Jubileusz 26 kwietnia rozpoczęto koncelebrowaną Mszą św. dziękczynną w kaplicy klasztornej, na której obecni dziękowali Bogu za cichą służbę i za wszystkie dzieła, które – jak podkreślały siostry – mogły powstać tylko dzięki łasce Boga. Na początku s. Marlena Szlachta SCB przypomniała, że u źródeł 150-letniej obecności sióstr boromeuszek w Cieszynie stoi przede wszystkim Boża łaska i wierność. – Gdzie Bóg jest obecny, tam rodzi się dobro. Tam, gdzie człowiek pozwala prowadzić się Jego łasce, powstają dzieła, które przekraczają ludzkie możliwości – mówiła w nawiązaniu do słów papieża Benedykta XVI, dziękując także za 30-lecie Bursy dla Młodzieży Żeńskiej Sióstr Boromeuszek.
Bp Roman Pindel, który przewodniczył Mszy św., przypomniał, że jubileusz 150-lecia posługi sióstr boromeuszek wpisuje się w głęboką tradycję miłosierdzia obecnego w Cieszynie od wieków. Wskazał, że pasterska troska Boga stała się fundamentem dzieł miłosierdzia prowadzonych przez siostry boromeuszki, które od 1876 r. z niezmienną wiernością niosły pomoc słabym, chorym i potrzebującym. Czyniły to mimo trudnych momentów historii, prześladowań i konieczności szukania nowego miejsca służby po opuszczeniu Trzebnicy. W nowej placówce w Cieszynie stopniowo rozwijały dzieła edukacyjne i opiekuńcze. – W czasie już 150 lat pobytu w Cieszynie siostry boromeuszki z różnym natężeniem posługiwały osobom przewlekle chorym i niepełnosprawnym czy potrzebującym szczególnej opieki. Dziś zaś czynią to w Zakładzie Opiekuńczo-Leczniczym, które prowadzą. Okazują swoje miłosierdzie wobec ubogich i bezdomnych w Kuchni św. Karola, a więc imieniem patrona całej Kongregacji Sióstr Miłosierdzia św. Karola Boromeusza, do której należą – mówił biskup, powierzając siostry Bożej opiece i prosząc, by ich posługa nadal była znakiem dobroci i światłem dla tych, którzy najbardziej potrzebują miłosierdzia.
W dalszej części świętowania w Domu Narodowym wybrzmiały życzenia, podziękowania i wspomnienia związane z wieloletnią obecnością sióstr w Cieszynie. Młodzież przygotowała przedstawienie nawiązujące do historii zgromadzenia.
W najbliższą niedzielę, 5 stycznia 2025 roku, w parafii pw. św. Marii Magdaleny w Cieszynie odbędzie się zbiórka ofiar na rzecz poszkodowanych w wyniku zawalenia się kamienicy na jednej z cieszyńskich ulic. Do tragedii doszło 29 grudnia ubiegłego roku, prawdopodobnie wskutek wybuchu gazu. Całkowitemu zniszczeniu uległ budynek przy ul. Głębokiej, a dwa sąsiadujące z nim obiekty zostały uszkodzone. W wyniku katastrofy zginęły dwie osoby, a 15 osób zostało pozbawionych dachu nad głową.
Jak podkreśla proboszcz parafii ks. Jacek Gracz, każda, nawet najmniejsza ofiara ma ogromne znaczenie. „Wasze wsparcie będzie nieocenioną pomocą w tej trudnej sytuacji, w jakiej znaleźli się nasi bracia i siostry” - mówi ks. Gracz. Ofiary można przekazywać także na konto Caritas parafialnej.
Odnowa, którą zapowiada Ezechiel, ma zdumiewające uzasadnienie: „nie z waszego powodu to czynię, domu Izraela, ale dla świętego imienia mojego” (36,22). Klęska i wygnanie ludu stały się wśród narodów bluźnierstwem - mówiono: „to jest lud Pana, a musieli opuścić Jego ziemię” - jak gdyby Bóg Izraela okazał się bezsilny. Pan działa więc, by uświęcić swoje imię na oczach narodów; powrót z rozproszenia jest wydarzeniem teologicznym, zanim stanie się politycznym. Sercem wyroczni jest anatomia nawrócenia, którego człowiek sam nie potrafi dokonać. „Pokropię was czystą wodą” - obraz zaczerpnięty z rytuałów oczyszczenia Tory (por. Lb 19) - usuwa nieczystość i bożki. Potem następuje operacja głębsza: „dam wam serce nowe i ducha nowego tchnę do waszego wnętrza, odbiorę wam serce kamienne, a dam wam serce z ciała”. Warto zauważyć rozwój wewnątrz samej księgi: wcześniej Ezechiel wzywał - „uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha” (18,31); teraz Bóg bierze na siebie to, czego wezwanie nie zdołało sprawić. Zbiega się to z Jeremiaszową obietnicą Prawa wypisanego na sercach (Jr 31,33): oba głosy wygnania wiedzą już, że przymierze przetrwa tylko wtedy, gdy posłuszeństwo stanie się darem, nie samą powinnością. Zwieńczeniem jest zdanie: „Ducha mojego chcę tchnąć w was” - nie tylko nowego ducha ludzkiego, lecz Ducha samego Boga, który sprawi postępowanie według przykazań. Kościół czyta tę wyrocznię w Wigilię Paschalną, tuż przed liturgią chrzcielną - woda, nowe serce i Duch znalazły tam swoje wypełnienie. Formuła przymierza domyka całość: „będziecie moim ludem, a Ja będę waszym Bogiem” - odnowiony człowiek jest zdolny do wierności, ponieważ wierność została mu najpierw darowana.
Brak żywności, lekarstw, prądu i paliwa paraliżuje życie Kubańczyków. W Santiago de Cuba coraz więcej dzieci, osób starszych, chorych i bezdomnych prosi o jedzenie, a niektórzy szukają go na śmietnikach. Parafialna kuchnia ks. Adama Czerwińskiego, wspierana przez Caritas Polska, wydaje posiłki i staje się miejscem, w którym ludzie odzyskują poczucie wspólnoty. „Posługuję na Kubie pięć lat i nigdy tak źle nie było” – mówi misjonarz w rozmowie z Vatican News.
Kuba zmaga się z największym kryzysem gospodarczym od dziesięcioleci. Brakuje żywności, środków czystości i lekarstw, a sytuację dodatkowo pogarszają przerwy w dostawach energii oraz niedobór paliwa.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
