Wystawa w głównym gmachu Muzeum Narodowego prezentuje życie codzienne i twórczość w mieście w pierwszej połowie XX wieku z perspektyw polskiej, litewskiej i żydowskiej, a datami granicznymi dla opowieści są odzyskanie niepodległości Polski i Litwy (1918) oraz ostatni wielki wyjazd Polaków z Wilna (1948). Na obraz miasta przedstawiony na wystawie składają się obrazy, grafiki, fotografie, książki i materiały archiwalne. Otwiera ją prezentacja wizerunku miasta w krajobrazach i grafikach; dalej są pomieszczenia opowiadające o walce, którą toczyli o Wilno Litwini i Polacy, a także prezentacja sztuki awangardowej. W największej sali ukazano codzienność międzywojennego Wilna. Wystawa, przygotowana z okazji 700-lecia Wilna, jest wielowątkowa, arcyciekawa, a minister kultury i dziedzictwa narodowego Piotr Gliński nie pomylił się, oceniając, że będzie się o niej mówiło przez lata.