W Kalwarii Pacławskiej odbyło się nabożeństwo ekumeniczne z udziałem przedstawicieli Kościołów chrześcijańskich oraz wiernych z Polski, Ukrainy i Słowacji. Wydarzenie zorganizowano w ramach „Prologu. Sapieżyńskich Spotkań Kulturalnych” i poświęcono modlitwie o pokój. W nabożeństwie wzięli udział duchowni Kościoła Rzymskokatolickiego, Greckokatolickiego i Ewangelicko-Augsburskiego.
Walka o kulturę i wartości
Podczas modlitwy abp Adam Szal w swoim słowie zwrócił uwagę nie tylko na dramatyczne konsekwencje konfliktów zbrojnych, ale także na niebezpieczeństwa związane z trwającą współcześnie wojną ideologiczną. Nawiązując do biblijnych korzeni spotkania i pielgrzymowania, hierarcha przypomniał postać Maryi udającej się do swej krewnej Elżbiety. Wskazał, że ich spotkaniu towarzyszyło tradycyjne, głęboko zakorzenione w Piśmie Świętym pozdrowienie: „Shalom alechem” – Pokój z tobą. Jak zauważył arcybiskup, tęsknota za pokojem była tak wielka, że stała się kluczowym atrybutem zapowiadanego Mesjasza, który miał przynieść czas, gdy „miecze przekują na lemiesze, a włócznie na sierpy”.
Metropolita przemyski podkreślił, że współczesny człowiek wciąż nosi w sercu tę samą tęsknotę, zwłaszcza w obliczu walk między narodami i grupami społecznymi. Przywołał w tym kontekście poruszający widok cmentarzy wojennych, w tym tych na Polu Marsowym we Lwowie. Wskazał jednak, że obok tradycyjnych konfliktów toczy się dziś inna, niezwykle groźna walka o wartości. – Nie chciałbym klasyfikować tych różnych wojen, ale jest także taka wojna, którą nazywamy wojną ideologiczną, która pozbawia pokoju w sercu człowieka, w sercu dużych grup ludności, w sercu całych społeczeństw – powiedział arcybiskup i przywołał czteroetapowy scenariusz walki o władzę nad światem, opisany przez radzieckiego dysydenta Jurija Biezmienowa.
Szukać wsparcia
Arcybiskup zauważył, że mechanizmy te – obejmujące demoralizację, niszczenie zaufania do religii i prawdy, walkę z autorytetami, wywoływanie kryzysów oraz ostateczne sprowadzenie narodu do roli kolonii dostarczającej taniej siły roboczej – realizują się w codziennym życiu.
Na zakończenie abp Szal wezwał do pojednania, powołując się na słowa św. Pawła Apostoła, i zachęcił do szukania wsparcia u Maryi. – Niech w dziele pojednania pomaga nam Ta, którą nazywamy Królową Pokoju. Choć oczywiście cały czas twierdzimy, wierzymy, przyznajemy, że Chrystus jest źródłem pokoju – podsumował metropolita przemyski, przypominając, że o pokój między ludźmi a Bogiem orędowała także Matka Najświętsza w swoich objawieniach fatimskich.
Potrzeba jedności
Jak podkreślił kustosz franciszkańskiego sanktuarium o. Marian Gołąb, modlitwa ekumeniczna była prologiem do różnych wydarzeń kulturalnych na Podkarpaciu.
W tym roku przypada 1400. rocznica powstania hymnu Akatyst, który „ma pokojowy wymiar i zyskał przydomek Pieśni Zwycięstwa”, i powstał prawdopodobnie w 626 r., po odparciu pierwszego oblężenia Konstantynopola. – Niech ten hymn będzie naszym wspólnym błaganiem o pokój i siłę do pokonywania demonów wojen, nienawiści i podziałów (…). Pragniemy wspólnie wołać o pokój, jedność i wzajemny szacunek (…). Pragniemy w tym miejscu budować most oparty na wspólnych wartościach – spotkaniu, dialogu, szacunku i modlitwie – podkreślił o. Gołąb.
Podczas nabożeństwa śpiewy animowali: Tetiana Shpringer i Vadym Voitovych (Ukraina), Chór Vesela Lubisa (Słowacja) oraz Sanocki Chór Kameralny pod dyrekcją prof. dr hab. Elżbiety Przystasz.
Obrzęd Pokoju następuje po modlitwie „Ojcze nasz”. Jest on przygotowaniem do przyjęcia Komunii św. i podobnie jak Modlitwa Pańska ściśle wiąże się z modlitwą eucharystyczną, w której to najczęściej w ciągu roku słyszymy prośbę do Ducha Świętego: „Pokornie błagamy, aby Duch Święty zjednoczył nas wszystkich przyjmujących Ciało i Krew Chrystusa”. Jest w tym zawarte pragnienie przyjęcia Komunii Świętej i pozostania w jedności z Bogiem, która nie jest możliwa bez jedności z człowiekiem. Z tego powodu brak zgody z naszymi bliźnimi przez złość, zawiść, zazdrość, gniew, nienawiść nie pozwalają w pełni zjednoczyć się z Jezusem. O tym samym przypomina nam dopiero co wypowiedziana przez całe zgromadzenie modlitwa „Ojcze nasz” w słowach „odpuść nam nasze winy, jako i my odpuszczamy naszym winowajcom”. Dlatego tak ważne jest, aby przystępując do wspólnego składania Ofiary Eucharystycznej, każdy z nas był pojednany z bliźnimi. Sam Chrystus mówi do nas: Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam wspomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim! (Mt 5, 23-24).
Sam obrzęd jest prosty i składa się z dwóch części. Otwiera go modlitwa o pokój, która najczęściej zaczyna się od słów: „Panie Jezu Chryste, Ty powiedziałeś swoim Apostołom: «Pokój wam zostawiam, pokój mój wam daję»”. Jej zasadniczą treścią jest prośba o pokój i jedność Kościoła i świata. Wyraża ona również świadomość grzeszności proszących nie zważaj na nasze grzechy i moc wspólnoty Kościoła lecz na wiarę swojego Kościoła. To wiara Kościoła, a nie nasze osobiste przymioty i zasługi, jest podstawą tej modlitwy. Możemy mieć tylko nadzieję, że Pan, ze względu na swe miłosierdzie, zapomni nam grzechy a swoją łaskę oprze na wierze całej wspólnoty. Zwracamy się w niej przez kapłana do Chrystusa, bo tylko On może nas obdarzyć prawdziwym pokojem i tylko On może nas doprowadzić do pełnej Jedności. My często rozumiemy tę modlitwę jako prośbę o pokój, który tak naprawdę jest spokojem w naszym dniu codziennym, niekiedy myślimy o pokoju między państwami, ale Chrystus chce nas obdarzyć innym pokojem. Pan Jezus w Ewangelii św. Jana w rozdziale 14 mówi: Pokój zostawiam wam, pokój mój daję wam. Nie tak jak daje świat, Ja wam daję. Dar pokoju, jakim obdarza nas Chrystus jest pełniejszy i głębszy, taki który działa na nas od wewnątrz i uzbraja nas na trudne chwile życiowe, ale także daje nam siłę, aby głosić Ewangelię - aby być świadkiem Jezusa. Prosimy o Pokój dla siebie i dla Kościoła, aby się nim dzielić z innymi - aby stawać się z nimi jednością.
Druga część obrzędu to znak pokoju. Od reformy Soboru Watykańskiego II przywrócono znak do stosowania przez wszystkich wiernych uczestniczących w Eucharystii. Ma on nam przypomnieć, że na Mszy św. nie tylko przychodzimy po jedność z Jezusem, ale także tworzymy jedność, wspólnotę jako Kościół. Kapłan kieruje do nas słowa zachęty: „Przekażcie sobie znak pokoju”. Odwracamy się wówczas do osób stojących obok nas, by przekazać im znak pokoju. Gest ten, zgodnie z zaleceniem Kościoła, przekazujemy osobom stojącym najbliżej, ale obejmujemy nim wszystkich obecnych w kościele i cały Kościół. Szczególnie w tym momencie powinniśmy pomyśleć o tych, których skrzywdziliśmy, z którymi żyjemy w niezgodzie lub nieprzyjaźni. Nie lekceważmy tego gestu, bo jest on bardzo ważny. Gest pokoju nie może być zdawkowy, aby tylko go wykonać. W tym geście mamy zauważyć drugiego człowieka, naszego brata. Kłaniając się, czy też podając rękę mamy zwracać się ku człowiekowi, popatrzeć na niego, dostrzec go, otoczyć go miłością. Kiedy przekazuje się znak pokoju, można powiedzieć: „Pokój Pański niech zawsze będzie z tobą” lub „Pokój z tobą”. Na te słowa odpowiada się: „Amen”. Pamiętajmy, że w tym geście poczynając od kapłana przekazujemy sobie pokój Chrystusowy i pragniemy otoczyć się wzajemną miłością jak nas naucza Jezus Chrystus, aby w Nim stać się prawdziwą jednością.
Perykopa wyrasta z wielkiej wizji rozdziałów 8-11: prorok, przeniesiony w duchu z Babilonii do Jerozolimy, ogląda świątynię zbezczeszczoną od wewnątrz. Posąg budzący zazdrość Boga, starszych kadzących wyobrażeniom zwierząt, kobiety opłakujące Tammuza, mężczyzn oddających pokłon słońcu tyłem do przybytku (Ez 8). Sąd, który teraz następuje, jest odpowiedzią na zdradę dokonaną w samym sercu kultu.
Kard. Krajewski do energetyków: „Kochałeś czy nie?”
„Kiedy spotkamy się z Panem Bogiem, to On nas nie będzie pytał o szczegóły, tylko zapyta: kochałeś czy nie?” - mówił kard. Konrad Krajewski podczas Mszy św. w parafii Zesłania Ducha Świętego w Bełchatowie. Eucharystia była sprawowana w intencji energetyków, elektryków, elektroników i ich rodzin przed przypadającym 14 sierpnia Dniem Energetyka.
W świątyni zgromadzili się przedstawiciele środowiska energetycznego, ich rodziny, kapłani oraz przedstawiciele władz. Mszy św. przewodniczył kard. Konrad Krajewski. Na początku liturgii proboszcz parafii, ks. kan. Władysław Staśkiewicz, zwrócił uwagę, że dla regionu i miejscowej energetyki jest to szczególnie wymagający czas. Prosił o modlitwę, aby podejmowane decyzje były rozwiązywane „myślą ewangeliczną i po Bożemu”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
