W Katolickim Uniwersytecie Lubelskim Jana Pawła II 9 października odbyła się debata o „prorokach wolności w czasach zniewolenia” – kard. Wojtyle i ks. Blachnickim. Wzięli w niej udział: dr Marek Lasota z Akademii Ignatianum w Krakowie, dr Robert Derewenda – dyrektor IPN w Lublinie i wykładowca KUL, gen. Andrzej Kowalski – były funkcjonariusz służb specjalnych, który zajmuje się m.in. sprawą zabójstwa ks. Franciszka Blachnickiego, a także ks. Marek Sędek, moderator generalny Ruchu Światło-Życie i Urszula Pohl z Instytutu Niepokalanej Matki Kościoła. Rozmowa prowadzona przez red. Rafała Patyrę dotyczyła m.in. wzajemnych relacji dwóch wyjątkowych Polaków oraz stosowanych wobec nich metod inwigilacji i represji władz komunistycznych. Jak podkreślili uczestnicy, debata była okazją do pogłębienia wiedzy o różnych aspektach działalności tych ważnych postaci w historii Kościoła i Polski. – Głęboka relacja z Bogiem oraz bezkompromisowa odwaga, której efektem była niezależność od władzy komunistycznej, były fundamentalne w misji i działalności kard. Karola Wojtyły oraz ks. Franciszka Blachnickiego – zgodnie stwierdzili historycy i duchowni.

Honorowy profesor

Podczas spotkania ks. Franciszek Blachnicki, założyciel i duchowy ojciec Ruchu Światło-Życie, a także wykładowca na najstarszym lubelskim uniwersytecie, został pośmiertnie wyróżniony tytułem honorowego profesora KUL. Dokument z rąk rektora KUL odebrali ks. Marek Sędek oraz Urszula Pohl. Tytuł ten Senat KUL nadał ks. Blachnickiemu na wniosek rektora, by „wyrazić szacunek i uznanie dla działalności naukowej, społecznej i wychowawczej ks. dr. hab. Franciszka Blachnickiego”. Jak argumentowano, „ks. Franciszek Blachnicki zapisał się w pamięci powojennych pokoleń Polaków jako twórca największego w naszej historii religijnego ruchu formacji chrześcijańskiej. Należy niewątpliwie do grona wielkich nauczycieli i wychowawców wielu pokoleń młodzieży w powojennej Polsce. Kościół zawdzięcza mu przetrwanie religijności w młodych pokoleniach drugiej połowy XX wieku, a także dokonanie teologiczno-pastoralnej i liturgicznej adaptacji osiągnięć II Soboru Watykańskiego do duszpasterstwa w Polsce”.

Wspólna praca

Podczas spotkania ks. prof. Mirosław Kalinowski zwrócił uwagę, że kard. Karola Wojtyłę i ks. Franciszka Blachnickiego łączyła służba Bogu i wyjątkowa cześć dla Matki Bożej. – To był ich fundament – podkreślił rektor KUL, przypominając również o ich działalności naukowo-dydaktycznej w Lublinie, gdy w Polsce rządy sprawowała zależna od Moskwy władza komunistyczna. – Ksiądz Blachnicki razem z kard. Wojtyłą uprzedzili Sobór Watykański II. W wielu aspektach oni już w tym duchu wcielali jego wskazania – powiedział ks. Kalinowski, zwracając uwagę, że duchowni uzupełniali się, łącząc antropologię i etykę chrześcijańską z teologią pastoralną. – Niech te dwie wielkie postaci ubogacają nas swoją historią życia oraz dziedzictwem, jakie nam pozostawili – zaapelował. – Myślę, że ich dzieła świadczą o tym, że są ikonami wolności, prawdy i miłości, które w wielu obszarach naszego życia funkcjonują i będą funkcjonować – podkreślił rektor KUL.