Reklama

Niedziela Rzeszowska

Tyczyn

Radość wspólnoty

Niedziela rzeszowska 24/2016, str. 5

[ TEMATY ]

szkoła

Archiwum Gimnazjum w Tyczynie

Młodzi z zespołem „Wyrwani z niewoli”

Młodzi z zespołem „Wyrwani z niewoli”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W gościnnych progach Publicznego Gimnazjum w Tyczynie 13 maja br. odbył się I Zjazd Szkół im. św. Jana Pawła II Województwa Podkarpackiego. W jego organizację zaangażowała się cała społeczność szkolna. W majowy poranek do Tyczyna przyjechali goście – reprezentanci przedszkoli, szkół podstawowych, gimnazjów oraz szkół średnich noszących imię Jana Pawła II. Zawiązanie wspólnoty rozpoczęło się Mszą św. w kościele parafialnym. Dyrektor Zofia Kwater powitała uczestników zjazdu z bp. Janem Wątrobą, kapłanów, przedstawicieli samorządu województwa, Kuratorium oraz miejscowych władz.

Podczas kazania Ksiądz Biskup skierował do zgromadzonych gratulacje z powodu wybrania „największego z rodu Polaków” na patrona placówek oświatowych, wspominał swój udział w audiencji na Placu św. Piotra w dniu zamachu na życie Papieża, szczególny zaś nacisk położył na aspekt wdzięczności, którą św. Jan Paweł II odczuwał i okazywał Matce Bożej Fatimskiej za swe ocalenie. Ta wdzięczność za wszystko, co otrzymujemy, to lekcja, której udzielił nam Papież.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Reklama

Jakże krzepiący był widok tak licznego zgromadzenia ludzi zjednoczonych osobą Patrona. Radośnie przemaszerowali do siedziby tyczyńskiego gimnazjum, którą wyróżnia popiersie św. Jana Pawła II. Po złożeniu kwiatów młodzież udała się do hali sportowej na koncert „Wyrwani z niewoli”, dorośli uczestnicy natomiast – na konferencję przypominającą ukierunkowanie szkół niosących imię Jana Pawła II.

„Wyrwani z niewoli” to nazwa i opis zarazem – Jacek i Piotr w nowoczesnej, ciekawej, zabawowej formie, dając świadectwo swego życia i swej wiary, porwali ze sobą dziewczęta i chłopców (Zbiór fotografii i relacja wideo: www.gptyczyn.edomena.pl).

Najważniejsza jest duchowa więź, która łączy społeczności szkolne pracujące na co dzień i od święta nad formacją młodego pokolenia, nad wychowaniem w duchu wartości patriotycznych, społecznych i religijnych, o których ugruntowanie w swoim nauczaniu zabiegał Papież Polak. Liczymy na to, że uczestnicy zechcą kontynuować spotkania i zrodzi się tradycja trwale jednocząca szkoły imienia św. Jana Pawła II.

2016-06-09 10:15

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sanitariuszka, która dała imię szkole

Niedziela wrocławska 37/2016, str. 4-5

[ TEMATY ]

szkoła

Lilianna Sicińska

Uroczystość poświęcenia sztandaru I LO we Wrocławiu im. Danuty Siedzikówny, ps. Inka

Uroczystość poświęcenia sztandaru I LO we Wrocławiu im. Danuty
Siedzikówny, ps. Inka

Kilka dni po symbolicznym pogrzebie „Inki” w Gdańsku wrocławskie Liceum Ogólnokształcące nr 1 otrzymało imię Danuty Siedzikówny. Trzy lata temu „Inkę” wybrali uczniowie, którzy mocno angażowali się, aby wypromować kandydaturę zamordowanej przez komunistów bohaterskiej sanitariuszki. Choć w międzyczasie pojawiły się kontrowersje, że „Inka” jest „niekoniecznie dobrym patronem jeśli chodzi o szkołę”, ostatecznie presja środowisk patriotycznych, mediów i postawa uczniów doprowadziły sprawę do szczęśliwego końca. Od 3 września br. – dnia swoich urodzin – wrocławska szkoła ma niezwykłą patronkę, którą już od przeszło roku poznaje społeczność szkoły. Danuta Siedzikówna została zamordowana w 1946 r. Jej szczątki odnaleziono dwa lata temu na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku.
KK

Śpiewała pięknym sopranem, grała na gitarze i śpiewała w chórze kościelnym. Miała kilka ulubionych pieśni, które intonowała przy ognisku w lesie, m.in. „Już dopala się ogień biwaku”. Była wesoła, aktywna i odważna. W domu rodzinnym, paradoksalnie tak wcześnie opuszczonym przez rodziców, nauczyła się odróżniać dobro od zła. Ta umiejętność pozwoliła jej wybierać wielokrotnie w jej aktywnym, choć tak krótkim życiu – bez wahania, „jak trzeba”. Ważne decyzje, wpływające na jej dalsze życie podejmowała już w wieku kilkunastu lat. Także decyzje dotyczące życia i śmierci. Nie pozwolono jej przecież dożyć nawet 18 urodzin. Oskarżana o zdradę, mordy, a nawet absurdalnie – o wydawanie rozkazów na szkodę rodaków – trwała do końca w prawdzie. Zachowała się jak trzeba. Dziś historia zatoczyła koło i dzisiaj tych, których komunistyczne władze i ideolodzy próbowali wysłać w niebyt, możemy zobaczyć w innym świetle. Dziś patrzymy na Inkę, wesołą i odważną sanitariuszkę, która z przewieszoną przez ramię torbą wykonywała rozkazy dowódców 5. Wileńskiej Brygady Armii Krajowej. Na „Inkę”, która straciła ojca i matkę, bo oddali życie ojczyźnie. Patrzymy na zdjęcie nastolatki w sukience ze śmiesznym kołnierzykiem, serdecznej towarzyszki, pełnej marzeń. Od niej i jej podobnych zależała nasza przeszłość. Od młodych, którzy pójdą w jej ślady – będzie zależała przyszłość kolejnych pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Kościół w Belgii w przeszłości zawiódł w obliczu wykorzystywania seksualnego - przyznał prymas

Kościół w przeszłości zawiódł w obliczu wykorzystywania seksualnego w swoim łonie - przyznał arcybiskup Mechelen-Brukseli Luc Terlingen. W ciągu prawie 30 lat, jakie upłynęły od utworzenia w Belgii w 1997 r. pierwszych punktów kontaktowych w celu zgłaszania przypadków molestowania w kontekście duszpasterskim, zebrano prawie 1600 zgłoszeń, uznano 972 ofiary, którym przyznano odszkodowania, a w sumie Kościół wypłacił 9 mln euro.

Przedstawiony w grudniu 2025 r. przez krajową koordynatorkę Jessikę Soors nowy plan działania stawia ofiary w centrum: brały udział w jego tworzeniu i będą miały wpływ na jego realizację, również poprzez grupy wzajemnej pomocy i towarzyszenie duchowe. Jeśli chodzi o prewencję, każda diecezja i instytucja religijna będzie miała lokalnego koordynatora; wszyscy współpracownicy i wolontariusze przejdą obowiązkową formację na temat integralności, traum i rozpoznawania oznak wykorzystywania.
CZYTAJ DALEJ

Śmierć „tego samego dnia”: kanadyjski raport o granicach „pomocy w umieraniu”

Oficjalny raport Głównego Koronera Ontario oraz Komisji ds. Rewizji Zgonów w Ramach Medycznej Pomocy w Umieraniu (MDRC) ujawnił, że w 2023 roku w tej kanadyjskiej prowincji 65 osób zmarło w ramach programu „pomocy w umieraniu” (MAiD) tego samego dnia, w którym złożyły wniosek. Kolejne 154 osoby zmarły dzień później. Skala tych przypadków wywołała w Kanadzie poważną debatę.

Kanada zalegalizowała „Medyczną Pomoc w Umieraniu” w 2016 roku. Początkowo prawo przewidywało 10-dniowy okres oczekiwania między zatwierdzeniem wniosku, a wykonaniem procedury. W 2021 roku parlament zniósł ten wymóg wobec osób, których śmierć uznano za „rozsądnie przewidywalną”. W praktyce oznacza to, że w niektórych przypadkach nie obowiązuje żaden minimalny czas namysłu. Jeśli dwóch niezależnych lekarzy potwierdzi spełnienie kryteriów, procedura może zostać przeprowadzona nawet tego samego dnia. Raport MDRC pokazuje, że taka sytuacja nie jest marginalna, a w wielu przypadkach eutanazja wykonywana jest niemalże natychmiastowo.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję