Okno Życia to inicjatywa proboszcza parafii św. Marii Magdaleny ks. Janusza Rzeźnika. Powstało dzięki zaangażowaniu wielu osób, które włączają się w lokalne inicjatywy duszpasterskie i społeczne. Projekt architektoniczny przygotował Tomasz Kowalski, właściciel biura Archidom. Sponsorem jest Janusz Rudziński, właściciel Dom-Top. Okno ma ogrzewanie, wentylację, specjalny materacyk i „kosz Mojżesza” także dzięki zaangażowaniu dyrektor Agnieszki Korzeniewskiej i pracowników Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie.

Lokalizacja okna nie jest przypadkowa. Usytuowanie we wschodniej ścianie obok świetlicy, ośrodka Caritas i mieszkań sióstr Franciszkanek Serafitek, przy podjeździe do nowego domu parafialnego, zapewnia bezpieczeństwo, a jednocześnie anonimowość. Zapewniony został również szybki kontakt z personelem Szpitala Powiatowego i Szpitalnym Oddziałem Ratunkowym. – Samotna matka lub zdesperowani rodzice chcą mieć pewność, że ich dziecku nie stanie się krzywda, że otrzyma ono niezbędną pomoc – wyjaśniają ks. Janusz Rzeźnik, Krzysztof Niewiadomski, starosta łęczyński i Elżbieta Brodzik. Z kolei Mirosław Tarkowski, nauczyciel i samorządowiec, który od lat prowadzi rodzinę zastępczą, podkreśla: – Dajmy wybór mamom i dzieciom. Może jedno uratowane życie uratuje wiele innych. Okno miało zostać otwarte w ubiegłym roku, ale pandemia pokrzyżowała plany. Oficjalne rozpoczęcie działalności zaplanowano na 24 maja. Zarząd Stowarzyszenia „Okno Życia”, które liczy 23 osoby, tworzą: Mirosław Tarkowski, ks. Janusz Rzeźnik, Zuzanna Sierpińska, Natalia Siwko, Elżbieta Jakubowska, Andrzej Huszaluk i Elżbieta Brodzik.

Pierwsze współczesne Okno Życia w Polsce otwarto 19 marca 2006 r. przy domu sióstr Nazaretanek w Krakowie. W prowadzonych przez Caritas Polska „oknach” do czasu pandemii znaleziono ponad sto dzieci. Okna Życia nie zastępują szpitali, gdzie matka może pozostawić noworodka, zrzekając się praw rodzicielskich. Są alternatywą dla porzucenia dziecka na śmietniku przez kobiety ukrywające ciążę.