Adorując Najświętszy Sakrament w uroczystość Bożego Ciała, oddając cześć Chrystusowi w naszych modlitwach, pieśniach i procesjach mamy okazję głębiej wniknąć w sens karmienia się Ciałem i Krwią Chrystusa. Co oznacza, że Bóg zaprasza nas na Eucharystię? Co wyraża znak przystąpienia do Komunii św? Jakie winniśmy mieć wewnętrzne nastawienie, by Komunia św. wydała owoce w naszym życiu?

Zasiadanie do jednego stołu stwarza poczucie bliskości między sobą. W kulturze biblijnej wspólne zgromadzenie wokół pokarmu, odzwierciedla głębokie pragnienie jedności, pokoju i życia, wyrażające się w czerpaniu z jednego źródła. Tworzona tak wspólnota stołu równała wszystkich w godności, wskazując na relację braterstwa. Eucharystia oznacza, że Jezus pochyla się nad nami grzesznikami i podnosi nas do godności Dzieci Bożych. Zaprasza nas, abyśmy spożywali Jego Ciało i Krew (por. 1 Kor 11, 24-25). Chrystus pragnie uczynić nas ludźmi zbawionymi, On jest pokarmem naszego pragnienia.

Wszystkie istoty potrzebują pokarmu. Obok codziennego chleba człowiek potrzebuje chleba życia, aby zaspokoić pragnienie serca, czyli miłości. Chrystus mówi dziś człowiekowi, że Jego pokarmem jest pełnienie woli Ojca, Słowo Boże i wiara. W Boże Ciało ulicami naszych wsi i miast idzie Jezus, idzie do Ciebie, nawiedza twoje serce, aby ci dać prawdziwy pokarm. Jest to pokarm w drodze, abyś będąc głodnym i osamotnionym nie zginął w wirze propozycji, które daje ci świat. Chrystus przychodzi dziś do ciebie i pyta, czy jesteś głodny i spragniony (por. J 4, 10). On daje ci swoje Ciało i Krew, abyś dostąpił spotkania z Chrystusem osobowym. Jest to pokarm wiary. Jest to pokarm w drodze, który prowadzi do posłuszeństwa woli Ojca. Przyjmujemy Chrystusa w Komunii św. z takim uczuciem chwały i uwielbienia, z jakim pragnęła Go przyjąć Dziewica Maryja w chwili Zwiastowania ( por. Łk 1, 38). Nasze serca napełnia radość, której doświadczył Jan Chrzciciel, gdy jeszcze w łonie Elżbiety weselił się Jego obecnością ( por. Łk 1, 41).

Eucharystia jest pokarmem "nowego człowieka". Ona sprawia, że kto stał się dzieckiem Bożym jest w stanie z Ciała i Krwi Pańskiej czerpać moc do życia we wszystkich okolicznościach życia (por. Ef 2, 1-10). Eucharystia jest zarówno ofiarą Chrystusa złożoną Bogu, jak i ucztą, na którą są zaproszeni ludzie. Chrystus, Baranek Boży ofiaruje siebie, pozwala siebie zniszczyć stając się pokarmem dla ludzi. Przyjmując Chleb życia doświadczamy śmierci i zmartwychwstania Chrystusa, doznajemy Jego wyzwolenia i miłości. Być w Komunii z Panem oznacza być z Nim we wspólnocie, aż do krzyża (por. Mk 8, 34-35).

Jeśli chcemy mieć życie i miłość powinniśmy patrzeć na Jezusa, którego spożywamy w Eucharystii. Albowiem w Pokarmie życia Bóg dał się poznać kim jest. Zmartwychwstanie Jezusa jest Bożym potwierdzeniem, że tylko prawdziwa miłość zasługuje na życie wieczne. Nie jest możliwe pełnienie woli Ojca bez miłości bliźniego, bez oddania się tak jak Chrystus braciom na pokarm.

Eucharystia jest sprawowana we wspólnocie Kościoła. Człowiek bowiem stworzony jest dla wspólnoty. Być w Komunii z Bogiem i z Kościołem oznacza przyjąć Boży plan, rezygnować z egoizmu i grzechu. Być we wspólnocie z Bogiem i Jego Mistycznym Ciałem oznacza konkretną miłość drugiego człowieka (por. Kol 1, 24-29). Poczucie, że jestem kochany przez Boga ma być wspólnym doświadczeniem, wspólnie przeżywaną miłością. Eucharystia urzeczywistnia Kościół - tj. wspólnotę Boga i człowieka poprzez znak Ciała i Krwi. Panie, Boży Baranku, ufając Twojej dobroci i wielkiemu Twemu miłosierdziu, przychodzę do Zbawiciela, głodny i spragniony do Źródła życia. Dziękuję Ci, że chciałeś u nas zamieszkać przez swój sakrament, który ustanowiłeś jako wieczne uobecnienie Twojej miłości.