Królowo Polski! Uznajemy Twe królowanie w Ojczyźnie naszej. Pragniemy przyczynić się do umocnienia Twego władania. Chcemy tej sprawie służyć na każdym posterunku, na którym Opatrzność Boga nas postawiła. Ufamy Ci! Wiemy, że prowadzisz nas do Syna Twojego i nieustannie nam w duszy mówisz: „Cokolwiek wam każe Syn mój, czyńcie” – to fragment modlitwy kard. Stefana Wyszyńskiego przed Cudownym Obrazem (1960 r.)
Uroczystość Najświętszej Maryi Panny Częstochowskiej ma charakter dziękczynienia za wyjątkową rolę Maryi w dziejach narodu polskiego. Jest również wyrazem czci dla Matki Bożej w jej jasnogórskim wizerunku. Tradycyjnie, co roku w trakcie uroczystości dokonuje się Akt Odnowienia Ślubów Jasnogórskich, napisanych już ponad 50 lat temu przez kard. Stefana Wyszyńskiego. W modlitwie tej wierni powierzają swą Ojczyznę – Polskę opiece Matki Bożej. W uroczystość tę Kościół wspomina również o. Honorata Koźmińskiego, wielkiego czciciela Maryi. To właśnie on z ogromnym samozaparciem i determinacją, przy wsparciu o. Euzebiusza Rejmana, w epoce niewoli narodowej zabiegał w Watykanie o ustanowienie tego święta.
Poświęcenie kaplicy i nowych obiektów Szpitala Psychiatrycznego w Żurawicy Górnej
Z jakiegoś transcendentnego natchnienia prawdziwi artyści wydobywają środki wyrazu, które są darem dla współczesnych, ale dojrzewają także czasem w dalekiej przyszłości. W latach 80. ub. wieku Jacek Kaczmarski napisał słowa piosenki „Powrót sentymentalnej panny S”. Po nocy stanu wojennego na nowo ożyły jej ideały. Ona sama „była trochę inna” i wtedy, kiedy ci z biletami darmowymi chcieli ją wyrzucić, zaczęli jej bronić ci „przerzedzeni, postarzali”. I pewnie by nie dali rady, gdyby nie to, że „niespodziewanie nam pomogli jej nowi wielbiciele młodzi/wielbiący ją jak starą gwiazdę, co zamiast spadać – nagle wschodzi/na ramionach ją ponieśli z tą siłą, której nam nie stało/a ona miała twarz poważną, w której coś jakby odmłodniało”.
Dlaczego w skrajnych sytuacjach jako pierwsi załamują się czasem nie pesymiści, ale optymiści?
To pytanie brzmi zaskakująco, ale prowadzi do jednej z najważniejszych prawd o życiu duchowym: człowieka nie ratują złudzenia. Człowieka ratuje nadzieja zakorzeniona w prawdzie.
Diakoni wraz z rodzinami podczas święcenia diakonatu stałego w archidiecezji łódzkiej, 2022 r.
W Polsce wzrasta liczba diakonów stałych. Święcenia mogą przyjmować m.in. żonaci mężczyźni, którzy ukończyli 35 lat. Udzielają oni chrztów, błogosławią związki małżeńskie, przewodniczą obrzędom pogrzebowym i głoszą kazania podczas Mszy świętych.
Z danych Rocznika Statystycznego Kościoła Katolickiego w Polsce „Annuarium Statisticum Ecclesia in Polonia” Instytutu Statystyki Kościoła Katolickiego SAC za 2024 r. wynika, że w kraju było 109 diakonów stałych, w tym 103 obrządku łacińskiego, pięciu wschodniego i jeden zakonny, w tym stu żonatych, trzech wdowców i sześciu celibatariuszy, czyli osób żyjących w celibacie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
