Powieść Joao Ubaldo Ribeira można traktować jako sagę rodziny Ferreirów: są oni postaciami, wokół których rozgrywa się wiele wątków: 400 lat historii Brazylii od odkrycia i wylądowania Portugalczyków w 1500 r. do końca dyktatury wojskowej w latach 80. XX wieku. Powieść przedstawia tworzenie się narodu brazylijskiego od czasów kolonizacji. Pisarz nie sięgnął po pierwszoplanowe postacie historii, przeciwnie – po osoby wydawałoby się w niej nieistotne. W powieści prawda miesza się z fikcją, realizm z mistyką i magią, a okrucieństwo z liryzmem. Ribeiro urodził się niedaleko miasta Salvador da Bahia, gdzie wylądowali Portugalczycy i gdzie przez setki lat przywożono na targ niewolników z Afryki. Ta historia wciąż jest obecna w mozaice rasowej, religijnej, w kulturze, kuchni i języku regionu. Snując opowieści o historii Ferreirów i Brazylii, Ribeiro na nich skupia uwagę. Bahia jest uważane za region najbardziej zróżnicowany etnicznie i kulturowo, a o Salvadorze mówią, że jest Brazylią w miniaturze.