W czasach, w których dzieci i młodzież częściej wodzą palcami po ekranach smartfonów czy klawiaturze komputera, niż przerzucają szeleszczące kartki książek, każde narzędzie pomagające przybliżyć im sens Ewangelii jest bezcenne. Wydawnictwo Jedność, znane z solidnych publikacji wprowadzających czytelników w świat wiary, podjęło się niełatwego zadania – opowiedzieć Dobrą Nowinę językiem zrozumiałym dla młodego czytelnika i jednocześnie nie spłycić jej przesłania. Wybór padł na znaną i lubianą przez dzieci i młodzież formę – komiks. Otrzymujemy więc opowieść o Jezusie opakowaną w atrakcyjną otoczkę tekstową i wizualną. Taka właśnie jest publikacja Ewangelia w komiksie autorstwa Oliviera Driona i Clotilde Gaborit.
Historia Jezusa opowiedziana w ten nowatorski sposób zaskakuje dojrzałością formy i duszpasterską intuicją. Autorzy nie spłycają przekazu, przeciwnie – wyczuleni na duchową głębię starają się wiernie podążać śladami Jezusa, jakby byli naocznymi świadkami wydarzeń z Jego życia.
Ewangelia w komiksie nie próbuje naśladować współczesnej powieści graficznej rodem z Marvela, choć korzysta z atrakcyjnej, dynamicznej narracji wizualnej. Ilustracje są żywe, ale nie krzykliwe; realistyczne, lecz nie obciążone nadmiernym patosem. Ilustrator Olivier Drion przez 4 lata pracował nad komiksem, by jak najwierniej oddać klimat czasów Jezusa, a jednocześnie przedstawić wydarzenia tak, by były zrozumiałe i sugestywne dla młodego odbiorcy. Zaletą publikacji jest również szacunek dla tekstu biblijnego. Choć autorzy na potrzeby komiksu skrócili tekst Ewangelii i dokonali jego selekcji, to jednak zachowali logikę ewangelicznych historii. Najważniejsze przypowieści, cuda, rozmowy i spotkania – wszystko to zostało zinterpretowane z wrażliwością i dbałością o realia tamtych czasów.
Ewangelia w komiksie
Olivier Drion, Clotilde Gaborit
Wydawnictwo: Jedność
Książka do nabycia:
ksiegarnia.niedziela.pl
tel. 34 324 36 45
ksiegarnia@niedziela.pl
Był niezrównanym mistrzem satyry i fantastyki w czasach, które Europie Północnej przyniosły dynamiczne zmiany.
Pieter Bruegel sporą część życia spędził w Antwerpii, która nie bez powodu została nazwana w jego czasach „największym bankiem i targowiskiem Europy”. Rozwój handlu, żeglugi oraz bankowości sprawił, że ta część kontynentu stała się dla wielu rajem na ziemi. Co bardziej obrotni ludzie zbijali fortuny. Zachęceni tymi spektakularnymi sukcesami mieszkańcy Europy ściągali do Antwerpii, co zmieniło ją w tygiel języków, kultur i religii. Zapewne tym obrazem zainspirował się Bruegel, malując swoją słynną Wieżę Babel – była to wymowna satyra na ówczesną sytuację społeczno-ekonomiczną Antwerpii, pełnej pychy i bogactwa.
„Zabiegajcie o własne zbawienie z bojaźnią i drżeniem”. To zdanie, wyrwane z kontekstu, straszyło pokolenia, a w kontekście jest czułe. Paweł chwali posłuszeństwo Filipian i zaraz dodaje rację, która bojaźni odbiera lęk: „albowiem to Bóg jest w was sprawcą i chcenia, i działania zgodnie z Jego wolą”. Dwa zdania trzymane razem są całą teologią współpracy z łaską. Zabiegajcie, bo Bóg działa. Bóg działa, więc zabiegajcie. Kto rozdzieli te zdania, wpadnie albo w pelagiańską zadyszkę, albo w kwietystyczny fotel. Paweł trzyma oba naraz, bo łaska nie konkuruje z wolnością, lecz ją stwarza. „Czyńcie wszystko bez szemrań i powątpiewań, abyście się stali bez zarzutu i bez winy jako nienaganne dzieci Boże pośród narodu zepsutego i przewrotnego. Między nimi jawicie się jako źródła światła w świecie”. Szemranie, gongysmos, to słowo z pustyni Wyjścia, grzech Izraela w drodze. Wspólnota bez szemrania jest nowym Izraelem, który drogę przez pustynię świata odbywa inaczej. Phōstēres, źródła światła, luminarze, tak Septuaginta nazywa słońce i gwiazdy z Rdz 1. Kościół pośród „pokolenia przewrotnego” ma świecić jak ciała niebieskie, światłem odbitym. Wystarczy trzymać się orbity. Finał jest liturgiczny i osobisty zarazem: „a jeśli nawet krew moja ma być wylana przy ofiarniczej posłudze około waszej wiary, cieszę się i dzielę radość z wami wszystkimi”. Paweł widzi swoje możliwe męczeństwo jako libację, płyn wylewany na ofiarę. Ofiarą jest wiara Filipian, jego krew byłaby tylko dolewką. Trudno o pokorniejszy obraz własnej śmierci. Dzisiejszy patron, Karol Boromeusz, arcybiskup Mediolanu i wielki wykonawca reformy trydenckiej, twórca seminariów i wizytator niestrudzony, zostawił ten sam testament w innej scenerii. Podczas zarazy 1576 roku, gdy namiestnicy uciekli z miasta, on został, organizował pomoc, chodził boso w procesjach pokutnych z powrozem na szyi. Zbawienie „z bojaźnią i drżeniem” wygląda właśnie tak, jak drżenie o powierzonych.
Szef kancelarii prezydenta Zbigniew Bogucki przekazał, że Karol Nawrocki podejmował rozmowy z rządem nt. tego, by każdy prezydent RP miał oddzielną gwardię jemu podlegającą. Dodał, że prezydent nie ma pretensji do SOP ws. wydarzeń w TK i to była jego decyzja, by iść w siedzibie Trybunału pierwszy.
Bogucki powrócił w rozmowie z Telewizją Republiką do piątkowych wydarzeń, kiedy prezydent Karol Nawrocki przerwał podróż do Senegalu w związku z konfliktem wokół Trybunału Konstytucyjnego i udał się do siedziby TK.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1792598077.jpg)
