Zwolennicy zabijania nienarodzonych dzieci zdewastowali budynki kościelne. Skandaliczne napisy pojawiły się w nocy na bramie Domu Arcybiskupów Warszawskich, Kurii warszawsko-praskiej oraz na domu parafialnym katedry św. Jana na Starym Mieście
Wszystko wydarzyło się jednej nocy. Wandale podeszli pod budynki kościelne, wyciągnęli spreje i zaczęli pisać po ścianach wulgaryzmy. Nie ma wątpliwości, jakie środowiska stoją za aktem wandalizmu, bo ich treść wprost nawiązywała do haseł feministycznych czarnych protestów. Ci, którzy domagają się zabijania nienarodzonych dzieci, na budynkach kościelnych pisali m.in. „mordercy”.
Zdaniem proboszcza parafii katedralnej ks. Bogdana Bartołda, wandalizmu dopuścili się przeciwnicy obywatelskiego projektu ustawy „Zatrzymaj Aborcję”. Projekt zakłada zniesienie możliwości aborcji eugenicznej, czyli zabijania dzieci z powodu podejrzenia choroby lub niepełnosprawności. – Nie ulega wątpliwości, że te napisy odnoszą się do tej ustawy. Wygląda to na zorganizowaną akcję przeciwko nauczaniu Kościoła, który broni życia od poczęcia do naturalnej śmierci i przypomina, że życie jest święte – podkreśla ks. Bartołd i dodaje: – Możemy się różnić w poglądach, ale nie jest do zaakceptowania forma niszczenia obiektów zabytkowych należących do wspólnoty Kościoła. To jest po prostu wandalizm i barbarzyństwo.
O tym, że za aktem wandalizmu stoją skrajnie lewicowe środowiska proaborcyjne, świadczy fakt, że chwalą się tymi dokonaniami masowo na portalach społecznościowych. Zdjęcia budynków trafiły do internetu jeszcze tej samej nocy, gdy zostały pomazane. „Wygląda na to, że w Polsce zaczyna się Irlandia:) Jesteśmy antykościelne, bo kościół jest antykobiecy!” – czytamy na Facebooku „Codziennika Feministycznego”. Natomiast „Warszawski Strajk Kobiet” udostępnił zdjęcia Aleksandry Perzyńskiej, na których widać pomazaną Kurię warszawsko-praską, Kurię archidiecezji warszawskiej oraz budynki katedralne. Fotografie zostały wykonane ok. godz. 4 nad ranem w nocy z 2 na 3 lipca w różnych częściach, co świadczy, że za akcją feministek stoi ta sama grupa osób dokonujących wandalizmu oraz dokumentująca swoje dokonania. Szczególnie zdjęcia z Kurii warszawsko-praskiej jednoznacznie dowodzą, że Aleksandra Perzyńska była przynajmniej świadkiem przestępstwa.
KRRiT twierdzi, że nie dostaje skarg w związku z emisją spotu "Najbliżsi obcy". Natomiast organizacja CitizenGO poinformowała, że za pomocą ich strony internetowej co najmniej kilka tysięcy osób wysłało do Krajowej Rady petycję z żądaniem zdjęcia spotu z emisji. A to nie jedyna droga, którą można owe protesty wysyłać. Dlaczego nie dochodzą do KRRiT? Rzeczniczka instytucji powiedziała KAI, że skargi owszem wpłynęły do Rady, ale tylko przed emisją spotu.
W piątek, 7 listopada br., rzeczniczka KRRiT, odnosząc się do spotu "Najbliżsi obcy", na antenie radia tok.fm powiedziała, że "skala protestu jest ogromna". Dodała, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji otrzymała 54 200 protestów drogą mailową. Takiej wypowiedzi Katarzyna Twardowska udzieliła w 10 dniu emisji spotu. Dzisiaj powiedziała KAI, że jej wypowiedź dotyczyła protestów, które wpłynęły do Krajowej Rady przed emisją spotu.
Przychodzi zawsze nagle, niespodziewanie, z zaskoczenia i jakby za wcześnie. Nie zapraszana, a jednak nieustannie wkrada się w nasze codzienne życie. Nikt jej nie szuka, większość jej unika, nie chce o niej rozmawiać. Odsuwa się ją na margines, jakby można było o niej zapomnieć. A ona ciągle powraca, przypomina o sobie. Przeciwniczka życia. Czasem przychodzi powoli, jakby chciała przygotować, dać czas, oswoić. Próbujemy się z nią jakoś ułożyć, pogodzić, a nawet ją uosobić, jakby można było wejść z nią w dialog, coś jeszcze wynegocjować. A przecież z każdym dniem jesteśmy jej bliżsi. Towarzyszy nam od urodzenia. Pojawia się na horyzoncie wtedy, gdy wydaje się, że można by jeszcze żyć. Jakby stała gdzieś za rogiem, skrywająca się na ulicach miast i wsi. Jakby czeka na szpitalnych korytarzach. Zabiera radość, nadzieję, rozrywa miłość. Pozostawia ból, żal, samotność i pustkę. Wpisana w ludzkie życie, pozostaje jednak w nieświadomości. Wspólne chwile zapisują się w pamięci, na kartach fotografii i albumów. Pozostaje pustka, której niczym nie da się zapełnić. Dotyka tego, kto odchodzi i tych, którzy zostają.
ZOBACZ --> Czytania liturgiczne na 25 marca 2026; Rok A, II
Każdego dnia Wielkiego Postu podamy Ci jedno konkretne pytanie, które Jezus zadaje w Ewangeliach (np. „Czy wierzysz?”, „Czego szukacie?”, „Czy miłujesz Mnie?”). Bez moralizowania. Niech to będzie zaproszenie do osobistej konfrontacji i zmierzenie się z własnymi trudnościami w czasie tegorocznej wielkopostnej drogi.
Sukces nie zastąpi duszy. Można mieć wiele rzeczy materialnych, ale stracić to, co najważniejsze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.