Nie da się zbudować prawdziwie wolnej Ojczyzny bez takich fundamentów, jak Bóg, Honor i Ojczyzna – mówił abp Marek Jędraszewski w łódzkiej katedrze podczas Mszy św. w intencji Ojczyzny, która jest częścią cyklu modlitw archidiecezji łódzkiej za Polskę.
Łodzianie modlą się za Ojczyznę podczas Eucharystii odprawianych w każdą pierwszą sobotę miesiąca. W homilii abp Marek Jędraszewski nawiązał do wypadku samochodu prezydenta RP. Wyraził oburzenie na komentarze, jakie po tym zdarzeniu były zamieszczane na jednym z portali społecznościowych na profilu Komitetu Obrony Demokracji. – W tych wpisach wiele osób wyrażało żal, że się tak dobrze to skończyło, bo miało się skończyć zupełnie inaczej. Przerażenie ogrania, kiedy się czyta takie wypowiedzi. To jest mowa nienawiści – mówił Hierarcha.
Ksiądz Arcybiskup przypomniał w tym kontekście myśl jednego z twórców Okrągłego Stołu, który mówił: „Po upadku komunizmu boję się w Polsce trzech totalitaryzmów: religijnego, moralnego i nacjonalistycznego”. – Tę wypowiedź można odszyfrować jako lęk przed przywróceniem właściwego fundamentu dla życia politycznego i społecznego. To lęk przed takim fundamentem, którym jest Pan Bóg. Dalej ten człowiek obawia się fundamentu moralnego, jakim jest 10 przykazań, opowiadając się tym samym za relatywizmem moralnym, za tym, że każdy może mieć swoją prawdę i według niej żyć oraz narzucać ją innym. Na koniec bojąc się nacjonalizmu, uderzył ten człowiek w to, co jest najbardziej istotne dla całej naszej wielkiej tradycji – w patriotyzm. Ten człowiek nie chciał, by nasze życie po 89 roku kształtowało się według tych trzech słów tworzących jeden wielki program dla Polski – Bóg, Honor, Ojczyzna – zaakcentował.
Nie bez przyczyny św. Jan Paweł II podczas pierwszej pielgrzymki do Polski po 1989 r. wszystkie swoje rozważania oparł na Dekalogu. I wyraźnie nam pokazywał, jaki musi być fundament, by budować kraj wolny dla wolnych Polaków. Wolnych od nienawiści, od chęci przemocy czy odwetu. Należy kraj budować na miłości do drugiego człowieka i na miłości do Ojczyzny.
Metropolita Łódzki podkreślił, że w tym roku obchodzimy 1050. rocznicę Chrztu Polski. Szczególne wydarzenie, kiedy nasi przodkowie postanowili oprzeć naszą Ojczyznę na Chrystusie. Łódzki Pasterz podziękował wszystkim za dotychczasową modlitwę w intencji Polski i zachęcił, by codziennie ofiarować jedną dziesiątkę Różańca za Ojczyznę.
Modlitwa za Ojczyznę to cykl spotkań na Różańcu, Eucharystii i Adoracji Najświętszego Sakramentu, zainicjowany przez Krucjatę Różańcową. Spotkania odbywają się katedrze łódzkiej w każdą pierwszą sobotę miesiąca i trwają od godz. 10 do 16.
W 14. rocznicę odejścia św. Jana Pawła II do domu Ojca rzesze wiernych z Wałbrzycha i okolic przybyły na stadion w dzielnicy Biały Kamień, by wspólnie z kard. Stanisławem Dziwiszem oraz biskupami Ignacym Decem i Adamem Bałabuchem modlić się o pomyślność Wałbrzycha, regionu i całego kraju oraz o pokój na świecie
Coroczna Msza Papieska na wałbrzyskim stadionie odprawiona została już po raz czternasty. Tym razem przewodniczył jej i homilię wygłosił kard. Stanisław Dziwisz, najbliższy współpracownik i jak określił bp Ignacy Dec – świadek świętości papieża Jana Pawła II. Uroczystą Eucharystię poprzedziła Droga Krzyżowa, którą poprowadził Ordynariusz Świdnicki.
Stałość w wierze jest jedną z najważniejszych cnót. Chodzi o niegasnącą gotowość do kochania Boga i ludzi. Perseverantia to cierpliwe trwanie przy Bogu, we wszelkich przeciwnościach losu. Nie psychologiczny optymizm, ale kurczowe trzymanie Jezusa „za rękę”, duchowe dojrzewanie w otaczającej nas niekiedy ciemności i w czasie próby. W przypadku relacji między ludźmi chodzi o konkretną postawę: bardziej czyn niż słowo (choć ono jest czasem niezastąpione), bardziej długotrwały trud niż efemeryczne poruszenie emocji, czasochłonny wysiłek, a nie ubolewanie. Prorok Ozeasz opisuje postawę Izraela wobec Boga – przyznajmy, że często także naszą. To obraz znikających nagle chmur o świtaniu i porannej rosy w upalny dzień. Gdy chodzimy letnim rankiem po trawie, czujemy przyjemny chłód wilgoci. Jest jej mnóstwo, niczym wody w zbiorniku. A jakież zdziwienie nas ogarnia, gdy po wschodzie Słońca nagle ten bezmiar wilgoci ustępuje miejsca przejmującej suchości, chłód zmienia się w gorąc, a przyjemna miękkość zieleni – w twardość podłoża przypominającego skałę. Jak to możliwe w tak krótkim czasie? – pytamy zaskoczeni. Niemal identycznie dziwi się Ozeasz postawie ludu Bożego wybrania. Wielkie słowa, zapewnienia o wierności Bogu i Jego przymierzu, liczne ofiary, modlitwy, uroczystości oraz święte zwołania... i nagle pustka. Więcej nawet: odwrót! Zwrot ku pogańskiemu kultowi, ku Baalowi, nikczemne zachowanie nielicujące z rangą wybrania i Dekalogiem, złożonymi ślubami i obietnicami. Słomiany zapał – mawiamy w takiej sytuacji, wzruszając ramionami. Konsekwencje stygnięcia wiary Izraela były widoczne w życiu publicznym, gdzie sojusze polityczne były ważniejsze niż zaufanie Bogu. Panował chaos, mnożyły się społeczne konflikty, a moralne zepsucie elit widoczne było gołym okiem. A wszystko to w obliczu niebezpieczeństwa inwazji ze strony potężnej Asyrii. Skąd my to znamy? Wszelkie podobieństwa do sytuacji, w jakiej obecnie się znajdujemy, są nie tylko nieprzypadkowe, ale wręcz ostentacyjnie oczywiste! Kochający swój naród Ozeasz natarczywie napomina, grozi karą Bożą, ale i zachęca swych rodaków do powrotu pod skrzydła Boga. Wprawdzie porównuje Izrael do niewiernej żony, ale jednocześnie przypomina, że Bóg jawi się jako wierny mąż, gotowy do przebaczenia. Jeśli tylko Izrael powróci do lojalności, do głębi, a nie będzie „mydlił oczy” Bogu fałszywym, bo pozbawionym nawrócenia moralnego kultem, On zwróci pogodne oblicze ku swemu ludowi. Pojednanie i odnowienie przymierza możliwe jest w każdej chwili. Czułymi słowami Ozeasz kreśli obraz Boga – jest On pełen miłości, współczucia i cierpienia z powodu zdrady człowieka. Można by powiedzieć, że paradoksalnie upadek każdego z nas Bóg przeżywa jako własną porażkę, bo nas kocha. Poznanie prawdziwego Boga, Ojca Jezusa Chrystusa, a nie boga mojej wyobraźni, ambicji czy aspiracji, jest kluczowe. Wtedy bardziej będziemy wydobywali z siebie miłosierdzie, niż tylko składali ofiary, dawali samych siebie, a nie tylko coś od siebie.
Parafia św. Michała Archanioła świętowała jubileusz 50-lecia.
Eucharystii przewodniczył i homilię wygłosił bp Arkadiusz Okroj. W świątyni zgromadzili się liczni kapłani, w tym księża z dekanatu, dawni proboszczowie oraz związani z parafią. Nie zabrakło przełożonych zgromadzenia księży michalitów i sióstr michalitek, licznych sióstr zakonnych, przedstawicieli władz samorządowych, a także służb mundurowych, którym patronuje św. Michał. Kościół wypełnili również liczni wierni.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
