Mszy św. przewodniczył Biskup Sandomierski Krzysztof Nitkiewicz. Współcelebransami byli ks. Dariusz Sidor, odpowiedzialny za formację szafarzy w diecezji, o. Michał Śliż OP, kustosz sanktuarium przy którym, z dużym udziałem Ojców Dominikanów, formowali się kandydaci, a także ich proboszczowie. W uroczystości uczestniczyły również żony oraz rodziny kandydatów, wspierając ich swoją obecnością i modlitwą.

W homilii bp Krzysztof Nitkiewicz, odnosząc się do wspomnienia św. Łucji, podkreślił, że jej życie i męczeństwo są świadectwem światła wiary, które przewyższa wszelkie światło zmysłowe. Św. Łucja, mimo utraty wzroku cielesnego, pozostała wierna Chrystusowi i widziała oczami wiary, stając się znakiem duchowego światła, które prowadzi do Boga i otwiera oczy innym, chroniąc przed duchową ślepotą.

- W tych grudniowych dniach, dniach najkrótszych w roku, gdy już wczesnym popołudniem robi się ciemno, narasta w nas tęsknota za światłem. Tymczasem Łucja, od łacińskiego słowa lux – światło, głosi swoją postawą, że najważniejsze jest światło duchowe, płonące w duszy, w sumieniu, światło rozgrzewające serce. Kiedy czytamy w Ewangelii o tym, jak Pan Jezus przywraca wzrok niewidomym, to chodzi nie tylko o wzrok cielesny, który umożliwia rozpoznawanie twarzy czy miejsc, ale również, może nawet jeszcze bardziej, o wzrok duchowy, o patrzenie oczami samego Boga. Jezus Chrystus mówi nam, co mamy czynić, aby mieć życie wieczne. Takim światłem jest niewątpliwie wiara. Oprawcy św. Łucji pozbawili ją przed ścięciem mieczem oczu, ona jednak nie przestała widzieć, patrzyła dalej oczami wiary. Brak wzroku jest dla człowieka czymś dotkliwym, utrudnia mu życie, lecz najgorsza jest duchowa ślepota. Nierzadko sami należymy do grona osób, które patrzą, lecz nie widzą, albo dostrzegają jedynie to, co mało istotne, marginalne, widzą to, co chcą zobaczyć. Omamieni uwodzącym blaskiem rzeczy tego świata tracimy zdolność rozeznania i właściwej oceny – mówił kaznodzieja.

W dalszej części homilii Ordynariusz Sandomierski, zwracając się do nowych nadzwyczajnych szafarzy Komunii Świętej, zaznaczył, że mimo możliwych trudności ich posługa jest świadectwem wiary i przynależności do Chrystusa. Zachęcał do wiernej, bezinteresownej służby oraz do spójności między pełnioną funkcją a codziennym życiem chrześcijańskim.

- Wspominam o trudnościach, drodzy szafarze, gdyż w waszej posłudze spotkacie się przypuszczalnie z różnymi reakcjami i z brakiem zrozumienia. Dzisiaj wielu robi coś za coś, kalkuluje czy mu się opłaca, wy natomiast kierujecie się zupełnie inną logiką. Dajecie w ten sposób świadectwo przynależności do Chrystusa i trzymając w rękach Komunię Świętą, promieniujcie Jego światłem. Otrzymacie za to nagrodę od Boga, ona jest pewna. Mówi przecież Pan Jezus: „Do każdego więc, który przyzna się do mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie”. Warto więc przyjąć niedogodności, przykrości, niezrozumienie ze strony otoczenia. Wierzę głęboko, że wasza nowa, przepiękna misja przyniesie wiele wspaniałych owoców – zachęcał nowych szafarzy bp Nitkiewicz.

Po zakończeniu kazania kandydaci publicznie zadeklarowali gotowość do pełnienia posługi nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej, po czym zostali pobłogosławieni przez Biskupa Ordynariusza. Po Eucharystii każdy z nich otrzymał dekret upoważniający do sprawowania tej posługi oraz odpowiednią legitymację.

Przygotowanie do funkcji nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej obejmuje cykl formacyjny, w ramach którego kandydaci pogłębiają wiedzę z zakresu teologii Eucharystii, liturgiki oraz duchowości. Zapoznają się również z zasadami praktycznego pełnienia posługi, pobożnością eucharystyczną oraz kultem Najświętszego Sakramentu.

— Posługa nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej wymaga solidnego przygotowania, dlatego zanim kandydaci otrzymali upoważnienie, uczestniczyli w specjalnej formacji. Obejmowała ona zarówno zagadnienia teologiczne i liturgiczne, jak i ćwiczenia praktyczne. Był to jednak dopiero etap wprowadzający. Pełne zrozumienie znaczenia tej posługi, jej wpływu na pogłębienie wiary, życie chrześcijańskie oraz działalność apostolską w parafii dokonuje się w trakcie dalszej, systematycznej formacji prowadzonej na poziomie parafialnym i diecezjalnym — podkreślił ks. Dariusz Sidor, koordynator formacji.