Siostry Maryi Niepokalanej Misjonarki Klaretynki cel swojej działalności mają zapisany w Konstytucjach Zgromadzenia słowami pełnymi radykalizmu i pasji: „Trudzić się aż do śmierci, głosząc świętą Ewangelię Pana całemu stworzeniu. Starać się o nawrócenie wszystkich osób konsekrowanych, i o nawrócenie całego świata, dla większej chwały Boga i Jego Najświętszej Matki”.

To nie tylko idea, ale to codzienność, którą zakonnice realizują z konsekwencją i oddaniem. Dowód? Ze wspólnoty formacyjnej w Rembertowie kilka sióstr wyjechało na misje do krajów położonych na czterech kontynentach.

Ewangelia w drodze

Siostry, które mieszkają w Polsce, uczą w szkołach średnich religii i języka obcego. Wszystkie znamy język hiszpański – mówi s. dr Jolanta Anna Hernik RMI, delegatka przełożonej generalnej w Polsce.

Klaretynki z Rembertowa są zaangażowane w dzieło Caritas w parafii św. Łucji. Ponadto jedna z sióstr jest asystentką w Fundacji L’Arche, w której centrum aktywności są osoby z niepełnosprawnością intelektualną. Inna siostra jest sekretarzem krajowym Papieskich Dzieł Misyjnych w Polsce, pracuje także w redakcji TVP jako tłumaczka języka włoskiego. Natomiast kolejna klaretynka z Rembertowa współpracuje z Fundacją Dzieło Nowego Tysiąclecia oraz Międzyzakonnym Duszpasterstwem Młodzieży „Most”.

– Pracujemy dla osób życia konsekrowanego przez prowadzenie wykładów, konferencji, warsztatów formacyjnych, pisanie artykułów – dodaje s. Jolanta. – Czynimy to w różnych centrach formacyjnych, Instytucie Życia Konsekrowanego we Wrocławiu, seminariach duchownych w Polsce, w domach zakonnych, także we wspólnotach żyjących za klauzurą. Prowadzimy konferencje na żywo i on-line. Żyjemy z pracy rąk własnych. Na potrzeby ewangelizacyjne Kościoła jesteśmy wrażliwe i odpowiadamy zgodnie z naszym przygotowaniem w duchu charyzmatu klaretyńskiego.

Źródłem i szczytem apostolatu sióstr jest Eucharystia. To przed Najświętszym Sakramentem umacniają się przed i po posłudze. W pełni utożsamiają się z Jezusem. Wzorują się na czułości, miłości i otwartości Matki Najświętszej.

Inspiracją dla sióstr pozostają oczywiście także założyciele zgromadzenia: św. Antoni Maria Klaret – niestrudzony apostoł XIX wieku i gorliwy czciciel Eucharystii – oraz Maria Antonia Paris. Do Polski siostry przybyły w 1990 r.

Nie idą same

O wspólnocie mówią krótko, ale wymownie: – Tworzymy jedno serce i jednego ducha, dzielimy radości i cierpienia wszystkich ludzi. – Zgromadzenie to wspólnota osób zjednoczonych jednym celem – podsumowuje s. Jolanta. – Każda misja jest wspierana modlitwą całej wspólnoty. To daje ogromne umocnienie. Wiemy, że nie idziemy same. Jesteśmy posłane.

Wspólnota to dla sióstr dom i rodzina oraz miejsce wzrastania, rozeznawania i wzajemnej odpowiedzialności. To przestrzeń, w której można przynieść zarówno radość, jak i trud, uczyć się szacunku, wierności powołaniu i codziennej miłości. – To właśnie we wspólnocie odkrywamy radość z głoszenia Chrystusa tam, gdzie jest to potrzebne, możliwe i konieczne – podkreśla s. Jolanta.