Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Nasutowie świętowała 35-lecie istnienia. Dokładnie w dzień rocznicy, 13 października, wierni wraz ze swoim proboszczem ks. Adamem Buczyńskim oraz licznie zgromadzonymi gośćmi spotkali się na uroczystej Mszy św. pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika. Wśród celebransów obecny był pierwszy proboszcz ks. kan. Henryk Olech, budowniczy kompleksu sakralnego.
– Dziękujemy za dar Eucharystii sprawowanej w 35. rocznicę powstania parafii. Wielu z nas pamięta tamten czas, kiedy z ogromnym wzruszeniem dowiedzieliśmy się o jej erygowaniu. Dziś możemy powiedzieć, że to miejsce, nasz kościół, nasz Boży dom, dobrze nam służy – powiedzieli z wdzięcznością mieszkańcy nasutowskiej wspólnoty. Szczególne podziękowania skierowali do swojego pierwszego proboszcza, który podjął trud tworzenia wspólnoty i budowy świątyni oraz obecnego proboszcza, który od 12 lat prowadzi ich drogami zbawienia. W modlitwie pamiętali też o swoich zmarłych duszpasterzach: śp. ks. Tadeuszu Siwkiewiczu oraz śp. ks. Stanisławie Grzesiuku. Dziękując Bogu za minione lata, złożyli losy parafialnej rodziny w opiekę Matki Bożej Królowej Polski, za przyczyną której upraszali dar żywej wiary, z miłością przekazywanej młodemu pokoleniu. – Parafia to przede wszystkim żywy Kościół. Jestem wdzięczny za wasze świadectwo i zaangażowanie – powiedział ks. Adam Buczyński do swoich parafian, którzy gorliwą modlitwą, ofiarną pracą i materialnym wsparciem zapisują kolejne karty historii.
Jak podczas Liturgii powiedział abp Stanisław Budzik, rocznica to ważny dzień dla rodziny parafialnej. – Dziękujemy Bogu za ten piękny kościół, wybudowany staraniem ks. Henryka Olecha i wiernych, którzy go wspierali duchowo i materialne w tym pięknym dziele. Dziękujemy za kolejnych duszpasterzy, a szczególnie za obecnego proboszcza ks. Adama, który już 12 lat służy wspólnocie – powiedział ksiądz arcybiskup. W dowód wdzięczności i uznania dla kapłańskiej służby metropolita obdarzył ks. Buczyńskiego godnością kanonika honorowego lubelskiej kapituły archikatedralnej. Nawiązując do przeżywanego Dnia Papieskiego, abp Budzik podkreślił, że w osobie św. Jana Pawła II „Pan Bóg dał nam wspaniały wzór wiary, gorliwości apostolskiej i troski o sprawy najważniejsze dla Kościoła i dla Narodu”. Wezwał, by wierni przez wstawiennictwo Matki Bożej i św. Jana Pawła II dziękowali Bogu „za te rodziny, które są szkołą miłości i poświęcenia, które przekazują młodemu pokoleniu najcenniejsze wartości, ale też wspierali te, które są zagrożone i rozbite”. – Brońmy rodziny przed zewsząd czyhającymi zakusami, przywracajmy nadzieję. Módlmy się, by rodziny były silne wiarą i miłością – zaapelował. Błogosławiąc wspólnocie na kolejne lata, abp Stanisław Budzik życzył zgromadzonym, by słowem i życiem głosili światu Ewangelię.
W dniu 23 lutego br. odbyło się spotkanie bilateralnego zespołu katolicko-prawosławnego w kurii metropolitarnej archidiecezji lubelskiej. Dyskutowano nad kwestią synodalności w kontekście procesu synodalnego w Kościele katolickim.
Komunikat ze spotkania plenarnego Bilateralnego Zespołu Katolicko-Prawosławnego Konferencji Episkopatu Polski i Soboru Kościoła Prawosławnego w Polsce:
Carlo Acutis żył zaledwie 15 lat. Na jego pogrzeb przyszło tak dużo ludzi, że nie zmieścili się w kościele. Żegnali go rodzina, przyjaciele, koledzy, ale również żebracy, bezdomni i uchodźcy, którym pomagał. 7 września 2025 r. został kanonizowany w Watykanie przez papieża Leona XIV.
Szanował każdego spotkanego człowieka. Nie lubił, jak ktoś źle mówił o innych. Po wyjściu z domu zawsze pozdrawiał dozorcę i osoby, które na ulicy prosiły o finansowe wsparcie. Swoje kieszonkowe przeznaczał dla najbardziej potrzebujących. Z ojcami kapucynami rozdawał posiłki tym, którzy spali na ulicy. Pocieszał chorych. Był wesołym, uśmiechniętym chłopcem, który codziennie uczestniczył we Mszy św. i przyjmował Komunię św. Często adorował Najświętszy Sakrament, odmawiał Różaniec, a kiedy przechodził koło jakiegoś kościoła, to zawsze do niego wstępował. Mówił, że Eucharystia to jego autostrada do nieba. Przygotowywał wystawy i strony internetowe, np. o cudach eucharystycznych, dzięki którym ewangelizował ludzi w różnych krajach świata. Tak najkrócej można scharakteryzować młodego świętego – włoskiego chłopca Carla Acutisa.
Uroczystej sumin przewodniczył ks. Bogdan Kadłuczka
Sumie odpustowej przewodniczył bp. Stanisław Jamrozem z Przemyśla. Wśród koncelebransów był ks. Bogdan Kadłuczka, misjonarz saletyn pochodzący z parafii, który w tym roku obchodzi 40-lecie święceń kapłańskich. Powrót po latach do wspólnoty, z której wyrósł, stał się okazją do spojrzenia na kapłańskie powołanie, jako na jeden z owoców życia parafii. Czterdzieści lat posługi jubilata wpisało się tym samym w dziękczynienie wspólnoty obchodzącej własne dwudziestolecie. Do dwóch jubileuszy dołączyło wydarzenie, na które parafianie czekali od wielu miesięcy - poświęcenie i wybudzenie organów. To zaczerpnięte z tradycji organowej określenie momentu, w którym po poświęceniu instrument po raz pierwszy rozbrzmiewa w świątyni. Obrzędu poświęcenia dokonał bp Stanisław Jamrozek, a następnie głos organów po raz pierwszy towarzyszył sprawowanej liturgii. Instrument posiada 18 głosów i został zbudowany przez niemiecką firmę Weigle. Wcześniej znajdował się w Waldkirch w Niemczech, skąd został sprowadzony do Rzeszowa. Nie było to jednak jedynie przeniesienie gotowego instrumentu z jednej świątyni do drugiej. Organy zostały poddane translokacji, przebudowie oraz gruntownemu remontowi, tak aby mogły znaleźć swoje nowe miejsce w przestrzeni kościoła i jak najlepiej służyć sprawowanej w nim liturgii. Wybudzenie organów nie było więc jedynie symbolicznym zakończeniem dużego przedsięwzięcia technicznego. Przede wszystkim oznaczało oddanie instrumentu na służbę liturgii i modlitwy wspólnoty.Do takiego rozumienia otrzymanych darów nawiązał w homilii bp Stanisław Jamrozek. Dwudziestolecie istnienia parafii trzeba odczytywać nie tylko jako zamknięty rozdział historii, ale przede wszystkim jako fundament dalszego budowania wspólnoty. Przez dwie dekady zmieniało się otoczenie, powstawała świątynia, rozwijało się duszpasterstwo, a kolejne pokolenia wiernych odnajdywały tutaj swoje miejsce. Za materialnym i duszpasterskim kształtem parafii stoją jednak konkretni ludzie – ich modlitwa, praca, ofiarność oraz poczucie odpowiedzialności za wspólne dobro. Jubileusz stał się więc okazją nie tylko do wdzięczności za to, co udało się przez te lata stworzyć, ale również do przypomnienia, że parafia pozostaje żywa wtedy, gdy tworzą ją ludzie gotowi angażować swoją wiarę, czas i talenty.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
