Pogłębianie się chaosu moralnego oraz upadek autorytetów powoduje, iż wzrasta liczba przestępstw, w tym głównie przeciwko mieniu. Ich sprawcy coraz częściej zaczynają interesować się obiektami ogólnodostępnymi,
takimi jak: kościoły, kaplice, cmentarze, domy parafialne i inne miejsca kultu, jak np. przydrożne kapliczki. Po pokonaniu, najczęściej prowizorycznych, zabezpieczeń, złodzieje bez wahania i wyrzutów
sumienia kradną dobra kultury narodowej i sprzedają za bezcen w kraju lub za granicą. Tym samym pozbawiają nas zabytków stanowiących element bogatej historii naszego kraju. Nie można pozostawać biernym
na ich świętokradcze poczynania, ponieważ może to doprowadzić do tego, że już niedługo nasze dzieci czy wnuki będą oglądały dzieła sztuki jedynie na zdjęciach w książkach.
Nie musicie robić wiele, by pomóc ochronić nasze historyczne dobra, własność Kościoła. Zwróćcie tylko większą uwagę na osoby obce, spoza parafii, interesujące się wyposażeniem miejsca kultu! Postarajcie
się zapamiętać, jak wyglądają, co oglądały, czym przyjechały (marka i kolor samochodu, numery rejestracyjne) i kiedy! Nie przechodźcie biernie obok tego, co robią wandale i złodzieje!!! Przyłączcie cię
do działań Rad Parafialnych. Dostarczone przez Was informacje mogą stanowić podstawę do ujęcia sprawców kradzieży bądź zniszczenia. Przekażcie je Waszemu proboszczowi czy innemu księdzu z parafii. Swoimi
spostrzeżeniami podzielcie się również z dzielnicowym lub dzwońcie pod numer telefonu alarmowego policji - 997.
Powyższy apel pochodzi ze stron internetowych Policji w Zawierciu www.policja.katowice.pl/rejon/zawiercie/koscioly/komenda. Drukujemy go, ponieważ problem bezpieczeństwa obiektów sakralnych jest
bardzo aktualny i dotyczy całej naszej archidiecezji.
List Jakuba otwiera się autoidentyfikacją „sługi Boga i Pana Jezusa Chrystusa” oraz adresem do „dwunastu pokoleń w rozproszeniu” (diaspora). To język Izraela przeniesiony na wspólnoty wierzących w Mesjasza, żyjące poza ziemią ojców. Określenie „dwanaście pokoleń” mówi o całości ludu, rozsianego po świecie. Jakub od razu przechodzi do próby. Doświadczenia odsłaniają jakość wiary, a „doświadczanie” rodzi „wytrwałość” (hypomonē). W tradycji mądrościowej oznacza ona zdolność trwania przy dobru w długim czasie, bez rozpaczy i bez udawania siły. „Najwyższa radość” opisuje postawę opartą na pewności, że Bóg nie opuszcza w ucisku. Wytrwałość ma „dokonać dzieła”, aby człowiek stawał się „doskonały” i „nienaganny” (teleios, holoklēros), czyli dojrzalszy w wyborach i w reakcjach. Potem pojawia się prośba o mądrość. W Biblii mądrość obejmuje wiedzę oraz sztukę życia według Boga. Jakub mówi o Bogu, który „daje wszystkim chętnie i nie wymawia”. Prośba ma być wolna od chwiejności; w obrazie fali widać ruch, który nie ma kierunku. „Wątpiący” (diakrinomenos) przypomina falę miotaną wiatrem. Taki stan rozrywa decyzję i odbiera spójność działania; Jakub nazywa go „człowiekiem o dwoistej duszy” (dipsychos), niestabilnym w postępowaniu. Końcowe wersety dotykają napięć społecznych. Ubogi „brat” ma chlubić się wywyższeniem, a bogaty upokorzeniem. Obraz kwiatu trawy, który więdnie pod palącym słońcem, odsłania kruchość zasobów i krótki oddech ludzkiej sławy. Ten motyw wróci w liście w ostrych słowach wobec bogaczy, którzy krzywdzą pracowników.
19-letni Kacper Tomasiak po raz kolejny sprawił sensację na igrzyskach we Włoszech i zdobył drugi medal w Predazzo, tym razem na dużej skoczni. Ze srebra cieszył się na normalnym obiekcie. Jest najmłodszym polskim skoczkiem narciarskim, który stanął dwa razy na podium zawodów tej rangi.
Skoczek z Bielska-Białej, który w tym sezonie debiutuje w Pucharze Świata, zapowiadał po konkursie na normalnym obiekcie: - Czekam na więcej. Będę szukał sposobu, żeby było przynajmniej tak samo dobrze. I słowa dotrzymał.
Filmu o Orzechu nie da się po prostu „obejrzeć”. On się człowiekowi przydarza – jak rozmowa, w którą wchodzi się niechcący, a wychodzi z niej z poczuciem, że ktoś właśnie pociął nasze życie na głębsze warstwy i uparcie domaga się prawdy.
Największym komplementem, jaki ks. Kazimierz Orzechowski, słynny duszpasterz akademicki z Wrocławia, wystawił twórcom filmu „Orzech. Zawsze chciałem być z ludźmi”, było zdanie: „Dobrze, że nie zrobiliście laurki.” Nie chciał pomników za życia, nie znosił stawiania go na piedestale – nawet krasnal „Orzech” musiał mieć odsłonięte, „pięknie wypiętrzone czoło”, a nie czapkę na oczach. Wolał, by przypominano go raczej jako tego, który potrafił huknąć z ambony, niż jako grzeczny portret w pozłacanej ramie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
