– Jesteście jak apostołowie, ponieważ zostaliście przy Panu Jezusie – mówił bp Adam Bałabuch do setki młodzieńców, którym pobłogosławił do pełnienia kolejnych funkcji w zgromadzeniu liturgicznym.
Biskup pomocniczy diecezji w sobotę 24 kwietnia podczas Mszy św. sprawowanej w kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Świdnicy udzielił uroczystego błogosławieństwa do pełnienia funkcji lektora w zgromadzeniu liturgicznym 80 dotychczasowym ministrantom oraz błogosławieństwo do pełnienia funkcji ceremoniarza 18 dotychczasowym lektorom.
Żyję tym, w co wierzę
Jeszcze przed rozpoczęciem liturgii konferencję wygłosił ks. Tomasz Kula z Bielawy, podkreślając, że służąc przy ołtarzu trzeba być autentycznym: – Co to znaczy być autentycznym? Mam żyć tym, w co wierzę, czego słucham – mówił kapłan, podkreślając, aby to co na zewnątrz: zachowanie, mowa, gesty, ubiór, były spójne z tym, co jest w sercu. – Można pięknie czytać słowo Boże, służyć przy ołtarzu czy przygotować asystę w kościele. Można też wyjść po liturgii i pokazywać zupełnie co innego, w szkole, w rodzinie, wśród znajomych, że ja nie mam nic wspólnego z tym, co robię w kościele. Myślę, że to jest rażące i tak nie wolno postępować – przestrzegał kapłan, zachęcając do wysiłku bycia autentycznym i podtrzymywania relacji z Jezusem.
W homilii bp Adam Bałabuch zwrócił się do kandydatów: – Wy jesteście jak apostołowie. Zostaliście przy Panu Jezusie. I może przyjdzie pokusa powiedzieć: „trudna jest ta mowa” może i ja odejdę, zostawię to, bo jestem niezrozumiany przez moich rówieśników, pójdę swoją drogą, bo świat jest taki atrakcyjny, wciąga. I wtedy odezwie się w sercu pytanie Jezusa: „czy i ty chcesz odejść?” I co wtedy powiesz? Czy będzie cię stać na odpowiedź, jaką udzielił Szymon Piotr: „Panie, do kogo pójdę, Ty jeden masz słowa życia wiecznego” – pytał biskup, który w dalszej części zachęcił, aby służący przy ołtarzu, trzymali się Pana Jezusa i Jego łaski. – Bo nie chodzi tylko oto, aby pięknie spełniać swoje funkcje lektora czy ceremoniarza, żeby wszystko zrobić zgodnie z przepisami, ale chodzi o moją wewnętrzną relację z Jezusem. Trzymajcie się razem jako wspólnota liturgiczna. Jesteście blisko świętych czynności, niech ta świętość Jezusa promieniuje także na was, a przez was na wasze domy i rówieśników – życzył bp Bałabuch.
Kursy i szkolenia
Nowi lektorzy ukończyli kursy w ramach szkoleń, które były koordynowane przez dekanalnych duszpasterzy Służby Liturgicznej. Pobłogosławieni do funkcji lektora przybyli z dekanatów: Międzylesie, Kudowa Zdrój, Wałbrzych Południe, Wałbrzych Północ, Świdnica Wschód, Świebodzice, Głuszyca, Piława Górna, Ząbkowice Południe, Bolków, Kłodzko, Dzierżoniów i Bielawa. Natomiast nowi ceremoniarze przez kilka miesięcy brali udział w zdalnych przygotowaniach, prowadzonych przez diecezjalnego duszpasterza Służby Liturgicznej, którego wspierali księża: ks. Łukasz Basisty, ks. Tomasz Kula i ks. Piotr Sipiorski.
Po 2-letniej przerwie Duszpasterstwo Służby Liturgicznej wznowiło kurs dla kandydatów na animatorów i ceremoniarzy Liturgicznej Służby Ołtarza.
Łącznie w dwóch turach uczestniczyło blisko 150 lektorów z kilkudziesięciu parafii diecezji bielsko-żywieckiej podzielonych na 2 grupy. Spotykali się przez 4 weekendy marca w ośrodku rekolekcyjnym parafii NMP Królowej Polski w Pogórzu.
Ewangelista pisze, że Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle, tzn. usiadł przy studni. Zazwyczaj jest w drodze, przemieszcza się z miasta do miasta, z wioski do wioski. Tym razem usiadł.
Jezus przybył do miasta samarytańskiego zwanego Sychar, w pobliżu pola, które dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy źródle. Było to około szóstej godziny. Wówczas nadeszła kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» Jego uczniowie bowiem udali się przedtem do miasta, by zakupić żywności. Na to rzekła do Niego Samarytanka: «Jakżeż Ty, będąc Żydem, prosisz mnie, Samarytankę, bym Ci dała się napić? » Żydzi bowiem i Samarytanie unikają się nawzajem. Jezus odpowiedział jej na to: «O, gdybyś znała dar Boży i wiedziała, kim jest Ten, kto ci mówi: „Daj Mi się napić”, to prosiłabyś Go, a dałby ci wody żywej». Powiedziała do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka, a studnia jest głęboka. Skądże więc weźmiesz wody żywej? Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Jakuba, który dał nam tę studnię, i on sam z niej pił, i jego synowie, i jego bydło?» W odpowiedzi na to rzekł do niej Jezus: «Każdy, kto pije tę wodę, znów będzie pragnął. Kto zaś będzie pił wodę, którą Ja mu dam, nie będzie pragnął na wieki, lecz woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem tryskającym ku życiu wiecznemu». Rzekła do Niego kobieta: «Panie, daj mi tej wody, abym już nie pragnęła i nie przychodziła tu czerpać. Widzę, że jesteś prorokiem. Ojcowie nasi oddawali cześć Bogu na tej górze, a wy mówicie, że w Jerozolimie jest miejsce, gdzie należy czcić Boga». Odpowiedział jej Jezus: «Wierz Mi, kobieto, że nadchodzi godzina, kiedy ani na tej górze, ani w Jerozolimie nie będziecie czcili Ojca. Wy czcicie to, czego nie znacie, my czcimy to, co znamy, ponieważ zbawienie bierze początek od Żydów. Nadchodzi jednak godzina, nawet już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli szuka Ojciec. Bóg jest duchem; trzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie». Rzekła do Niego kobieta: «Wiem, że przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem. A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko». Powiedział do niej Jezus: «Jestem nim Ja, który z tobą mówię». Wielu Samarytan z owego miasta zaczęło w Niego wierzyć dzięki słowu kobiety. Kiedy więc Samarytanie przybyli do Niego, prosili Go, aby u nich został. Pozostał tam zatem dwa dni. I o wiele więcej ich uwierzyło dzięki Jego słowu, a do tej kobiety mówili: «Wierzymy już nie dzięki twemu opowiadaniu, usłyszeliśmy bowiem na własne uszy i wiemy, że On prawdziwie jest Zbawicielem świata».
Tłumy kielczan wyruszyły dzisiaj wieczorem Drogą Krzyżową wzdłuż historycznych kaplic, na wzgórze Karczówka. Wyjątkowa kalwaria powstała w XVII wieku jako owoc modlitwy kielczan o ratunek przed epidemią zagrażającą miastu. Wydarzenie od wielu lat organizuje Kościół Domowy Ruchu Światło-Życie. Współorganizatorem jest parafia Niepokalanego Serca NMP, po terenie której przebiega większość terenowego nabożeństwa.
Nabożeństwo poprzedziła Msza św., której przewodniczył biskup kielecki Jan Piotrowski, w asyście księży moderatorów Ruchu Światło-Życie i księży parafialnych. W homilii biskup kielecki nawiązał m.in. do myśli ks. Franciszka Blachnickiego, założyciela Ruchu, który nauczał, że cierpienie ma sens tylko wtedy, gdy staje się osobistym spotkaniem z Jezusem Chrystusem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
