Zakończył się pierwszy etap renowacji ambony w legnickiej katedrze. Dzięki dotacjom i wkładowi własnemu udało się przywrócić dawny blask piaskowcowego kosza.
Wsumie ten etap renowacji kosztował 60 tys. zł. Połowa funduszy pochodziła z dotacji Dolnośląskiego Urzędu Marszałkowskiego, połowa zaś to ofiary wiernych.
90 tys. zł. potrzeba jeszcze do zakończenia dzieła.
Podziel się cytatem
Jak podkreśla proboszcz katedry ks. Robert Kristman, ambona jest arcydziełem sztuki sakralnej w kamieniu. – Są dwa takie dzieła. Jedno z nich znajduje się w katedrze wrocławskiej, drugie – w Legnicy. Wykonana została z białego piaskowca w okresie renesansu, w latach 1586-88. Fundatorem ambony był płatnerz Aleksander Eckstein, który wyasygnował na ten cel sumę 150 talarów, a wykonawcą znakomity rzeźbiarz legnicki Kasper Berger – mówi ks. Kristman.
Ksiądz proboszcz zaznacza, że pierwotnie kamienna ambona znajdowała się przy filarze katedry, tuż obok wejścia, po prawej stronie. W XIX wieku, w ramach regotyzacji świątyni, została przeniesiona na obecne miejsce przy prezbiterium.
Upływ czasu oraz warunki atmosferyczne sprawiły, że kamień silnie się zabrudził. Zatem konieczne było oczyszczenie piaskowca i przywrócenie mu dawnego wyglądu. Jak zaznacza ks. Robert, renowację przeprowadzono przy pomocy nowoczesnej laserowej metody, dzięki której możliwe jest oczyszczanie kolejnych warstw kamienia bez niebezpieczeństwa uszkodzenia rzeźbionych detali.
Reklama
– Dzięki tej precyzyjnej i bezpiecznej metodzie zostały nie tylko oczyszczone wszystkie elementy kosza ambony i parapetu, ale też odkryte dwa napisy. Jeden z nich, górny, to fragment z księgi Izajasza (58,1) w języku łacińskim: „Krzycz na całe gardło, nie przestawaj! Podnoś głos twój jak trąba!”. Drugi natomiast jest w języku niemieckim, to fragment psalmu 119: „Twoje ustawy stały się dla mnie pieśniami na miejscu mego pielgrzymowania”. Obecnie napisy te zostały pozłocone i doskonale widoczne dodają blasku całości dzieła – podkreśla ks. Kristman.
Ambona to arcydzieło sztuki kamieniarskiej. Jej podporę – stopę (renowacja przewidziana jest w drugim etapie) stanowią 4 postaci Starego Testamentu: król Dawid, Mojżesz, Jozue i Juda Machabeusz. Ponadto na ścianie schodów prowadzących do kosza ambony znajdziemy sceny z życia Jezusa: pokłon pasterzy, pokłon Trzech Króli, Ostatnia Wieczerza, modlitwa Jezusa w Ogrójcu. Natomiast na koszu znajdują się sceny: cierniem ukoronowanie, śmierć na krzyżu, Zmartwychwstanie, spotkanie w drodze do Emaus.
Ksiądz proboszcz zachęca wszystkich odwiedzających Legnicę do nawiedzenia katedry i zobaczenia efektów wykonanych prac.
Trzeba zrobić wszystko, aby odbudować spalony dach sosnowieckiej katedry. W tę niedzielę, 9 listopada, wierni diecezji sosnowieckiej będą składali na ten cel ofiary na tacę. Zaś już 16 listopada odbędzie się wyjątkowy koncert charytatywny "Odbudujmy Katedrę!".
Koncert, podczas którego usłyszymy najpiękniejsze pieśni sakralne, modlitewne arie operowe różnych kompozytorów oraz perły światowej muzyki instrumentalnej rozpocznie się o g. 19 w Sali Koncertowej sosnowieckiego Zespołu Szkół Muzycznych (ul. Wawel 2). Wystąpią: Małgorzata Lasota (sopran), ks. Paweł Sobierajski (tenor), Zuzanna Janczak (skrzypce), Maciej Piątek (trąbka), Michał Goławski (fortepian) oraz Chór Bazyliki Katedralnej "Lutnia", świętujący w tym roku 110. rocznicę powstania.
24 stycznia dziennikarze czcili swojego patrona św. Franciszka Salezego, biskupa i doktora Kościoła. W tym roku, w naszej diecezji wspomnienie to miało szczególne znaczenie, ze względu na obchody 100-
lecia pobytu w Jaśle, Sióstr Wizytek, zakonu kontemplacyjnego Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zakon ten został założony właśnie przez tego Świętego. Na jubileusz ten nakłada się okrągła rocznica
400-lecia sakry biskupiej św. Franciszka Salezego. Akt ten miał miejsce 8 grudnia 1602 r. Jest więc okazja, by przypomnieć tą wspaniałą postać, polecając jego opiece wszystkich tych, którzy służą słowem
pisanym, mówionym w radio i w telewizji.
Św. Franciszek Salezy urodził się 23 sierpnia 1567 r. w rodzinnym zamku w Thorens, niedaleko Annecy we Francji. Ojciec planował dla syna wielką karierę. Zapewnił mu znakomite wykształcenie, najpierw
w Annecy, potem w Paryżu i w Padwie. Po uzyskaniu na Uniwersytecie w Padwie doktoratu z zakresu prawa cywilnego i kanonicznego Franciszek powrócił do domu. Ojciec chciał, żeby został adwokatem i członkiem
Senatu w Chambery. Upatrzył już nawet dla niego narzeczoną.
Franciszek jednak, niemal wbrew ojcu, postanowił zostać kapłanem. Do swoich studiów prawniczych i literackich dołączył teologię. Kiedy otrzymał godność dziekana Kapituły Kanoników w Genewie, ojciec
zgodził się z jego planami. Franciszek przyjął święcenia kapłańskie 18 grudnia 1593 r. Prawie rok później, 14 września 1594 r., biskup Genewy de Grenier wysłał go - młodego kapłana w okolice Chabalais.
Ks. Franciszkowi towarzyszył jego krewny, kanonik Louis de Sales. Mieli oni tam, w okolicach jeziora Leman, odnowić wiarę katolicką. Obszar ten, bowiem został podbity w 1536 r. przez protestanckich Berneńczyków.
Potem został zwrócony księciu Sabaudii.
Pośród uprzedzeń, przeciwności i opozycji ks. Franciszek Salezy rozpoczął swą misję, która wytyczyła odtąd kierunek jego życia. Swoją modlitwą, pokutą, nauczaniem i pisarstwem potrafił on nawrócić
do Kościoła katolickiego cały ten region. Swoją duchowość oparł na trzech znaczących pojęciach: "pobożność, miłość i miłosierdzie". Streszczają one całą rzeczywistość życia wewnętrznego, wyrażające: świętość,
pobożność, pietyzm, miłość, doskonałość i doświadczenie Boga.
8 grudnia 1602 r. Franciszek Salezy otrzymał sakrę biskupią w Thorens. Przez następne 20 lat jako gorliwy pasterz dokładał wszelkich starań, aby odrodzić wiarę w Kościele w duchu reform Soboru Trydenckiego.
Jego działalność sięgała poza Sabaudię. Był uznanym kaznodzieją w Paryżu, Chambéry i w Dijon. W tym ostatnim mieście, będącym stolicą Burgundii poznał baronową Joannę de Chantal, z którą 6 czerwca 1608
r. założył Zakon Nawiedzenia Maryi Panny. Zakon ten został zatwierdzony jako żyjący we wspólnocie, kontemplacyjny. Mogły do niego wstępować również wdowy, pragnące poświęcić się życiu zakonnemu, których
nie mogły przyjmować inne zakony.
Jako biskup, Franciszek Salezy troszczył się zarówno o bogatych, jak i o biednych. Ci ostatni mieli u niego szczególne względy. Franciszek głosił nie tylko kazania, ale prowadził także obfitą korespondencję.
W 1608 r. napisał, z myślą o ludziach świeckich, dzieło Filotea - Wstęp do życia pobożnego. W 1616 r. napisał drugie dzieło - Traktat o miłości Bożej. To dzieło skierowane było przede wszystkim do zakonników
i duchownych. Obydwie pozycje należą do klasyki duchowości.
Franciszek Salezy zmarł 28 grudnia 1622 r. w Klasztorze Sióstr Wizytek w Lyonie.
Proces beatyfikacyjny wszczęto w 1661 r., kanonizacja odbyła się 19 kwietnia 1665 r. Aktu tego dokonał papież Aleksander VII. Papież Pius IX ogłosił św. Franciszka Salezego doktorem Kościoła 16 listopada
1877 r.
– Jak rozumiany jest symbol nicejski w różnych wyznaniach chrześcijańskich i jakie ma znaczenie w budowaniu jedności wyznawców Chrystusa – na to pytanie odpowiedzieli uczestnicy panelu ekumenicznego nt. „Prawdziwa wiara łączy, nie dzieli”, który odbył się wieczorem 23 stycznia w Wyższym Międzydiecezjalnym Seminarium Duchownym w Częstochowie.
Na początku spotkania ks. prał. Ryszard Selejdak, rektor seminarium, wyraził nadzieję, że panel przyczyni się do przybliżenia problematyki dotyczącej dialogu ekumenicznego. „Musimy wspólnie kroczyć ku jedności i pojednaniu między wszystkimi chrześcijanami. Credo nicejskie może być podstawą i punktem odniesienia tej wędrówki” – zacytował słowa Leona XIV z listu apostolskiego „In unitate fidei” z okazji 1700. rocznicy Soboru Nicejskiego. „To, co nas łączy, jest naprawdę czymś znacznie większym niż to, co nas dzieli!” – kontynuował ks. Selejdak za Leonem XIV i wskazał, że prawdziwy ekumenizm powinien być skierowany ku przyszłości, pojednaniu na drodze dialogu, wymianie darów i dziedzictwa duchowego”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.