Mądrość to cecha ludzkiego intelektu, wiedza, doświadczenie, umiejętność podejmowania właściwych decyzji, dobre wykonywanie pracy. To cecha przydatna każdemu z nas. Ludzka mądrość ma jednak swe ograniczenia. Kohelet wskazuje, że nawet najwięksi mędrcy nie są w stanie rozwiązać zagadki, którą stanowi życie, i odpowiedzieć na pytanie o pośmiertny los człowieka. Zaznacza też, że mądrość człowieka nie zawsze jest należycie doceniana, a posiadanie jej nie daje gwarancji osiągnięcia w życiu szczęścia. Także życiowe doświadczenie nie zawsze uwalnia człowieka od jego moralnych słabości, czego przykładem jest opowieść o starcach i Zuzannie. Ponadto próba sięgnięcia po mądrość równą Bogu przyniosła pierwszym ludziom dramat cierpienia i śmierci w oderwaniu od Boga, zamiast obiecywanej przez kusiciela pełni życia. Człowiek odkrył przez to ograniczone możliwości swego umysłu. To złudzenie zasiane we wnętrzu człowieka u progu ludzkiego życia towarzyszy kolejnym pokoleniom, mącąc ludzki umysł.

Czy w tej sytuacji człowiek jest całkowicie bezradny? Czy pragnienie osiągnięcia mądrości stanowi jedynie nieosiągalny cel lub też nieustanną pokusę i niesie za sobą jedynie rozgoryczenie? Autor Księgi Mądrości na początku swych rozważań, zdając sobie sprawę z ludzkich pragnień i ograniczeń, zaznacza, że człowiek nie jest w stanie sam z siebie osiągnąć pełni mądrości. Wskazuje jednak inną drogę, na której jest ona dostępna dla ludzi. To działanie Boga. Ma ono nadprzyrodzony charakter. Dlatego interwencję Boga prowadzącą do zdobycia mądrości określa jako dar Świętego Ducha Boga. Ona sprawia, że ludzie stają się zdolni do poznania Jego zamiarów. Te zaś wskazują im właściwy sposób postępowania. Duch Święty zbliża do Boga i prowadzi ku życiu wiecznemu, którym Stwórca obdarowuje sprawiedliwych. Tak zostają oni ocaleni przez Mądrość, która odkrywa przed nimi wolę Boga, niedostępną ludzkiemu umysłowi, oraz pozwala odróżnić dobro od zła.

Autor Księgi Mądrości utożsamia dar Mądrości z Prawem Boga objawionym Izraelowi. Ale jego słowa przygotowują również ludzi na dalsze Boże objawienie. Podkreślają to chrześcijańskie tłumaczenia tekstu biblijnego, w których słowo „Mądrość” jest zapisane wielką literą. Widzą w nim zapowiedź Ducha Świętego – Tego, którego Chrystus obiecywał jako dar i owoc swej męki. Tego, który – jak mówił – objawi Apostołom pełnię Prawdy, pozwoli im ją zrozumieć, głosić ją i dawać o niej świadectwo wobec wszystkich narodów. Duch Święty doprowadzi uczniów do pełni Prawdy, czyli Mądrości Bożej. Ta zaś uczyni ich prawdziwie wolnymi. Dzięki Niej ludzie odkryją, że w Chrystusie stają się dziećmi Bożymi i dziedzicami życia wiecznego. Poznanie tej Prawdy da im znajomość nie tylko tego, co to Boże życie w nich rozwija, ale też że chroni ono przed niszczącym je złem. Duch Święty – Mądrość Boża – sam wypełnia ludzkie serce tym życiem, wiecznym życiem Bożym zamierzonym przez Stwórcę od początku stworzenia. Tak On – Mądrość ocali człowieka.