Znakiem czci i uwielbienia jest m.in. uroczysta procesja. Ulicami miast i wsi niesiemy chleb przemieniony w Ciało Chrystusa. Niosąc Je przez świat, będący miejscem naszego życia i pracy, oznajmiamy, że jest on Boży. Całe stworzenie zostało pomyślane jako znak przebywania Boga z nami, znak Jego wszechogarniającej obecności. Nasz świat nie jest światem bez Boga. "Bóg jest w niebie, na ziemi i na każdym miejscu" - uczy Katechizm. Uroczystość Bożego Ciała objawia i przypomina tę prawdę.
Wszystko co istnieje, wskazuje na obecność Boga w świecie: chleb, wino, światło, droga, kwiaty, drzewo, pole. Baranek, podobnie jak pasterz, stał się obrazem Zbawiciela. Żniwa posłużyły jako obraz sądu ostatecznego, czyli definitywnego ocalenia ludzkiego życia. Materialne dzieła Boże dzięki wcieleniu Syna Bożego są znakiem istnienia Bożego, nieprzemijającego życia.
Dzięki porównaniom i przypowieściom, zawartym w Ewangelii, dociera do nas światło pozwalające zrozumieć wyniesienie człowieka do godności dziecka Bożego. Krzew winny i latorośl, chleb i dojrzewająca na polu pszenica, żniwa i weselne gody są znakami wołającymi o przemianę serca człowieka w oparciu o Boga i w Bogu. Tym samym wołają one o przemianę naszego, materialnego świata.
Gdy niesiemy przez ten świat Najświętszą Hostię, wówczas przemienienie, jakiego doznał chleb, dotyka całej otaczającej nas rzeczywistości. Bóg, stając się człowiekiem, przemienił całe stworzenie: napełnił je sobą. Świat materialny został złączony z Odwiecznym Słowem Ojca. Jezus, przyjmując ciało i stając się Ciałem, dotknął stworzenia i przemienił je. Rzeczy stworzone są pomyślane jako odezwanie się Boga do człowieka, jako Jego "słowo" wypowiadane do ludzi wszystkich czasów. Tę tajemnicę przypominamy sobie i czcimy, obchodząc uroczystość Ciała i Krwi Chrystusa. Świat wokół nas ma szansę stać się inny, ponieważ w znaku chleba i wina został przemieniony, czyli do końca napełniony Bogiem.
Zawsze i wszędzie chleb pozostanie "owocem ziemi i pracy rąk ludzkich". W tak pojętym chlebie cała natura i praca ludzka doznają przemiany. To, co człowiek wytwarza i co jest potrzebne bliźnim jako codzienny pokarm, staje się materią do przemiany.
W procesji Bożego Ciała niesiemy chleb przemieniony w Ciało Chrystusa i wyznajemy: Bóg jest z nami każdego dnia, jest obecny na co dzień, we wszystkim, co dobrego czynimy dla innych, we wszystkim i przez wszystko, w czym stajemy się dla innych jak chleb, jak codzienny, najbardziej potrzebny pokarm.
Szczególnie dzisiaj prosimy Bożego Syna:
Panie, który dla nas stałeś się Chlebem na życie wieczne, uświęć ludzi, którzy tu mieszkają, przemień ich pracę i trud. A przede wszystkim daj nam swoje zbawienie. Ty, który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego. Bóg przez wszystkie wieki wieków.