Na początku XX wieku łódzcy mariawici rozpoczęli budowę murowanej świątyni na rogu ulic Nawrot i Przędzalnianej według projektu Albina Jankau. Otrzymała ona wezwanie Matki Boskiej Nieustającej Pomocy. Budowę zakończono w 1908 r.

Właścicielem działki był ks. Edward Marks, który 8 kwietnia 1926 r. kościół mariawicki przekazał parafii Podwyższenia Świętego Krzyża. Kościół przy ul. Nawrot został kościołem filialnym.

Historia

Kościół, już jako katolicki, został odnowiony i poświęcony 4 kwietnia 1930 r. przez bp. Wincentego Tymienieckiego. Dwa dni później ordynariusz łódzki erygował parafię Świętych Apostołów Piotra i Pawła znajdującą się na granicy Widzewa i Śródmieścia. Jej pierwszym proboszczem został ks. Stanisław Rybus, który rozpoczął przebudowę i remont zrujnowanej świątyni.

W czasie II wojny światowej Niemcy zamknęli kościół, a ks. Stanisław Rybus został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie zmarł 28 maja 1942 r. Po wojnie wnętrze świątyni odnowiono, a kościół zbudowany z czerwonej cegły otynkowano. W 1980 r. udało się uzyskać pozwolenie na rozbudowę. Nowa świątynia według projektu architektów mieszkających na terenie parafii – Ludwika Mackiewicza i Jerzego Łukosia – została poświęcona 22 marca 1987 r. przez bp. Władysława Ziółka.

Ze starego kościoła przeniesiono duży drewniany krzyż, który umieszczono na głównej ścianie, figury patronów oraz organy. 9 kwietnia 2000 r. nową świątynię konsekrował abp Władysław Ziółek. Od 2011 r. proboszczem parafii jest ks. kan. Wiesław Kamiński, a w pracy duszpasterskiej pomagają mu: ks. Andrzej Szymaniec, ks. dr Dariusz Kucharski oraz ks. Damian Czerwiński.

W ostatnim roku parafia zrealizowała projekt termomodernizacji kościoła w ramach współpracy z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska w Łodzi. Świątynia przeszła gruntowny remont, a na dachu zainstalowano ogniwa fotowoltaiczne. W ten sposób parafia włącza się w ochronę środowiska naturalnego. Remont odbył się też w starej plebanii i kawiarni parafialnej, do której księża zapraszają zawsze w niedzielę. Aktualnie powstaje kaplica całodziennej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Rycerze Kolumba

Przy kościele 15 kwietnia 2011 r. z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. Edwarda Wieczorka została założona Łódzka Rada Rycerzy Kolumba. Do rady obecnie należy 53 pełnoletnich mężczyzn, praktykujących katolików. O rozwój duchowy rycerzy dba ks. kan. Wiesław Kamiński.

– Członkowie zakonu wyremontowali salę, w której odbywają się zebrania rycerzy, kaplicę na potrzeby wspólnoty głuchych, włączyli się też w wykonanie i uporządkowanie parkingu przy kościele oraz wymalowali główny kościół – mówi ks. Wiesław. Rycerze Kolumba pomagają we wszystkich inicjatywach księży pracujących w parafii. Współorganizują polowy punkt święcenia pokarmów, Święto Pszczoły, budowę szopki bożonarodzeniowej. Dla wspólnoty parafialnej organizują pikniki rodzinne z darmowym grillem i grochówką, a dla dzieci z okazji ich święta przygotowują plac zabaw z karuzelą, zjeżdżalniami i dbają również o słodki poczęstunek dla najmłodszych. Ostatnio włączyli się w akcję zainstalowania społecznej lodówki przy kancelarii parafialnej.

Wspólnota głuchych

W Łodzi jest ok. półtora tysiąca osób głuchych. Przy parafii działa dla nich duszpasterstwo. – Podstawowym zadaniem duszpasterstwa jest prowadzenie ludzi do Boga i nauczanie miłości – mówi ks. kan. Wiesław Kamiński, duszpasterz osób głuchych archidiecezji łódzkiej.

W kościele dolnym w niedziele i święta głusi uczestniczą w Mszach św. w języku migowym. Mają także możliwość spowiedzi. – Działalność na rzecz osób głuchych nie ogranicza się tylko do świątyni. W szkołach na lekcjach religii prowadzone są przygotowania do Pierwszej Komunii św., bierzmowania. Organizujemy także pielgrzymki do polskich sanktuariów, w których osoby niesłyszące chętnie biorą udział – podkreśla ksiądz proboszcz.

W spotkaniach wigilijnych przed epidemią uczestniczyło ponad 1000 osób. Dzieci głuche uczestniczą w różnych wyjazdach integracyjnych. Duszpasterstwo zorganizowało kurs języka migowego dla policjantów i strażników miejskich.

Inne wspólnoty

W parafii działa wiele ruchów, stowarzyszeń i wspólnot realizujących swoje charyzmaty. Wśród nich są: grupa biblijna Słowo Pana, wspólnota Marana Tha, wspólnota rodzin Arka, grupa biblioteczna podejmująca problematykę rozwoju intelektualnego w duchu chrześcijańskim, wspólnota augustyńska, wspólnota młodzieżowa Młodzi Apostołowie, która współpracuje z greckokatolicką parafią Świętych Piotra i Pawła w Pawłowie na Ukrainie, koła różańcowe głuchych i słyszących. Działają aktywnie Margaretki, a także Klub Sportowy Kolumbus, który posiada kilka sekcji, oraz klub tenisa stołowego. Liturgie uświetniają dwa zespoły muzyczne: schola dziecięca i młodzieżowy zespół Ad Dei Gloriam.

– W parafii rozwinięta jest działalność charytatywna. Ok. 30 rodzin korzysta z pomocy Parafialnego Zespołu Caritas, podobna ilość jest podopiecznymi Wolontariatu Towarzyszenia Osobom Samotnym i w Podeszłym Wieku – precyzuje ks. Wiesław.

Od wielu lat działa Stowarzyszenie Niepełnosprawni – Sprawni, którego prezesem jest ksiądz proboszcz. Działa też lodówka społeczna. Bardzo żywą wspólnotą jest Siloe – to ok. 60 osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz ich opiekunowie. W parafii jest również duszpasterstwo pszczelarzy liczące ok. 950 członków, które organizuje swoje regularne spotkania, wykłady otwarte, pikniki i pielgrzymki. Działa także asysta liturgiczna, do której należy kilkunastu lektorów (kobiety i mężczyźni), 4 nadzywczajnych szafarzy Eucharystii, wspólnota ministrantów.

Parafia otwarta jest na działalność ekumeniczną i dialog z judaizmem. Wielokrotnie odbywały się tu modlitwy o jedność chrześcijan i dni judaizmu z wykładami zaproszonych członków gminy żydowskiej. Ogólnie przy parafii działa ponad 30 różnych wspólnot i duszpasterstw. W zamierzeniach jest powołanie kolejnej grupy biblijnej i stworzenie świetlic środowiskowych dla samotnych i dla dzieci.