Tajemnica Wcielenia niesie ze sobą bogactwo łask i darów. O tym, czego oczekują Mniszki Kamedułki od Nowonarodzonego Pana, z Siostrą Przełożoną rozmawia ks. Krzysztof Hawro
S. MARGERITA: – Im większe są oczekiwania, tym bogatsze dary łaski. A my nie możemy pragnąć czegoś mniejszego niż daru zbawienia dla całego świata, by Jezus był poznany i kochany przez wszystkich. Tego pragniemy i dla siebie – daru zbawienia. To jest największa wartość, bo po to Jezus się narodził, by „zbawić swój lud”. Gdy się nie pragnie zbawienia, trudno rozpoznać Jezusa jako Zbawiciela i trudno zrozumieć orędzie anielskie nad polami betlejemskimi.
KS. KRZYSZTOF HAWRO: – Jak tyszowieckie mniszki będą świętowały w tym roku pamiątkę narodzin Chrystusa?
– Dzień wigilijny rozpoczniemy jak każdy inny od Liturgii Godzin, godzinnej adoracji i ostatnich w tym roku Rorat. Natomiast po Mszy św. rozpocznie się adoracja Najświętszego Sakramentu w intencji naszego księdza biskupa Mariana oraz całej diecezji i będzie trwała do wieczora. Przez cały dzień zazwyczaj przychodzi do klasztoru wielu naszych przyjaciół i dobroczyńców z życzeniami i by podzielić się tym, co przygotowali na święta dla swych rodzin. Wieczorem, po Nieszporach, zasiądziemy do Wieczerzy Wigilijnej, która wygląda tak jak w każdej polskiej rodzinie – odczytanie Ewangelii, wspólna modlitwa, śpiew kolęd, łamanie się opłatkiem.
O 22. będzie Pasterka. Na rozpoczęcie Mszy św. celebrans wnosi i układa w żłóbku Dzieciątko Jezus, w kościele są wygaszone światła, które się zapala dopiero na hymn „Gloria”, po zakończeniu Eucharystii jest adoracja Dzieciątka Jezus przez ucałowanie.
Dzień Bożego Narodzenia rozpoczniemy Jutrznią. O 8. będzie Msza św., a po niej wystawienie Najświętszego Sakramentu i znów całodzienna adoracja w intencji naszej diecezji. W południe zazwyczaj oglądamy transmisję z Watykanu, by wysłuchać Orędzia Ojca Świętego i otrzymać błogosławieństwo „Urbi et Orbi” wraz z łaską odpustu zupełnego.
Dopiero drugiego dnia świąt spotkamy się na wspólnych posiłkach i rekreacjach. Tego dnia też zazwyczaj dzwonią nasze rodziny, z którymi możemy porozmawiać i złożyć sobie nawzajem życzenia.
– Czego życzy Siostra czytelnikom „Niedzieli Zamojsko-Lubaczowskiej”?
– Niech wpatrywanie się w ciche i pełne pokoju Boże Dzieciątko wprowadza w nasze dusze ład i spokój, byśmy wśród świata pełnego zamętu byli ludźmi pokoju i wnosili pokój przez cichość i pokorę serca.
– A czego my możemy Wam życzyć?
– Tego samego, byśmy wprowadzały pokój w świecie przez naszą modlitwę. W Biblii pokój to przecież synonim zbawienia.
O przeżywaniu Wigilii i spędzaniu świąt Bożego Narodzenia – z abp. Józefem Michalikiem rozmawia ks. Zbigniew Suchy.
Ks. Zbigniew Suchy: Księże Arcybiskupie, jest takie powiedzenie: „święta, święta i… po świętach”. Jednakowoż są takie święta, które w sposób szczególny wpisują się w pamięć i serce człowieka. O takich świętach chcielibyśmy porozmawiać, patrząc w perspektywie przeszłości, także i teraźniejszości. Jakie były najbardziej zapamiętane dla Księdza Arcybiskupa święta wigilijne?
Abp Józef Michalik: Mówiąc szczerze to najbardziej upamiętniły mi się wigilijne przygotowania i spotkania. Przygotowania, które obejmowały pewien rytm. Kilka dni wcześniej rozpoczynało się porządkowanie, sprzątanie, prace, które podejmowali wszyscy, także dzieci, i ja miałem wyznaczone zadania do wykonania. Matka piekła ciasta. Wszędzie roznosiły się zapachy, rozróżniało się zapach jednego ciasta od drugiego, inny zapach makowca, który był na Boże Narodzenie, ale nie było go na Wielkanoc, kiedy była pieczona tradycyjna babka. Inny był zapach chleba, inny był zapach mięsa. Pojawiały się inne zapachy, przypisane tradycyjnie do tych świąt, jak chociażby wyjątkowy zapach ryb. Te tradycje były wpisane w jakiś sposób w tę obrzędowość, a cała obrzędowość, cała tradycja, chociaż pozornie świecka, ludzka, pozornie smakowa, jednak wyrastała z powiązań z wiarą. Na przykład, kiedy na Wigilię przygotowywało się sianko, które trzeba było podłożyć pod obrus, gdzie były też jakieś drobne prezenty, bo główne były pod choinką, wtedy było natychmiastowe odniesienie do żłóbka, gdzie Pan Jezus się urodził. Wkładało się figurkę Dzieciątka do żłóbka. Księża i katecheci przygotowywali żłóbek w kościele. Na ostatnich Roratach dzieci przynosiły pasemka sianka, które zbierały jako dobre uczynki, bo Pana Jezusa w żłóbku w kościele nie można było położyć na zwykłym sianku, to musiało być sianko dzieci składających ofiarę z dobrych uczynków, drobnych umartwień składanych z miłości do Pana Jezusa przychodzącego na świat, to poszerzało przeżycie wiary, że Pan Jezus przychodzi do mnie, do każdego z nas. Na takich zwyczajnych wydarzeniach uczyliśmy się tych wielkich tajemnic wiary.
jqnPomnik św. Jana Pawła II w Żytomierzu przy ulicy noszącej imię papieża Polaka jest jego inicjatywą. Wspólnota parafialna poparła pomysł i pomogła w jego realizacji. „Jestem przekonany, że postawienie pomnika Jana Pawła II w pobliżu kościoła Miłosierdzia Bożego w Żytomierzu, a także na ulicy, która ponad 10 lat temu, w ramach procesu dekomunizacji, została przemianowana z ulicy Mykoły Ostrowskiego na ulicę św. Jana Pawła II, jest całkiem logiczne. Papież jest osobą o nieskazitelnej reputacji w skali światowej. Zapisał się w historii jako postać jasna i pozytywna, człowiek silnej wiary, wzór w propagowaniu wartości duchowych i pokojowego współistnienia ludzi na Ziemi. Jan Paweł II zawsze niezwykle wspierał Ukrainę i Ukraińców i zawsze dążył do tego, aby nasz kraj, nasz naród odnosił sukcesy, był niezależny i silny duchowo” - powiedział ks. Olszewski.
Rzeźba o wysokości 2 metrów i 40 centymetrów, ważąca 300 kilogramów, została wykonana przez lwowskiego artystę i rzeźbiarza Bohdana Hreczaka. „To oryginalne dzieło artysty. Tak właśnie widział papieża. Artysta nie skopiował swojego dzieła z żadnego innego pomnika papieża, które wzniesiono w pobliżu świątyń. To znaczy bez tradycyjnego stroju i małej białej piuski (pileolus), którą papież często nosił, co symbolizowało jego przynależność do papieskiego stanu. W dziele Bohdana Hreczaka Jan Paweł II jest pozbawiony zbędnych atrybutów, skromny, łagodny, życzliwy i przystępny. Taki był za życia. Ponadto, jego głowa jest lekko pochylona do przodu, a ręce skrzyżowane na dole. W ten sposób artysta chciał podkreślić jego całkowitą pokorę, pomimo sprawowania urzędu najwyższej rangi” - powiedział proboszcz.
Prezydent USA Donald Trump ogłosił w środę, że zgodził się na pakistańską propozycję dwutygodniowego zawieszenia broni pod warunkiem, że Iran zgodzi się na natychmiastowe otwarcie cieśniny Ormuz. Ocenił też, że negocjacje pokojowe z Iranem osiągnęły duży postęp.
„Na podstawie rozmów z premierem (Pakistanu - PAP) Shehbazem Sharifem i marszałkiem Asimem Munirem, w których zwrócili się do mnie z prośbą o wstrzymanie wysłania niszczycielskich sił do Iranu dziś wieczorem, pod warunkiem, że Islamska Republika Iranu zgodzi się na CAŁKOWITE, NATYCHMIASTOWE i BEZPIECZNE OTWARCIE Cieśniny Ormuz, zgadzam się zawiesić bombardowanie i ataki na Iran na okres dwóch tygodni” - napisał Trump na platformie Truth Social.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
_1775135371.jpg)
_1775126913.jpg)
