Pięciu z nich zostało nowymi lektorami: Stanisław Domaradzki, Beniamin Kubiak, Wojciech Kłosowski, Jakub Ciesielczyk i Bartosz Ogłoziński, a dwóch – akolitami: Adam Kustro i Maciej Cebo. Posługa lektora uprawnia do odczytywania tekstu Pisma św., z wyjątkiem Ewangelii. Lektor staje się autentycznym świadkiem Biblii – sługą słowa Bożego. Akolita, jako „towarzyszący” jest sługą ołtarza eucharystycznego, pomaga kapłanowi i diakonowi w sprawowaniu liturgii, przede wszystkim ma przygotowywać ołtarz i naczynia liturgiczne oraz w razie potrzeby rozdawać wiernym Eucharystię, której jest szafarzem nadzwyczajnym. Przyjęcie tych posług jest ważnym momentem w podążaniu do święceń kapłańskich.

Do czasu papieża Pawła VI, dzisiaj świętego Kościoła katolickiego, te posługi należały do święceń niższych (ordines minores); Ojciec św. Paweł VI w 1973 r. w motto proprio Ministeria quaedam zniósł święcenia niższe – ostiariatu, lektoratu, egzorcystatu i akolitatu, a ustanowił posługę Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Świętej.