Utwory przedstawione na płycie „Muzyka skrzypcowa na polskim dworze Wazów” to tylko próba rekonstrukcji muzyki skrzypcowej na dworze Wazów w pierwszej połowie XVII wieku – dzieł kompozytorów związanych z dworem. Skrzypce i organy, wysoki żeński głos... Ta muzyka może urzekać i fascynować. Pozornie uboga, ascetyczna, a jednak bogata harmonicznie, z rozwiniętą chromatyką, często sięgająca do rozwiązań wykraczających daleko poza obowiązujące w tamtym czasie.
Czas był ciekawy nie tylko muzycznie. Znany z kulturalnych upodobań król Zygmunt III Waza, dzięki sporym funduszom, mógł zatrudnić najlepszych muzyków z całej Europy, a kapela królewska polskiego dworu była przez lata jednym z najlepszych europejskich zespołów. Na dworze Wazów działali najwybitniejsi włoscy twórcy przełomu wieków XVI i XVII, grając i komponując. Niestety, z bogatego dorobku kompozytorskiego kapeli nic nie przetrwało. Aby ukazać muzykę w brzmieniu podobnym do oryginału, nagrania dokonano w kościelnym wnętrzu, z wykorzystaniem jedynego zachowanego polskiego instrumentu z czasów Wazów – organów w bazylice św. Andrzeja Apostoła w Olkuszu, zbudowanych w latach 30. XVII wieku przez Hansa Hummela i Jerzego Nitrowskiego, których renowacja zakończyła się w ubiegłym roku.
Kompozycje Tarquinia Meruli, Aldebranda Subissatiego, Giovanniego Francesca Aneria, Marca Scacchiego, Heinricha Döbela, wreszcie Jacka Różyckiego, którzy grali i tworzyli na dworze polskich królów, wykonują sugestywnie skrzypaczka Teresa Piech, sopranistka Joanna Radziszewska-Sojka i organista Krzysztof Urbaniak.
Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski ogłosił w poniedziałek „reżim ciszy” w wojnie z Rosją, poczynając od północy z wtorku na środę. Ukraiński przywódca zaznaczył, że do tej pory nikt nie zwrócił się oficjalnie do władz w Kijowie z propozycją przerwania działań zbrojnych.
„Uważamy, że życie ludzkie ma nieporównywalnie większą wartość niż »obchody« jakiejkolwiek rocznicy. W związku z tym ogłaszamy reżim ciszy, począwszy od północy w nocy z 5 na 6 maja. W czasie, jaki pozostał do tego momentu, realistyczne jest zapewnienie ciszy” - napisał Zełenski w komunikatorze Telegram.
Obraz Matki Bożej Niepokalanej z Dzieciątkiem w Przemyślu
Nasza jubileuszowa wędrówka sprowadza nas z kalwaryjskich wzgórz do serca Przemyśla, do barokowej świątyni Ojców Franciszkanów Konwentualnych. To tutaj, w centralnym punkcie wspaniałego ołtarza, spoczywa skarb tego miasta – cudowny obraz Matki Bożej Niepokalanej. Choć nazywamy Ją Niepokalaną, wizerunek ten ukazuje nam Maryję w najpiękniejszej z Jej ról: jako Matkę trzymającą na ramieniu Boskie Dziecię.
Gdy stajemy przed tym obrazem, nasze oczy spotykają się z łagodnym, a jednocześnie pełnym powagi wzrokiem Maryi. Jej twarz, namalowana z niezwykłą precyzją na lipowej desce, emanuje pokojem. Jezus, spoczywający na Jej lewym ramieniu, prawą rączkę wznosi w geście błogosławieństwa, jakby chciał pobłogosławić każdy trud naszej pielgrzymki. W drugiej dłoni Maryja dzierży berło – znak, że jest Królową, ale Królową bliską, która nie panuje, lecz służy i kocha.
W obliczu aktów przemocy, do których doszło ostatnio w Jerozolimie i Libanie, wierzący w Chrystusa są wezwani do codziennego życia zgodnie z Ewangelią i do rozpoznawania siebie w Nim, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, które wydają się - jak pisze Wikariusz Kustodii Ziemi Świętej o. Ibrahim Faltas - „trudne i złożone”.
W moich najwcześniejszych wspomnieniach z dzieciństwa silnie utkwił obraz mojej matki, która pomagała mi rękami i głosem w wykonywaniu znaku krzyża. Nauczyła tego moich starszych braci, a po mnie – moich młodszych braci, i wszyscy naśladowaliśmy jej gesty i słowa, gdy budziliśmy się rano i przed zaśnięciem wieczorem, gdy zaczynaliśmy obiad oraz w każdej chwili, gdy czuliśmy potrzebę proszenia Boga o pomoc i ochronę. Noszenie krzyża na szyi, medalika z wizerunkiem Matki Bożej lub świętego, ubieranie się w stroje religijne, zwłaszcza dla tych, którzy należą do mniejszości w miejscu, w którym żyją, jest znakiem identyfikującym przynależność do Chrystusa. Egipscy chrześcijanie, tacy jak ja, mają mały krzyż wytatuowany na dłoni, który wskazuje na tożsamość chrześcijańską, którą nabywa się wraz z chrztem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
