Diego Maradona, jeden z najlepszych piłkarzy w historii, był niełatwym obiektem do sportretowania, trzeba było znaleźć klucz. Znany brytyjski dokumentalista Asif Kapadia znalazł go: skupił się w filmie „Diego” na okresie gry Maradony w SSC Napoli. Dzieciństwa na ulicach Buenos Aires, gry w CA Boca Juniors i FC Barcelona nie pominął, ale potraktował je tylko jako wstęp. Przyjście Maradony w 1984 r. do Neapolu nie było zwykłą zmianą drużyny – trafił tam w sam środek kotła, który mógł zawrócić w głowie. Za sprawą Maradony SSC Napoli stało się najlepszą drużyną Włoch i Europy, dzięki niemu Argentyna wygrała mundial. Ludzie w Neapolu malowali na ulicach jego portrety, wieszali w domach jego zdjęcia, chrzcili dzieci jego imieniem. Poczuli się na równi z kibicami i drużyn z bogatej północy, którzy gardzili ich klubem i miastem. Maradona stał się bożyszczem Neapolu, ale życie wymknęło mu się spod kontroli. Jak wiele gwiazd nie potrafił udźwignąć swojej sławy.