Z początkiem adwentu 12 diakonów z Wyższego Seminarium Duchownego w Drohiczynie rozpoczęło praktyki duszpasterskie w wyznaczonych parafiach naszej diecezji. Druga część praktyk odbędzie się w Wielkim Poście.
5 grudnia, w Centrum Kultury "Civitas Christiana" w Warszawie, bp Antoni Dydycz wygłosił referat na temat Chrześcijaństwo w dialogach kultur na ziemiach Rzeczpospolitej.
5 grudnia w parafii pw. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Sarnakach odbył się pogrzeb Olgierda Religioniego - zasłużonego twórcy kultury, długoletniego redaktora programów Polskiego Radia w Warszawie, współtwórcy Katolickiego Radia Podlasie w Siedlcach. Mszy św. żałobnej przewodniczył proboszcz, ks. kan. Zdzisław Borkowski - dziekan sarnacki, kazanie wygłosił ks. kan. Henryk Drozd - proboszcz parafii św. Józefa w Siedlcach, pierwszy dyrektor Katolickiego Radia Podlasia w Siedlcach. W modlitwach wzięli udział m.in. księża pracujący w tej rozgłośni.
6 grudnia w budynku Szkoły Specjalnej w Siemiatyczach odbyło się spotkanie mikołajkowe dzieci - uczniów szkoły. W grudniu Szkoła przeprowadziła się z Bacik Średnich do budynku w Siemiatyczach, który został przekazany przez Bank Pekao SA w listopadzie br. Obecnie w nowej siedzibie dzieci i młodzież mogą być rehabilitowane, uczyć się i wypoczywać. W spotkaniu wzięły udział dzieci, rodzice, opiekunowie, pracownicy Banku oraz przyjaciele Szkoły. Podczas imprezy dzieci otrzymały od Banku drobne upominki oraz pamiątkowy "certyfikat".
7 grudnia bp Antoni Dydycz uczestniczył w Toruniu w uroczystościach z okazji 11. rocznicy istnienia Radia Maryja. Mszy św. przewodniczył bp toruński Andrzej Suski, kazanie wygłosił bp Stanisław Stefanek z Łomży.
10 grudnia w Warszawie bp Antoni Dydycz przewodniczył Mszy św. i wygłosił kazanie z okazji 115. rocznicy powstania Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Imienia Jezus pod opieką Maryi Panny Wspomożenia Wiernych.
Żyła w blasku fleszy. Mediolan był sceną jej kariery: czerwone dywany, okładki gazet, narzeczony – siostrzeniec Berlusconiego. A jednak za pozorem sukcesu kryła się samotność, której nie goił żaden aplauz. Zanim trafiła do świata mody, Ania Golędzinowska padła ofiarą handlu ludźmi – uwięziona, zmuszana do pracy w nocnym klubie, upokorzona. Uciekła. Lecz prawdziwe wyzwolenie przyszło dopiero później.
O Medjugorje usłyszała od jednego z dziennikarzy. Pojechała na pielgrzymkę z ciekawości, ale też z nadzieją, i wtedy zaczęło się coś, czego nie sposób było zignorować: bluźniercze głosy, niewidzialny opór, nocne zmagania.
Obraz ulewy i śniegu wyrasta z realiów Palestyny. Deszcz jesienny i wiosenny rozstrzyga o zbiorach, a śnieg na Hermonie i w górach Libanu zasila potoki. Ten fragment zamyka wezwanie z Iz 55 do szukania Pana i do porzucenia drogi grzechu. Prorok Izajasz, w końcowej części księgi pocieszenia wygnańców (rozdz. 40-55), podaje obraz pewności: słowo Pana działa jak woda, która wnika w ziemię, budzi ziarno, daje nasienie siewcy i chleb jedzącemu. Hebrajskie dābār oznacza słowo i wydarzenie. W Biblii to pojęcie obejmuje także czyn, tak jak w opisie stworzenia z Rdz 1. Bóg mówi i zarazem stwarza fakt. Wers 11 używa przysłówka rēqām, „pusto, bez plonu”, w sensie „wrócić z pustymi rękami”. Słowo wraca do Boga jak posłaniec, z wykonanym zadaniem. Stąd w tekście pojawia się „posłannictwo”; w tle stoi czasownik „posłać” (šālaḥ). Pojawia się też „dokonać” (ʿāśāh) i „spełnić pomyślnie” (hiṣlīaḥ). W wygnaniu babilońskim obietnica powrotu brzmiała jak sen. Prorok pokazuje, że ta obietnica ma skuteczność samego Boga. Skuteczność słowa wynika z woli Boga, nie z siły ludzkiej. Bóg prowadzi swoje słowo aż do skutku, tak jak woda prowadzi ziemię do urodzaju. Septuaginta oddaje „słowo” jako logos. To ułatwiło chrześcijańskim czytelnikom widzieć tu zapowiedź Słowa, które przychodzi i przynosi owoc w historii. Obraz mówi także o kolejności. Najpierw słowo przenika, potem rodzi urodzaj. To uczy wytrwałości w słuchaniu i w nawróceniu. Woda działa po cichu, a jednak nieodwołalnie. Tak samo działa słowo Boże w człowieku i wspólnocie. Ono rozszerza zdolność słuchania, porządkuje pragnienia, prowadzi do czynu.
„Łyso wam?” – rzucił drwiąco nieco rok temu premier Donald Tusk w jednym z internetowych nagrań. To hasło stało się od tej pory symbolem, nabierając co i rusz nowego-tego samego znaczenia. Teraz mówi o „zakutych łbach”, w kampanii parlamentarnej pytał obywatela „Z jakiej paki” oczekuje reparacji od Niemiec. Język co najmniej potoczny, by nie powiedzieć prostacki, a już na pewno nieprzystający do szefa polskiego rządu. Komuś się ławeczka i piwko pomyliło z wysokim urzędem.
Łyso nam, kiedy ministerialna, osobista decyzja Waldemara Żurka powoduje wycofanie apelacji w sprawie byłej rzecznik Straży Granicznej, kobiety znieważonej publicznie przez celebrytę. Sprawa kpt. Anny Michalskiej i aktora Piotr Zelta nie jest już tylko sporem o słowa. To symbol. Funkcjonariuszka, która w czasie kryzysu na granicy brała na siebie ciężar komunikacji państwa, zostaje sama. A decyzja zapada wysoko, bardzo wysoko, aż zaskakująco blisko „kierownika” I nagle okazuje się, że państwo potrafi być surowe wobec munduru, a miękkie wobec tych, którzy ten mundur publicznie lżą.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
