Reklama

Niedziela Rzeszowska

Modlitwa i wspólnota

Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lipinkach przeżywała od 14 do 22 sierpnia czas wyjątkowego duchowego zjednoczenia podczas tradycyjnego odpustu parafialnego.

Niedziela rzeszowska 37/2023, str. IV

[ TEMATY ]

Diecezja rzeszowska

Archiwum parafii

Procesja z figurą ze starego do nowego kościoła

Procesja z figurą ze starego do nowego kościoła

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Wydarzenie zgromadziło wiernych z różnych stron, którzy przybyli, aby wspólnie oddać cześć Matce Bożej, a jednocześnie celebrować ważne momenty w historii parafii. Rozpoczęcie odpustu było niezwykle uroczyste. 14 sierpnia wierni z Lipinek oraz pielgrzymi uczestniczyli we Mszy św., której przewodniczył bp Stanisław Jamrozek z Przemyśla. Następnie odbyła się procesja, podczas której przeniesiono figurę Zaśnięcia Matki Bożej ze starego do nowego kościoła. Tym wyjątkowym chwilom towarzyszyła orkiestra z Osobnicy, a wierni oddali hołd Maryi, m.in. przynosząc róże jako wyraz swojej miłości i czci.

Reklama

Główny dzień odpustu przypadający 15 sierpnia przyniósł wiele emocji i duchowego zjednoczenia. Sumie odpustowej przewodniczył również bp Stanisław Jamrozek. Wśród pielgrzymów, którzy dotarli do Lipinek, były też trzy grupy piesze: z Wójtowej, Pagorzyny i Biecza, co podkreśliło duchowe zjednoczenie całego regionu. Wiernym zgromadzonym wokół ołtarza polowego towarzyszyli orkiestra z Korczyny i chór parafialny. Na zakończenie Mszy św. wszyscy wzięli udział w procesji z tradycyjnymi wieńcami wykonanymi z kłosów zbóż, kwiatów i ziół, które stanowiły wyraz wdzięczności za plony ziemi i opiekę Matki Bożej. Również drugi dzień odpustu był wyjątkowy, gdyż obchodzono rocznicę konsekracji starego kościoła. Mszy św. przewodniczył kanclerz ks. Piotr Steczkowski, a towarzyszył temu wydarzeniu chór parafialny. Przypadający 17 sierpnia trzeci dzień odpustu był szczególnie ważny dla sanktuarium, ponieważ tego dnia wierni obchodzili 43. rocznicę koronacji figury Matki Bożej Lipińskiej Królowej. Mszy św. przewodniczył ks. inf. Wiesław Szurek, a przed jej rozpoczęciem wójt gminy Lipinki wręczył celebransowi akt nadania honorowego obywatelstwa gminy. To symboliczne wyróżnienie stanowiło wyraz uznania i wdzięczności za wieloletnią pracę duszpasterską oraz zaangażowanie w życie lokalnej społeczności księdza infułata.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wieczornej Eucharystii przewodniczył bp Edward Białogłowski. Ta Msza św. skupiała się na modlitwie w intencji chorych i pracowników służby zdrowia, którzy starają się przynieść ulgę cierpiącym. W czasie nabożeństwa zgromadzeni wierni otrzymali błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem. Każdy dzień odpustu zakończony był wieczorną modlitwą różańcową i Apelem Jasnogórskim.

Okres oktawy Chwały Maryi, trwający od 18 do 22 sierpnia, wypełniony był modlitwą i refleksją. Codziennie celebrowane były Msze święte o godz. 18. Uwieńczeniem tych wydarzeń było uroczyste zakończenie odpustu, które miało miejsce ostatniego dnia oktawy. Tego dnia bp Jan Wątroba przewodniczył Eucharystii, składając hołd Maryi i podkreślając ważność Jej roli w naszym życiu.

Odpust w parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Lipinkach to nie tylko czas modlitwy, ale także duchowej jedności, pielęgnowania tradycji i pielgrzymowania.

2023-09-05 14:53

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pół wieku tradycji

Niedziela rzeszowska 21/2025, str. IV

[ TEMATY ]

Diecezja rzeszowska

Adam Bukowiński

Parafię w Wyżnem erygowano 13 lutego 1975 r.

Parafię w Wyżnem erygowano 13 lutego 1975 r.

Parafia Wyżne jest jedną z czterech, które na przestrzeni lat wyłoniły się z istniejącej od wieków parafii Czudec.

Jej powstanie to wyraz wiary i determinacji mieszkańców wsi. W 1958 r. pochodzący z Wyżnego ks. Aleksander Ziobro urządził kaplicę w swoim rodzinnym domu. Było to jego wotum wdzięczności za otrzymane łaski. Po wyjeździe ks. Ziobro w kaplicy nadal odprawiano Msze święte. Było to możliwe dzięki obecności w Wyżnem tutejszych rodaków, księży salezjanów – ks. Józefa Turczyna, a następnie ks. Juliana Rykały, który przebywał w Wyżnem na rekonwalescencji. Po jego wyjeździe kaplica została zamknięta. W 1971 r. ks. Julian Rykała powrócił do Wyżnego, ale nie mógł odprawiać Mszy św. w kaplicy ze względu na zakaz ze strony władz komunistycznych. Wielokrotnie kaplica była zamykana, drzwi blokowano, ksiądz był wzywany na posterunek milicji i do siedziby Powiatowej Rady Narodowej. Posunięto się nawet do kar finansowych. Na nic zdały się petycje mieszkańców kierowane do władz. Kaplicy nie pozwalano otworzyć, a na piszących sypały się kary i byli poddawani różnym szykanom.
CZYTAJ DALEJ

Św. Agata

Niedziela Ogólnopolska 6/2006, str. 16

Agata Kowalska

Św. Agata, Katania

Św. Agata, Katania

Agata urodziła się w Palermo (Panormus) na Sycylii w bogatej, wysoko postawionej rodzinie. Wyróżniała się nadzwyczajną urodą.

Kwintinianus - starosta Sycylii zabiegał o jej rękę, mając na względzie nie tylko jej urodę, ale też majątek. Kiedy Agata dowiedziała się o tym, uciekła i ukrywała się. Kwintinianus wyznaczył nagrodę za jej odnalezienie, wskutek czego zdradzono miejsce jej ukrycia. Ponieważ Agata postanowiła swoje życie poświęcić Bogu, odrzuciła oświadczyny Kwintinianusa. Ten domyślił się, że ma to związek z wiarą Agaty i postanowił nakłonić ją do porzucenia chrześcijaństwa. W tym celu oddano Agatę pod opiekę Afrodyzji - kobiety rozpustnej, która próbowała Agatę nakłonić do uciech cielesnych i porzucenia wiary. Afrodyzja nie zdziałała niczego i po trzydziestu dniach Agatę odesłano z powrotem Kwintinianusowi, który widząc, że nic nie wskóra, postawił Agatę przed sobą jako przed sędzią i kazał jej wyrzec się wiary. W tamtym czasie obowiązywał wymierzony w chrześcijan dekret cesarza Decjusza (249-251). Kiedy Agata nie wyrzekła się wiary, poddano ją torturom: szarpano jej ciało hakami i przypalano rany. Agata mimo to nie ugięła się, w związku z czym Kwintinianus kazał liktorowi (katu) obciąć jej piersi. Okaleczoną Agatę odprowadzono do więzienia i spodziewano się jej rychłej śmierci.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję