Reklama

Aspekty

Zatroskany pasterz

19 stycznia 2008 r. bp Stefan Regmunt odbył ingres do katedry Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Gorzowie Wielkopolskim i objął funkcję ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. W tym tygodniu mija 8 lat od tego wydarzenia.
Z kolei 5 stycznia br. funkcję pasterza naszej diecezji oficjalnie przekazał bp. Tadeuszowi Lityńskiemu

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W ciągu 8-letniej posługi bp Stefan Regmunt podjął wiele ważnych dla naszej diecezji inicjatyw i dał się poznać jako zatroskany o los swojego lokalnego Kościoła pasterz.

Ingres

Biskupem diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp Stefan Regmunt został mianowany 29 grudnia 2007 r. przez papieża Benedykta XVI. Zastąpił na tym urzędzie dotychczasowego ordynariusza diecezji bp. Adama Dyczkowskiego. Ingres bp. Regmunta odbył się 19 stycznia 2008 r. w Gorzowie Wielkopolskim. Charakterystycznym punktem uroczystości była procesja, podczas której do gorzowskiej katedry nowego ordynariusza prowadzili przedstawiciele duchowieństwa oraz grup modlitewnych. W uroczystości uczestniczyli nuncjusz apostolski w Polsce abp Józef Kowalczyk, metropolita szczecińsko-kamieński abp Zygmunt Kamiński, metropolita wrocławski abp Marian Gołębiowski, dotychczasowy ordynariusz diecezji zielonogórsko-gorzowskiej bp Adam Dyczkowski oraz biskup pomocniczy tejże diecezji Paweł Socha. Nuncjusz apostolski przekazał bp. Regmuntowi pastorał i wprowadził go na miejsce, gdzie znajduje się katedra. Podczas ingresowej homilii bp Regmunt mówił o męczeńskiej śmierci za wiarę, przedstawiając historię Pięciu Męczenników Polski – patronów diecezji zielonogórsko-gorzowskiej. Ingres bp. Stefana Regmunta do konkatedry pw. św. Jadwigi Śląskiej w Zielonej Górze miał miejsce 26 stycznia 2008 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Jubileusze w Rokitnie

Reklama

Bp Regmunt w czasie swojej 8-letniej posługi brał udział w wielu bardzo ważnych dla naszej diecezji wydarzeniach. Takimi były niewątpliwie obchody związane z jubileuszem 20- i 25-lecia koronacji wizerunku Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w sanktuarium w Rokitnie, które odbyły się kolejno w czerwcu 2009 r. i 2014 r. Podczas tych uroczystości ówczesny pasterz naszej diecezji ukoronowanie Cudownego Obrazu koronami papieskimi uznał za znak wdzięczności wobec Matki Najświętszej za Jej opiekę nad Polakami, którzy w czasie niewoli i po II wojnie światowej zamieszkali na tych ziemiach. Dziękował Bogu za ludzi, których dzieła służyły i nadal służą dobru wspólnemu, oraz prosił, by proces naprawy naszego kraju wciąż trwał i przynosił pomyślne rozwiązania dla przyszłości naszej Ojczyzny. W czasie jubileuszu 20-lecia koronacji bp Regmunt dokonał poświęcenia odnowionej kaplicy, a także podziękował wszystkim, którzy zaangażowali się w to dzieło. Z kolei podczas obchodów 25-lecia koronacji bp Regmunt wraz z kustoszem sanktuarium ks. Józefem Tomiakiem zawierzył naszą diecezję Matce Bożej Rokitniańskiej.

Obchody Roku Kolbiańskiego

Jako gospodarz naszej diecezji bp Regmunt 24 września 2011 r. uczestniczył w diecezjalnych obchodach Roku Świętego Maksymiliana Marii Kolbego, które odbyły się w Gębicach k. Gubina. W 1939 r. znajdował się tam niemiecki obóz przejściowy Stalag III B Amtitz, gdzie przez 81 dni był więziony o. Maksymilian wraz ze współbraćmi z Niepokalanowa. Pasterz naszej diecezji podkreślał wówczas, że w tym miejscu o. Kolbe składał świadectwo wiary i że wielu współwięźniów za sprawą tego świętego doświadczyło Bożej miłości. – O. Maksymilian – mówił bp Regmunt – uczył postawy wierności Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi.

Dziękczynienie w Głogowie

W czerwcu 2013 r. w Domu Uzdrowienie Chorych im. Jana Pawła II w Głogowie odbyło się diecezjalne dziękczynienie za beatyfikacje włoskiego kapłana – bł. ks. Luigiego Novarese, założyciela Cichych Pracowników Krzyża i Centrum Ochotników Cierpienia, którego dzieło dotarło do Polski i owocnie służy człowiekowi cierpiącemu. Uroczystości były związane z Diecezjalną Pielgrzymką Chorych i Niepełnosprawnych. Pielgrzymom towarzyszył bp Regmunt, który podkreślał, że udział w uroczystościach w Rzymie nie był możliwy dla wszystkich wiernych diecezji i że stąd potrzeba dziękczynienia Bogu za tę beatyfikację również w Polsce.

Zakończenie procesu i synod

Dotychczasowy pasterz zainicjował remont domów biskupich w Gorzowie Wielkopolskim i Zielonej Górze oraz budynku Kurii Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej. W 2013 r. w odnowionym domu biskupów gorzowskich utworzył Instytut Biskupa Wilhelma Pluty, zajmujący się prowadzeniem badań naukowych nad życiem i spuścizną wieloletniego biskupa gorzowskiego. W ubiegłym roku doprowadził do zakończenia diecezjalnego procesu beatyfikacyjnego bp. Pluty i przewodniczył kilkunastoosobowej delegacji diecezji zielonogórsko-gorzowskiej, która udała się do Rzymu z dokumentami dotyczącymi procesu diecezjalnego. Z kolei 13 listopada ubiegłego roku, w święto patronów naszej diecezji, w sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski w Międzyrzeczu bp Regmunt podpisał dekret zwołujący I Synod Diecezji Zielonogórsko-Gorzowskiej, który ma uczynić nasz lokalny Kościół bardziej misyjnym i którego hasłem są słowa: „Przez wiarę i chrzest do świadectwa”.

Bp Regmunt 5 stycznia w katedrze w Gorzowie Wielkopolskim oficjalnie przekazał funkcję ordynariusza diecezji zielonogórsko-gorzowskiej dotychczasowemu biskupowi pomocniczemu Tadeuszowi Lityńskiemu. Za pełnioną dotychczas posługę i wszelkie działania na rzecz naszego lokalnego Kościoła należą się mu wyrazy uznania i dziękczynienia, a na dalszą posługę życzenia zdrowia i Bożego błogosławieństwa.

2016-01-14 10:30

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Święty Ojciec Święty

Niedziela zamojsko-lubaczowska 17/2015, str. 7

[ TEMATY ]

Jan Paweł II

święty

rocznica

kanonizacja

Archiwum Alicji Chołyst i Anny Trzeźwińskiej

Radość z kanonizacji

Radość z kanonizacji

Przed wieloma laty na drzwiach pokoju młodego seminarzysty Karola Wojtyły koledzy umieścili kartkę z napisem: „przyszły święty”. Ten sympatyczny klerycki żart stał się proroctwem. Na pogrzebie Jana Pawła II, podobnie jak w pierwszych wiekach chrześcijaństwa, wołano: „santo subito”. 27 kwietna 2014 r., w Niedzielę Miłosierdzia Bożego, Papież Polak został wyniesiony na ołtarze, ukazany całemu światu jako wzór chrześcijańskiego życia. Jan Paweł II pozostaje jednocześnie przy nas tak bliski jako ukochany święty, który mówi: „Szukałem Was, a teraz Wy przyszliście do mnie”

Karolina postanowiła wyruszyć do Rzymu wraz z grupą przyjaciół studentów. Jeden z kolegów miał duży, stary samochód, który wciąż się psuł. Można więc powiedzieć, że ta podróż była pielgrzymką zaufania. Studenci doświadczali podczas podróży Bożej opieki i bez większych przeszkód po kilku dnach dotarli do Rzymu. Najtrudniejszym doświadczeniem jednak, jak opowiada Karolina, było dojście na Plac św. Piotra. Polacy, którzy pamiętają papieskie pielgrzymki, przyzwyczajeni są do porządku. Zawsze wyznaczone były konkretne sektory, służby porządkowe wskazywały drogę. Włosi nie przejmują się aż tak bardzo organizacją. Karolina wraz z innymi studentkami postanowiła wyruszyć wcześniej, już w środku nocy, aby bez problemów dotrzeć na Plac św. Piotra i zająć jakieś odpowiednie miejsce. Po kilku godzinach marszu wszyscy pielgrzymi, tysiące ludzi, utknęli w jednym miejscu. Wejście na plac było jeszcze zamknięte, a z tyłu pojawiały się nowe osoby. W pewnym momencie ścisk był tak wielki, że Karolina przestała dotykać stopami ziemi. Wszystko, co pamięta z tamtych chwil, to niesamowity dyskomfort i ból. W ciągu kilkadziesiąt minut trwania w tym „imadle” przez jej głowę przechodziły rozmaite myśli. I nagle Karolina poczuła w sercu jakieś tajemnicze wezwanie do modlitwy. Zaczęła modlić się własnymi słowami, modlić się na Różańcu i ofiarowała swoje cierpienie w intencjach, z jakimi przyjechała do Rzymu. Jednocześnie w jej myślach przewijały się wspomnienia związane z cierpieniem Ojca Świętego, który w ostatnich latach swojego życia bohatersko zmagał się z wieloma chorobami. Wszystko to trwało kilka godzin i w końcu, nad ranem otworzono wejścia na plac. Karolina była bardzo zmęczona, obolała, ale właśnie to doświadczenie cierpienia okazało się w tajemniczy sposób duchowym centrum jej pielgrzymowania. W końcu studenci dotarli na Plac św. Piotra. Po nocy oczekiwania i bólu nadszedł przepiękny dzień, dzień chwały Bożej. Wschód słońca odsłaniał w majestatyczny sposób figury Apostołów nad fasadą Bazyliki św. Piotra. Pielgrzymi, setki tysięcy ludzi z całego świata, oczekiwali na Mszę św., jedyne w swoim rodzaju święto czterech papieży: Jana XXIII, Jana Pawła II, Benedykta XVI i Franciszka. Wydarzenie kanonizacji było wielkim, historycznym wydarzeniem, ale najwspanialsze są indywidualne historie i przeżycia ludzi, którzy doświadczyli „świętych obcowania”. Kanonizacja jest zawsze darem dla całego Kościoła. Osoba świętego jest jakby no nowo podarowana wierzącym. Wszystko to dokonuje się w świetle Zmartwychwstania Pańskiego. Pan Bóg otworzył tego dnia niebo dla wielu osób, które kochają Ojca Świętego.
CZYTAJ DALEJ

Nowenna przed wspomnieniem św. Maksymiliana Marii Kolbego

[ TEMATY ]

św. Maksymilian Kolbe

Karol Porwich/Niedziela

Nowenna do św. Maksymiliana M. Kolbego w oparciu o teksty z "Pism" świętego. Modlitwę rozpoczynamy 5 sierpnia.

Święty Maksymilianie, zapalony miłością Boga, opromieniony światłem Niepokalanej Dziewicy, wskazywałeś ludowi Bożemu rozliczne formy apostołowania do zwycięstwa dobra i dla rozszerzenia królestwa Bożego na całym świecie. Uproś nam światło i siłę, abyśmy mogli czynić dobro i pociągać innych do Chrystusowej miłości. Wstaw się do Pana o łaskę dla nas, abyśmy owładnięci tym samym zapałem miłości, wiarą i czynem mogli świadczyć o Chrystusie wśród naszych braci i dojść razem z Tobą do posiadania Boga w chwale wiecznej. Amen.
CZYTAJ DALEJ

Jak rozmawiać o wierze z dorosłymi dziećmi, które przestały chodzić do Kościoła?

2026-08-07 21:15

[ TEMATY ]

Kościół

dziecko

rodzice

UPJPII

Adobe Stock

Są zdania, które w rodzinie bolą bardziej niż kłótnia o pieniądze, wybór studiów czy decyzja o wyjeździe za granicę: nie chodzę już do kościoła”, „nie wierzę tak jak wy”, „Kościół mnie nie przekonuje”, „nie chcę o tym rozmawiać”….

Dla wierzących rodziców takie słowa nie są jedynie informacją o zmianie poglądów, ale dotykają one samego rdzenia religijnego życia: chrztu, modlitwy przy łóżku dziecka, pierwszej komunii, rodzinnych świat, niedzielnej eucharystii, pacierza, krzyża na ścianie czy też w końcu nadziei zbawienia.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję