Ważne jest, aby być w pełni poinformowanym o wpływie Brexitu na stosunki angielsko-polskie. Książka, która ma na celu wyjaśnienie tła historycznego referendum 2016 r., wyświadcza ogromną przysługę.
Luke Coppen, redaktor naczelny „Catholic Herald”
Chociaż problematyka Brexitu nie jest w Polsce „terra incognita”, tym bardziej że dotyka ok. 1,5 mln polskich imigrantów w Wielkiej Brytanii, a dodatkowo ich bliskich w kraju, to zapewne niewielu potrafiłoby zobaczyć ją w szerokim kontekście brytyjskiej sytuacji politycznej, społecznej, kulturowej i religijnej. Książka pt. „Głosy Boga. Kościół, społeczeństwo i Brexit”, będąca zapisem rozmowy Małgorzaty Glabisz-Pniewskiej z Jonathanem Luxmoore’em, wybitnym znawcą tych zagadnień, zawiera takie właśnie spojrzenie. Zaskoczeniem dla polskiego czytelnika jest już samo postawienie pytania o rolę chrześcijaństwa i Kościoła anglikańskiego oraz Kościoła katolickiego w procesie rozwodu Wielkiej Brytanii z Unią Europejską. Choć sami przed laty z przejęciem rozważaliśmy rolę Kościoła w Polsce w procesie integracji europejskiej w ogóle i akcesji naszego kraju do UE w szczególności, to postawienie analogicznego pytania wobec Brexitu budzi zdziwienie. Obok swego rodzaju repetytorium moralnych, duchowych i religijnych pryncypiów integracji europejskiej znajdziemy w książce wiele odniesień do sytuacji w Polsce. Przeczytamy w niej m.in. o polskim wymiarze Brexitu (był on przecież także reakcją na wielką emigrację z Polski), o „mieszaniu się” UE w polskie sprawy czy o wyzwaniach duszpasterskich Polskiej Misji Katolickiej w Londynie. Stopniowe narastanie rozczarowania Brytyjczyków ideą europejską, a zwłaszcza Unią Europejską i arogancją jej urzędników, jako żywo przypomina nastroje w Polsce. Trudno też nie porównywać dwu zwalczających się na Wyspach plemion: mobilnych, kosmopolitycznych Anywheres i zakorzenionych Somewheres do aktorów polskiej sceny politycznej i ich podzielonych zwolenników. Spośród wielu interesujących wątków tematycznych obecnych w książce warto przywołać niektóre. Jonathan Luxmoore odnosi się m.in. do działalności COMECE – krytykuje brak neutralności tej instytucji wobec Brexitu. Charakteryzuje wielką różnorodność w Wielkiej Brytanii i Londynie. Mówi o terroryzmie i stosunku Kościoła do niego, ale też o nowym ateizmie, o skutkach związku Kościoła z państwem, o katolikach w tym anglikańskim kraju oraz o muzyce kościelnej i katedrach jako promyku nadziei dla chrześcijaństwa na Zachodzie. W każdym razie – w hałasie i wielkim zamęcie wokół Brexitu Luxmoore i Glabisz-Pniewska pomagają usłyszeć głosy Boga. Autorem wstępu jest prof. Jan Żaryn.
Jonathan Luxmoore i Małgorzata Glabisz-Pniewska, „Głosy Boga. Kościół, społeczeństwo i Brexit”. Wydawnictwo Homo Dei, ul. Zamoyskiego 56, 30-523 Kraków, tel. 12 656 29 88; e-mail: dystrybucja@homodei.pl
O ile o samej Katanii może wiemy niewiele, to już o jej patronce, św. Agacie, z pewnością nie raz słyszeliśmy. W Polsce czczona jest głównie jako święta chroniąca od pożarów, na Sycylii urasta do rangi bohaterki i głównej patronki Katanii. To na jej cześć miasto obchodzi kilkudniową uroczystość na wzór karnawału, a dla upamiętnienia jej męczeńskiej śmierci pieczone są tradycyjne biszkoptowe ciastka o osobliwym kształcie.
TEKST POCHODZI Z ARCHIWALNEGO "GŁOSU OJCA PIO", ZOBACZ NOWY NUMER: glosojcapio.pl/nowy-numer
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Fatimie, na środkowym zachodzie Portugalii, zostało dotkliwie doświadczone z powodu utrzymujących się od 28 stycznia nad Półwyspem Iberyjskim orkanów Kristin i Leonardo. Jak przekazał mediom rektor sanktuarium ksiądz Carlos Cabecinhas, wskutek huraganowych wiatrów, które nadeszły nad Fatimę na terenie tego miejsca kultu maryjnego doszło do strat szacowanych na 2 mln euro.
Sprecyzował, że tylko na przełomie stycznia i lutego na terenach należących do sanktuarium, w tym w pobliżu Kaplicy Objawień, wichury zniszczyły ponad 500 drzew. - Odtworzenie tych drzewostanów będzie trwało dekadami i będzie dla nas wyzwaniem - stwierdził ks. Cabecinhas, dodając, że wskutek huraganowych wiatrów zniszczeniu uległa też część infrastruktury sanktuarium. Straty obejmują też zniszczenia w budynkach należących do fatimskiego sanktuarium.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
