Dookoła świata

Nie tylko przeciwko korupcji

Czy demonstracje, które odbyły się w wielu miastach Rosji, zapowiadają zmiany polityczne w tym kraju? Jeśli tak – to nie szybko. Niemniej pokazują, że opozycja, ruch protestu w Rosji istnieje i może mieć wpływ na wydarzenia w tym kraju. Świadczy o tym liczba protestujących – opozycja mówiła o 25-30 tys. protestujących w Moskwie, a łącznie o 150 tys. w całym kraju – oraz zatrzymanych. Moskiewska policja aresztowała ponad tysiąc osób; to rekordowa liczba od czasu tzw. marszu miliona 5 lat temu w Moskwie, gdy zatrzymano ponad 500 osób.

Manifestujący domagali się wyjaśnień w sprawie majątku premiera Dmitrija Miedwiediewa, którym – według Fundacji Walki z Korupcją (FBK) Aleksieja Nawalnego, jednego z liderów opozycji – premier dysponuje przez sieć fundacji. Demonstracje odbywały się pod hasłami antykorupcyjnymi, jednak powodów protestów było więcej. Korupcja, którą Rosjanie traktują niemal jako część systemu, była tylko pretekstem. Przede wszystkim chodzi o sytuację gospodarczą. – Ludzie kojarzą swoją sytuację, która wyraźnie pogorszyła się w ostatnich latach, z korupcją, a powinni kojarzyć także z wojną i sankcjami – podkreślił dr Paweł Kowal, polityk i politolog. Prezydent Rosji Władimir Putin odniósł się do demonstracji po kilku dniach, oznajmiając, że popiera walkę z korupcją, ale jest przeciwny wykorzystywaniu jej dla celów politycznych i łamania prawa.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wojciech Dudkiewicz

* * *

Zaatakowali konsulat

Reklama

Kto zaatakował polski konsulat w Łucku na Ukrainie z granatnika? – nie wiadomo. W Polsce i na Ukrainie dominuje opinia, że atak był prowokacją i – jak ocenia m.in. szef polskiego MON Antoni Macierewicz – częścią łańcucha wydarzeń, które mają zasiać nienawiść między Polską i Ukrainą. Wcześniej dochodziło już do profanacji polskich miejsc pamięci na Ukrainie. – Takie działania są najbardziej korzystne dla Rosji, która chce za wszelką cenę izolować Ukrainę – powiedział. Pocisk uderzył tuż nad częścią mieszkalną placówki, uszkodził elewację budynku, ale nikt nie ucierpiał. Polskie MSZ zadecydowało o czasowym zamknięciu wszystkich sześciu polskich konsulatów na Ukrainie.

* * *

Bolesny Brexit

Oficjalne poinformowanie przez premier Wielkiej Brytanii Theresę May o rozpoczęciu negocjacji w sprawie Brexitu było tylko formalnością. Ważniejsze będzie zatwierdzenie stanowiska negocjacyjnego Unii Europejskiej w końcu kwietnia br. Już dziś wiadomo, że negocjacje nie będą proste dla obu stron, ale May nie może liczyć na taryfę ulgową. Główny negocjator ze strony UE Michel Barnier twierdzi, że przed rozmowami o nowych warunkach współpracy trzeba zająć się brytyjskimi zobowiązaniami wobec UE, m.in. składkami, do jakich zobowiązali się Brytyjczycy w wieloletniej perspektywie finansowej do 2020 r. Chodzi o około 60 mld euro.

* * *

Osiedle na Brzegu

Rząd Izraela, zatwierdzając budowę pierwszego od dwóch dekad nowego osiedla na okupowanym Zachodnim Brzegu Jordanu, nie posłuchał prezydenta USA Donalda Trumpa. W lutym br. prosił on izraelskiego premiera, aby powstrzymał się z budową osiedli, oceniając, że rozbudowa żydowskich osiedli nie jest dobra dla pokoju. Izrael zlekceważył też rezolucję Rady Bezpieczeństwa ONZ, która w grudniu ub.r. potępiła budowę osiedli żydowskich na terytoriach palestyńskich. Nowe osiedle ma zastąpić osiedle Amona, wzniesione bez pozwolenia rządu. Zostało ewakuowane po tym, gdy izraelski sąd polecił usunąć domy osadników, bo powstały na prywatnych gruntach Palestyńczyków.

* * *

Park aresztowana

Reklama

Na aresztowanie byłej prezydent Korei Południowej Park Geun Hie zanosiło się od czasu, gdy w grudniu ub.r. na mocy impeachmentu usunięto ją z urzędu, a jeszcze bardziej, gdy kilka tygodni temu decyzję zatwierdził tamtejszy trybunał konstytucyjny. Byłej prezydent zarzucono nadużycie władzy i udział w aferze korupcyjnej swojej przyjaciółki Czoi Sun Sil, oskarżonej o próby wyłudzenia olbrzymich sum od czołowych koncernów południowokoreańskich. Pieniądze miały trafiać do fundacji, które wspierały inicjatywy prezydent Park. Ujawniona w ubiegłym roku afera doprowadziła do ogromnych demonstracji domagających się odejścia Park i sparaliżowała prace rządu w Seulu.

* * *

Kosowo bez armii

Kosowo na razie bez armii, bo prezydent tego kraju Hashim Thaçi tylko odłożył sprawę. Wycofał się z projektu przekształcenia Kosowskich Sił Bezpieczeństwa (FSK) w regularną armię na mocy ustawy, ale chce, by proces ten przebiegał na drodze zmian w konstytucji. Przeciw planom Kosowa wystąpiła Serbia, która odmawia uznania niepodległości Kosowa. Władze Serbii mają wpływ na zmiany w konstytucji Kosowa przez kosowskich Serbów, bo poprawki w sprawie utworzenia armii wymagają zgody mniejszości. Armia miałaby liczyć 5 tys. żołnierzy i 3 tys. rezerwistów. FSK, szkolone przez NATO, liczą 2,5 tys. ludzi i wyposażone są tylko w broń lekką.

* * *

Ruch „Europa Christi”

Europa potrzebuje Chrystusa

Reklama

O Ruchu „Europa Christi” na tle Deklaracji Rzymskiej z 25 marca 2017 r. mówił jego inicjator – ks. inf. Ireneusz Skubiś. Spotkanie odbyło się w Sali Koncertowej Zamku Królewskiego w Warszawie i wpisało się w Targi Wydawców Katolickich. – Jesteśmy świadkami Chrystusa wygnanego, wykluczonego – także w Polsce, ale dziś ludzie zaczynają dostrzegać, że trzeba zrobić miejsce Chrystusowi, aby ocalić Europę – podkreślił ks. Skubiś. Jego zdaniem, wysiłki mające na celu ocalenie Europy przejawiają się również w trosce o rodzimą kulturę i dobrze prowadzoną politykę. Bez Chrystusa bowiem, obecnego w życiu społecznym i politycznym, Europa traci swoją tożsamość. Odnosząc się do historii Ruchu „Europa Christi”, jego inicjator wspomniał postać sługi Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego, który w liście do ówczesnego biskupa częstochowskiego Stefana Bareły polecił, aby to ks. Ireneusz Skubiś został moderatorem ruchu zrzeszającego inteligencję katolicką w Polsce. – Dziś Ruch „Europa Christi” kontynuuje w ogromnej mierze ideę dawnego Stowarzyszenia „Odrodzenie”, z którym związany był ks. Stefan Wyszyński. To dzieło Opatrzności. Ona prowadzi nas po tej drodze – mówił ks. Skubiś.

W Deklaracji Rzymskiej nie ma wzmianki o chrześcijańskich korzeniach Europy, o takich wartościach, jak dobro, prawda, miłość, solidarność czy o ojcach założycielach wspólnoty europejskiej, których procesy beatyfikacyjne Kościół prowadzi od wielu lat. O tym współczesna Unia Europejska nie chce pamiętać. Ks. Skubiś przypomniał, że polska Solidarność, która w latach 80. ubiegłego wieku zrzeszała ok. 10 mln Polaków, przyczyniła się do zmiany oblicza Europy. – Wtedy Europa się zatrzęsła. Nikt nie przypuszczał, że bez wojny rozpadnie się mur berliński. Największą klęską, także Kościoła, jest dzisiaj brak solidarności – przyznał. Podkreślił, że trzeba brać za wzór ruch Solidarność, aby chrześcijanie Europy się zjednoczyli, ponieważ tylko zjednoczeni będą w stanie stawić czoło napływającej na Stary Kontynent cywilizacji muzułmańskiej. Unia Europejska już przygotowuje się do wprowadzenia – sprzecznego z cywilizacją łacińską – prawa szariatu. Niezwykle ważne są więc znaczenie i sens istnienia państw narodowych.

Reklama

Bardzo istotne w umacnianiu własnej tożsamości kulturowej jest kształtowanie nowych elit. Przykładem najpiękniejszej postawy chrześcijanina i Europejczyka – jak zaznaczył ks. Skubiś – był św. Jan Paweł II, który powinien zostać patronem Europy. Dodał, że Europa wypracowała swój byt, opierając się na kulturze chrześcijańskiej. „Europa Christi” to nie Europa Mahometa czy Marksa i Engelsa, ale Europa Chrystusa.

Łukasz Krzysztofka

* * *

Egipt

Koptyjskie rodziny wracają do domów

Część chrześcijańskich rodzin, które po serii ataków ze strony tzw. Państwa Islamskiego uciekły w lutym br. z miasta Al-Arisz na północnym Synaju, powraca teraz do swoich domów. Jak przyznaje biskup koptyjski Anba Quzman, sytuacja na miejscu powoli się normalizuje. W mieście codziennie są odprawiane Msze św., a kapłani mogą swobodnie chodzić po ulicach, choć często w asyście ochrony.

Dom Fatwy, kierowany przez Wielkiego Muftiego Egiptu, wydał komunikat, w którym potępia zamachy na wyznawców Chrystusa i podkreśla, że powodują one rozbijanie jedności narodowej. W podobnym duchu wypowiedział się rzecznik prasowy ultrakonserwatywnej partii salafickiej Al-Nour, który zauważył, że morderstwa popełniane na Koptach są przeciwne nauczaniu islamu.

* * *

Czyńmy wszystko, aby uwrażliwić nasze sumienia i strzec je przed wypaczeniem czy znieczuleniem.
Jan Paweł II

* * *

Krótko

• Francuska biblistka Anne-Marie Pelletier jest autorką tegorocznych rozważań Drogi Krzyżowej, której będzie przewodniczył papież Franciszek w Wielki Piątek, 14 kwietnia, w rzymskim Koloseum. Poinformowała o tym watykańska Fundacja Josepha Ratzingera-Benedykta XVI, która w 2014 r. przyznała prof. Pelletier, wraz z ks. prof. Waldemarem Chrostowskim, Nagrodę Ratzingera.

Reklama

• Europa wydaje się dziś zmęczona i zagubiona. (...) Wierzymy, że to młodzi są dziś misjonarzami danymi po to, by ogłaszać zmęczonemu światu młodość Pana Boga. Takie przekonanie wyraził przewodniczący Rady Konferencji Episkopatów Europy (CCEE) kard. Angelo Bagnasco podczas briefingu na zakończenie europejskiego sympozjum o towarzyszeniu młodzieży, które w dniach 28-31 marca br. odbywało się w Barcelonie.

• Na Białorusi w związku z protestami społecznymi zatrzymano od początku marca br. 921 osób; 228 z nich sądy wymierzyły kary aresztu, a 150 – grzywny. Aresztowano 8 dziennikarzy, a wobec 121 władze naruszyły prawo – informują niezależne organizacje.

• Watykan podał oficjalne dane, z których wynika, że 75 proc. aktów przemocy na tle religijnym na świecie jest wymierzonych w chrześcijan.

• Włochy jako pierwszy kraj w UE przyjęły ustawę, na mocy której nieletni imigranci pozostający bez opieki dorosłych nie mogą być deportowani. Będą im przysługiwały takie same prawa jak niepełnosprawnym Włochom i innym obywatelom państw UE.

• Szkocki parlament zagłosował za wystosowaniem formalnej prośby do brytyjskiego rządu o przeprowadzenie referendum ws. niepodległości Szkocji. Premier Theresa May wcześniej wykluczyła zorganizowanie takiego plebiscytu.

• Gruzini mogą podróżować do państw UE bez wizy. Muszą mieć jedynie paszport biometryczny.

Urodził się około 349 r. w Antiochii w Syrii (dzisiaj Antakya na południu Turcji), tam też podejmował posługę kapłańską przez około 11 lat, aż do 397 r., gdy został mianowany biskupem Konstantynopola. W stolicy cesarstwa pełnił posługę biskupią do czasu dwóch wygnań, które nastąpiły krótko po sobie - między 403 a 407 r. Dzisiaj ograniczymy się do spojrzenia na lata antiocheńskie Chryzostoma. W młodym wieku stracił ojca i żył z matką Antuzą, która przekazała mu niezwykłą wrażliwość ludzką oraz głęboką wiarę chrześcijańską. Odbył niższe oraz wyższe studia, uwieńczone kursami filozofii oraz retoryki. Jako mistrza miał Libaniusza, poganina, najsłynniejszego retora tego czasu. W jego szkole Jan stał się wielkim mówcą późnej starożytności greckiej. Ochrzczony w 368 r. i przygotowany do życia kościelnego przez biskupa Melecjusza, przez niego też został ustanowiony lektorem w 371 r. Ten fakt oznaczał oficjalne przystąpienie Chryzostoma do kursu eklezjalnego. Uczęszczał w latach 367-372 do swego rodzaju seminarium w Antiochii, razem z grupą młodych. Niektórzy z nich zostali później biskupami, pod kierownictwem słynnego egzegety Diodora z Tarsu, który wprowadzał Jana w egzegezę historyczno-literacką, charakterystyczną dla tradycji antiocheńskiej. Później udał się wraz z eremitami na pobliską górę Sylpio. Przebywał tam przez kolejne dwa lata, przeżyte samotnie w grocie pod przewodnictwem pewnego „starszego”. W tym okresie poświęcił się całkowicie medytacji „praw Chrystusa”, Ewangelii, a zwłaszcza Listów św. Pawła. Gdy zachorował, nie mógł się leczyć sam i musiał powrócić do wspólnoty chrześcijańskiej w Antiochii (por. Palladiusz, „Życie”, 5). Pan - wyjaśnia jego biograf - interweniował przez chorobę we właściwym momencie, aby pozwolić Janowi iść za swoim prawdziwym powołaniem. W rzeczywistości, napisze on sam, postawiony wobec alternatywy wyboru między trudnościami rządzenia Kościołem a spokojem życia monastycznego, tysiąckroć wolałby służbę duszpasterską (por. „O kapłaństwie”, 6, 7), gdyż do tego właśnie Chryzostom czuł się powołany. I tutaj nastąpił decydujący przełom w historii jego powołania: został pasterzem dusz w pełnym wymiarze! Zażyłość ze Słowem Bożym, pielęgnowana podczas lat życia eremickiego, spowodowała dojrzewanie w nim silnej konieczności przepowiadania Ewangelii, dawania innym tego, co sam otrzymał podczas lat medytacji. Ideał misyjny ukierunkował go, płonącą duszę, na troskę pasterską. Między 378 a 379 r. powrócił do miasta. Został diakonem w 381 r., zaś kapłanem - w 386 r.; stał się słynnym mówcą w kościołach swego miasta. Wygłaszał homilie przeciwko arianom, następnie homilie na wspomnienie męczenników antiocheńskich oraz na najważniejsze święta liturgiczne. Mamy tutaj do czynienia z wielkim nauczaniem wiary w Chrystusa, również w świetle Jego świętych. Rok 387 był „rokiem heroicznym” dla Jana, czasem tzw. przewracania posągów. Lud obalił posągi cesarza, na znak protestu przeciwko podwyższeniu podatków. W owych dniach Wielkiego Postu, jak i wielkiej goryczy z powodu ogromnych kar ze strony cesarza, wygłosił on 22 gorące „Homilie o posągach”, ukierunkowane na pokutę i nawrócenie. Potem przyszedł okres spokojnej pracy pasterskiej (387-397). Chryzostom należy do Ojców najbardziej twórczych: dotarło do nas jego 17 traktatów, ponad 700 autentycznych homilii, komentarze do Ewangelii Mateusza i Listów Pawłowych (Listy do Rzymian, Koryntian, Efezjan i Hebrajczyków) oraz 241 listów. Nie uprawiał teologii spekulatywnej, ale przekazywał tradycyjną i pewną naukę Kościoła w czasach sporów teologicznych, spowodowanych przede wszystkim przez arianizm, czyli zaprzeczenie boskości Chrystusa. Jest też ważnym świadkiem rozwoju dogmatycznego, osiągniętego przez Kościół w IV-V wieku. Jego teologia jest wyłącznie duszpasterska, towarzyszy jej nieustanna troska o współbrzmienie między myśleniem wyrażonym słowami a przeżyciem egzystencjalnym. Jest to przewodnia myśl wspaniałych katechez, przez które przygotowywał katechumenów na przyjęcie chrztu. Tuż przed śmiercią napisał, że wartość człowieka leży w „dokładnym poznaniu prawdziwej doktryny oraz w uczciwości życia” („List z wygnania”). Te sprawy, poznanie prawdy i uczciwość życia, muszą iść razem: poznanie musi się przekładać na życie. Każda jego mowa była zawsze ukierunkowana na rozwijanie w wierzących wysiłku umysłowego, autentycznego myślenia, celem zrozumienia i wprowadzenia w praktykę wymagań moralnych i duchowych wiary. Jan Chryzostom troszczył się, aby służyć swoimi pismami integralnemu rozwojowi osoby, w wymiarach fizycznym, intelektualnym i religijnym. Różne fazy wzrostu są porównane do licznych mórz ogromnego oceanu: „Pierwszym z tych mórz jest dzieciństwo” (Homilia 81, 5 o Ewangelii Mateusza). Rzeczywiście, „właśnie w tym pierwszym okresie objawiają się skłonności do wad albo do cnoty”. Dlatego też prawo Boże powinno być już od początku wyciśnięte na duszy, „jak na woskowej tabliczce” (Homilia 3, 1 do Ewangelii Jana): w istocie jest to wiek najważniejszy. Musimy brać pod uwagę, jak ważne jest, aby w tym pierwszym etapie życia człowiek posiadł naprawdę te wielkie ukierunkowania, które dają właściwą perspektywę życiu. Dlatego też Chryzostom zaleca: „Już od najwcześniejszego wieku uzbrajajcie dzieci bronią duchową i uczcie je czynić ręką znak krzyża na czole” (Homilia 12, 7 do Pierwszego Listu do Koryntian). Później przychodzi okres dziecięcy oraz młodość: „Po okresie niemowlęcym przychodzi morze okresu dziecięcego, gdzie wieją gwałtowne wichury (…), rośnie w nas bowiem pożądliwość…” (Homilia 81, 5 do Ewangelii Mateusza). Potem jest narzeczeństwo i małżeństwo: „Po młodości przychodzi wiek dojrzały, związany z obowiązkami rodzinnymi: jest to czas szukania współmałżonka” (tamże). Przypomina on cele małżeństwa, ubogacając je - z odniesieniem do cnoty łagodności - bogatą gamą relacji osobowych. Dobrze przygotowani małżonkowie zagradzają w ten sposób drogę rozwodowi: wszystko dzieje się z radością i można wychowywać dzieci w cnocie. Gdy rodzi się pierwsze dziecko, jest ono „jak most; tych troje staje się jednym ciałem, gdyż dziecko łączy obie części” (Homilia 12, 5 do Listu do Kolosan); tych troje stanowi „jedną rodzinę, mały Kościół” (Homilia 20, 6 do Listu do Efezjan). Przepowiadanie Chryzostoma dokonywało się zazwyczaj podczas liturgii, w „miejscu”, w którym wspólnota buduje się Słowem i Eucharystią. Tutaj zgromadzona wspólnota wyraża jeden Kościół (Homilia 8, 7 do Listu do Rzymian), to samo słowo jest skierowane w każdym miejscu do wszystkich (Homilia 24, 2 do Pierwszego Listu do Koryntian), zaś komunia Eucharystyczna staje się skutecznym znakiem jedności (Homilia 32, 7 do Ewangelii Mateusza). Jego plan duszpasterski był włączony w życie Kościoła, w którym wierni świeccy przez fakt chrztu podejmują zadania kapłańskie, królewskie i prorockie. Do wierzącego laika mówi: „Również ciebie chrzest czyni królem, kapłanem i prorokiem” (Homilia 3, 5 do Drugiego Listu do Koryntian). Stąd też rodzi się fundamentalny obowiązek misyjny, gdyż każdy w jakiejś mierze jest odpowiedzialny za zbawienie innych: „Jest to zasada naszego życia społecznego (…) żeby nie interesować się tylko sobą” (Homilia 9, 2 do Księgi Rodzaju). Wszystko dokonuje się między dwoma biegunami, wielkim Kościołem oraz „małym Kościołem” - rodziną - we wzajemnych relacjach. Jak możecie zauważyć, Drodzy Bracia i Siostry, ta lekcja Chryzostoma o autentycznej obecności chrześcijańskiej wiernych świeckich w rodzinie oraz w społeczności pozostaje również dziś jak najbardziej aktualna. Módlmy się do Pana, aby uczynił nas wrażliwymi na nauczanie tego wielkiego Nauczyciela Wiary.