Reklama

Niedziela Małopolska

Najlepszy wybór

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Już od kilku tygodni nie tylko w Krakowie zastanawiano się, kto zastąpi kard. Stanisława Dziwisza na stanowisku metropolity krakowskiego. Padały różne nazwiska polskich hierarchów, ale właściwie nikt nie przewidział, że nowy metropolita „przypłynie do Krakowa z Łodzi”.

W uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny Nuncjatura Apostolska wydała w tej sprawie komunikat. W Godzinie Łaski w krakowskiej kurii odbyło się spotkanie kard. Stanisława Dziwisza z dziennikarzami. Rzecznik archidiecezji krakowskiej, ks. Piotr Studnicki, odczytał komunikat: „Dnia 8 grudnia 2016 roku Ojciec Święty Franciszek przyjął rezygnację księdza kardynała Stanisława Dziwisza z posługi arcybiskupa metropolity krakowskiego i mianował nowym metropolitą krakowskim księdza arcybiskupa Marka Jędraszewskiego, dotychczasowego metropolitę łódzkiego. Równocześnie Ojciec Święty zlecił kardynałowi Stanisławowi Dziwiszowi posługę biskupa w charakterze Administratora Apostolskiego Archidiecezji Krakowskiej do czasu kanonicznego objęcia urzędu biskupa diecezjalnego przez następcę. Dla wiernych, kapłanów i biskupów archidiecezji krakowskiej ten dzień jest czasem wdzięczności i modlitwy: dziękujemy Ojcu Świętemu za jego wybór i dar, a księdza kardynała Stanisława oraz nowego metropolitę krakowskiego arcybiskupa Marka otaczamy naszą serdeczną modlitwą”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Kard. Stanisław Dziwisz stwierdził, że przyszedł czas na zmiany. Powitał nowego metropolitę, zapewniając o modlitwie w jego intencji. Zwracając się do współpracowników i całej archidiecezji kard. Stanisław Dziwisz dziękował za zrozumienie i życzliwe wspieranie go w duszpasterskich poczynaniach w czasie 11-letniej posługi dla krakowskiego Kościoła.

Z kolei abp Marek Jędraszewski, w wywiadzie udzielonym dla archidiecezji łódzkiej, powiedział m.in.: „Jestem niezmiernie wdzięczny Ojcu Świętemu Franciszkowi, który osobiście, dziesięć dni temu, 28 listopada br., kiedy przebywałem w Rzymie, biorąc udział w IV Światowym Kongresie poświęconym duszpasterstwu studentów, organizowanym przez Papieską Radę ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżujących, wyraził wobec mnie swoją wolę, abym objął urząd Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego. (…) Wolę Ojca Świętego przyjąłem w duchu posłuszeństwa, a zarazem z ogromną wdzięcznością, zdając sobie sprawę z tego, co Kraków znaczył i znaczy w dziejach Kościoła katolickiego w Polsce i w dziejach całej naszej Ojczyzny, jak bliski był sercu św. Jana Pawła II Wielkiego...”.

Nowy Metropolita Krakowski spotkał się z kard. Stanisławem Dziwiszem w sobotę 10 grudnia br. w domu arcybiskupów krakowskich. Hierarchowie wspólnie modlili się w prywatnej kaplicy arcybiskupów. Ustalono, że kanoniczne objęcie urzędu metropolity krakowskiego przez abp. Marka Jędraszewskiego oraz ingres do katedry odbędzie się w sobotę 28 stycznia 2017 r.

Po niedzielnej Mszy św. proboszcz jednej z podkrakowskich parafii, w czasie nieoficjalnej rozmowy, stwierdził: – To jest najlepszy wybór. Trzeba Panu Bogu dziękować!

2016-12-15 10:01

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Grecja: zmarł metropolita Genadiusz, zaangażowany w ruch ekumeniczny

[ TEMATY ]

zmarły

Grecja

prawosławie

metropolita

pixabay/geralt

W wieku 71 lat zmarł 1 czerwca prawosławny metropolita Sasimy Genadiusz. Ten wybitny hierarcha Patriarchatu Konstantynopola był przez kilkadziesiąt lat zaangażowany w ruch ekumeniczny.

Urodził się jako Nikolaos Lymouris w 1951 r. w Salonkach w Grecji. Jako diakon studiował w Instytucie Teologii Prawosławnej św. Sergiusza w Paryżu. W 1981 r. przyjął święcenia kapłańskie. Od 1984 do 1992 r. był wykładowcą prawa kanonicznego na Uniwersytecie w Strasburgu, zaś od 1990 do 1997 r. wykładał teologię prawosławną i ekumeniczną w Instytucie Studiów Ekumenicznych w Wenecji oraz w Papieskim Ateneum Antonianum w Rzymie. Gościnnie wykładał również na licznych uczelniach w Europie i Ameryce. Reprezentował patriarchę Konstantynopola podczas różnych wydarzeń. Był autorem książek oraz artykułów o tematyce teologicznej i ekumenicznej – jego bibliografia liczy ponad 400 pozycji. W 1999 r. został metropolita Sasimy.
CZYTAJ DALEJ

Czy warto przyjmować kolędę? Kilka słów o wizycie duszpasterskiej

2026-01-09 15:00

[ TEMATY ]

kolęda

wizyta duszpasterska

Karol Porwich/Niedziela

Wizyta duszpasterska to ten czas w ciągu roku, kiedy kapłan z parafii ma szansę na to, by spotkać się ze swoimi wiernymi w ich domach i poznać ich osobiście. Skąd wzięła się tradycja przyjmowania tzw. kolędy i co jest podczas niej najważniejsze? Odpowiadamy.

W roku 1601 bp Bernard Maciejowski, biskup krakowski i późniejszy prymas Polski zapoczątkował praktykę wizyty duszpasterskiej. Zrobił to poprzez list skierowany do wiernych swojej diecezji, który nazywany jest dziś „Pastoralną Maciejowskiego”.
CZYTAJ DALEJ

Wspólnota Dwunastu niesie w sobie tajemnicę wolności

2026-01-09 19:33

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Saul wyrusza z trzema tysiącami wybranych, aby schwytać Dawida. Liczba podkreśla przewagę króla i jego lęk. Dawid żyje wśród skał i jaskiń, na ziemi pogranicza. Tam serce uczy się zawierzenia. Saul wchodzi do jaskini. Dawid z ludźmi pozostaje w głębi. W ustach towarzyszy pojawia się odczytanie chwili jako znaku od Boga. Dawid podchodzi i odcina rąbek płaszcza. Ten gest wygląda drobno, a płaszcz w Biblii niesie znaczenie godności i władzy. Tekst mówi, że „zadrżało serce” Dawida. W hebrajskim pobrzmiewa (wayyak lēb), uderzenie sumienia. Wystarcza mu sam znak. Zatrzymuje swoich ludzi i wypowiada słowa o „pomazańcu Pana” (māšîaḥ JHWH). Namaszczenie wiąże króla z decyzją Boga także w czasie błędu króla. W tej księdze rąbek płaszcza już raz pojawił się przy Saulowej utracie królestwa. Rozdarcie płaszcza w 1 Sm 15 towarzyszyło wyrokowi Samuela. Tutaj odcięty rąbek zapowiada zmianę, a Dawid nie przyspiesza jej przemocą. Wychodzi za Saulem, woła go i pada na twarz. Nazywa Saula „panem moim, królem”. Pokora otwiera przestrzeń prawdy. Dawid pokazuje skrawek płaszcza jako dowód, że jego ręka nie szuka krwi. Wzywa Pana na sędziego i oddaje Mu spór. Brzmi przysłowie o złu, które rodzi zło. Dawid nie chce podtrzymywać tej fali. Słowo i gest poruszają Saula. Król płacze i uznaje sprawiedliwość Dawida. Prosi o przysięgę w sprawie potomstwa, bo królowanie w Izraelu dotyka pamięci rodu i imienia. Dawid przysięga. Opowiadanie rysuje obraz władzy poddanej Bogu i serca, które wybiera miłosierdzie w chwili największej przewagi. W tej scenie zwycięstwo ma kształt opanowania, a jaskinia staje się szkołą serca.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję