Na początku maja w Lubartowie odbył się piąty Przegląd Piosenki Przedszkolnej. Inicjatorką tej imprezy jest dyrektor Przedszkola Miejskiego nr 1, Teresa Oleszko wraz z Radą Pedagogiczną.
Już w zimie powstają zręby kolejnego przeglądu, a w maju jest jego finał.
Na scenie Lubartowskiego Ośrodka Kultury przez dwa dni występowały dzieci z 11 placówek. Prezentowano nie tylko śpiew, ale i oprawę ruchową, a także ubiory i instrumenty. Każda placówka
decydowała o doborze repertuaru. Na widowni dzieci żywo reagowały na każdy występ i dziękowały wykonawcom gromkimi brawami. Wśród widzów byli też dorośli, rodzice, opiekunowie, wychowawcy, katecheci
wraz z siostrami zakonnymi. Atmosfera podniosła i żywiołowa, ale taki jest temperament najmłodszych.
Na lubartowskiej scenie zaprezentowały się: dzieci z Przedszkola Niepublicznego w Firleju (wykonały taniec dyskotekowy i taniec kowbojski), oddział przedszkolny przy Szkole Podstawowej
w Woli Osowińskiej (piosenki: Bajlandia i Dylu, dylu), grupa artystów z Przedszkola Specjalnego nr 11 w Lublinie (inscenizacja ruchowo-muzyczna Miód), dzieci z zerówki przy Szkole
Podstawowej nr 3 w Lubartowie (utwory Kaczor i Kacza-czacza), podopieczni Przedszkola Miejskiego nr 4 w Lubartowie (piosenki o pajacyku i o kolorach). Pierwszy dzień prezentacji
zakończył się występem dzieci z Przedszkola Miejskiego nr 2 w Lubartowie, prezentujących zabawę inscenizacyjną o wiośnie. W drugim dniu impreza rozpoczęła się od gościnnego występu
uczniów klas 0-I ze Szkoły Muzycznej w Lubartowie. W ich wykonaniu obejrzeliśmy krótkie przedstawienie pod tytułem Nadejście wiosny. Wiosna na podwórku - to opowieść muzyczna, którą zaprezentowały
dzieci z Przedszkola w Kamionce. Kolejny program o wiośnie przedstawiły przedszkolaki z Niemiec k. Lublina. Taniec i piosenki zaprezentowały także dzieci z Przedszkola Miejskiego
nr 5 w Lubartowie. Ostatni występ należał do dzieci z integracyjnego Przedszkola Miejskiego nr 5 w Lubartowie, które przygotowały inscenizację o przygodach wiosny.
Można powiedzieć, że wiosna i dzieci zawładnęły przez dwa dni Lubartowskim Ośrodkiem Kultury. Tegoroczna impreza miała także współorganizatora, a było nim Polskie Stowarzyszenie na Rzecz
Osób z Upośledzeniem Umysłowym - Koło w Lublinie. Jak to zwykle bywa, imprezy dla dzieci mają swoich "dobrych wujków", którzy ufundowali nagrody rzeczowe dla wszystkich uczestników przeglądu.
Do wieczności odszedł dziś - 8 sierpnia - brat Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, świadek życia i świętości Jana Pawła II. Od wielu lat pełnił posługę w Archikatedrze Warszawskiej.
Brat Marian Markiewicz urodził się w Sulejowie nad Pilicą w 1951 r. Już jako nastolatka jego marzeniem było stworzenie wspólnoty młodych ludzi, którzy mieliby możliwość działania w konkretnych sprawach, obierać cele, dążyć do ich realizacji, razem podróżować, odkładać środki na wspólne potrzeby. Wtedy nie wiedział jeszcze, że tak właśnie wygląda życie zakonne. Wspominał, że potem zdarzyło się coś, co przesądziło sprawę.
Nie popadajmy w rozpacz, nawet kiedy czujemy się bezradni wobec problemów, gdyż w każdej sytuacji Jezus nas nie opuszcza, jeśli z pokorą przyjmiemy Go do naszego życia. Mówił o tym Leon XIV w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”, którą odmówił z wiernymi zgromadzonymi na Placu św. Piotra w Watykanie.
Komentując fragment Ewangelii o Jezusie, który na Jeziorze Galilejskim przychodzi do uczniów pośród burzy, krocząc po wodzie, papież zwrócił uwagę, że Jego uczniowie „stają bezradni i przerażeni wobec groźby fal i przeciwnego wiatru”. Jednak „obecność Pana wszystko zmienia: Piotr potrafi nawet uczynić kilka kroków po falach w Jego stronę; potem jednak ogarnia go lęk, zaczyna tonąć, a Jezus go ratuje”. Kiedy zaś burza ustaje, z serc uczniów spontanicznie wypływa wyznanie wiary: „Prawdziwie jesteś Synem Bożym!”.
Modlitwa, procesja, misterium i świadectwa pielgrzymów złożyły się na uroczystości odpustowe w Sanktuarium św. Filomeny w Gniechowicach. Ich centralnym punktem była Eucharystia pod przewodnictwem o. Damiana Stachowicza OFM.
– To jedyny w Polsce kościół pw. św. Filomeny i zarazem jej sanktuarium. Dziękujemy dziś za jej opiekę nad nami i prosimy o dalsze orędownictwo i wstawiennictwo. Jak mówił św. Jan Maria Vianney, jest to święta, której Bóg niczego nie odmawia. Ona duchowo czeka na swoich czcicieli, którzy do niej przychodzą, i wyprasza potrzebne łaski – mówił ks. Jarosław Wawak, proboszcz i kustosz sanktuarium.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
