucharystią. Dziękowano Bogu za łaski, które każdy uczestnik otrzymał i wspólnie spędzony czas. Wiele uczestniczek deklarowało, że za rok znowu chętnie przyjadą do
Kotani.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
Jezus uczy, że człowiek zdoła to osiągnąć, kiedy szedł będzie zarówno drogą serca, jak i drogą człowieka. Zadaniem jednej z nich jest kształtowanie czy formowanie serca. Z kolei drugiej – budowanie właściwych relacji z innymi. Są to zatem drogi mocno związane ze sobą, zależne od siebie.
Bo powiadam wam: Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego. Piąte przykazanie Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!*; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: Raka*, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: “Bezbożniku”, podlega karze piekła ognistego. Szóste przykazanie Słyszeliście, że powiedziano: Nie cudzołóż!* A Ja wam powiadam: Każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już się w swoim sercu dopuścił z nią cudzołóstwa. Ósme przykazanie Słyszeliście również, że powiedziano przodkom: Nie będziesz fałszywie przysięgał, lecz dotrzymasz Panu swej przysięgi*. A Ja wam powiadam: Wcale nie przysięgajcie, ani na niebo, bo jest tronem Bożym; Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie*. A co nadto jest, od Złego pochodzi.
„Jezus uczy nas, że prawdziwą sprawiedliwością jest miłość i że w każdym przykazaniu Prawa winniśmy dostrzegać wymóg miłości” - powiedział Ojciec Święty w rozważaniu przed niedzielną modlitwą „Anioł Pański”
Papież podkreślił, że w czytanym dziś fragmencie Kazania na Górze Jezus ukazuje prawdziwe znaczenie przykazań Prawa Mojżeszowego: nie służą one zaspokojeniu zewnętrznej potrzeby religijnej, żeby poczuć się w porządku wobec Boga, ale temu, żeby wprowadzić nas w relację miłości z Bogiem i z braćmi. Zwrócił uwagę, że Jezus analizuje niektóre przepisy Prawa odnoszące się do konkretnych przypadków życia i posługuje się językową formułą - antytezami - właśnie po to, żeby pokazać różnicę między formalną sprawiedliwością religijną a sprawiedliwością królestwa Bożego. Chrystus uczy, że potrzeba „sprawiedliwości większej” - takiej, która sięga serca: nie tylko nie zabijać, ale szanować; nie tylko formalnie być wiernym, lecz kochać z troską i odpowiedzialnością.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.