Reklama

Niedziela Sosnowiecka

Pod patronatem św. Jana Berchmansa

„Mało mówić, dużo czynić”, „wielce sobie ważyć drobne sprawy”, „wszystko, co czynisz, czyń z wielką starannością”, „nie czyń nigdy tego, co Ci się w drugich nie podoba, ale to, co się w nich podoba” - to tylko niektóre zasady św. Jana Berchmansa, który oprócz Tarsycjusza, św. Stanisława Kostki, św. Alojzego Gonzagi i św. Dominka Savio patronuje liturgicznej służbie ołtarza

Niedziela sosnowiecka 9/2013, str. 6

[ TEMATY ]

święty

Agnieszka Lorek

Ministranci i lektorzy naszej diecezji

Ministranci i lektorzy naszej diecezji

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Rok 2013 upływa pod znakiem jubileuszu 125. rocznicy kanonizacji Jana Berchmansa. Patron ministrantów, lektorów i ceremoniarzy wciąż wydaje się mało znany, dlatego, aby lepiej poznać jego postać, życie i przesłanie organizowany jest konkurs dla liturgicznej służby ołtarza naszej diecezji pt. „Najdoskonalszą rzeczą jest zacząć od rzeczy najmniejszych” (zasada św. Jana Berchmansa).

Konkurs adresowany jest do przedstawicieli liturgicznej służby ołtarza diecezji sosnowieckiej ze szkół podstawowych, gimnazjalnych, szkół średnich i studentów. Konkurs przebiegał będzie dwuetapowo. Pierwszy etap polega na przedstawieniu w dowolnej, interesującej formie literackiej lub multimedialnej osoby, życia, działalności i przesłania św. Jana Berchmansa. Prace należy dostarczyć organizatorowi - diecezjalnemu moderatorowi LSO, ks. Mariuszowi Dydakowi do 2 kwietnia br. Do następnego etapu komisja zakwalifikuje autorów 3 najlepszych prac w dekanacie, w danej kategorii wiekowej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W etapie drugim, który przeprowadzony zostanie 20 kwietnia br., odbędzie się sprawdzian wiadomości z zakresu życia i kultu św. Jana Berchmansa na podstawie znajomości lektur. Kserokopie wszystkich materiałów dostępne są w Sosnowcu w Wydziale Katechetycznym przy ul. Gospodarczej 14 A i Wydziale Duszpasterstwa Ogólnego, ul. Wawel 19.

Reklama

Dla najlepszych przewidziano cenne nagrody. Zwycięzca w kategorii szkół podstawowych pojedzie w czasie wakacji na pielgrzymkę do Belgii śladami św. Jana Berchmansa (wartość 1000 zł). Najlepszy w kategorii szkół gimnazjalnych otrzyma w prezencie tygodniowy wakacyjny wyjazd do Chorwacji na Festiwal Młodych, połączony z wypoczynkiem nad Adriatykiem (wartość 1000 zł). Taka też nagroda będzie za I miejsce w kategorii szkół średnich i studentów. Nagrodzone zostaną także pozostałe miejsca w poszczególnych kategoriach.

Bliższe informacje na temat konkursu można uzyskać pod nr. tel. 511-073-165 lub e-mail: mariusz.dydak@op.pl.

W planach liturgicznej służby ołtarza diecezji sosnowieckiej na najbliższy czas jest nie tylko udział w konkursie o św. Janie Berchmansie, lecz także pielgrzymka do Gorzkowa k. Olsztyna, gdzie znajduje się jedyne w Polsce sanktuarium tego świętego. W czerwcu br. liturgiczna służba ołtarza naszej diecezji weźmie udział w ogólnopolskiej pielgrzymce LSO do Gniezna, a w sierpniu - tradycyjnie z młodzieżą wybierze się na Festiwal Młodych do Medjugorie. W planach są także, oprócz uroczystości kościelnych: rajd rowerowy, spływ kajakowy oraz wiele cyklicznych rozgrywek i zawodów sportowych.

Moderator liturgicznej służby ołtarza diecezji sosnowieckiej, ks. Mariusz Dydak uważa, że dzisiaj młodym trzeba zaoferować swego rodzaju trampolinę, od której będą się odbijać, np. wyjazdy, wspólnotowe spotkania, sport itp., a poprzez którą można ich pociągnąć do tej służby w Kościele. Taki jest duch i potrzeba czasu, i póki co, to się sprawdza, stąd te wszystkie inicjatywy, w których chłopcy uczestniczą niezwykle chętnie, bez żadnego przymusu.

Z rozmów przeprowadzonych z kapłanami naszej diecezji wynika, że w ministranckim gronie są chłopcy w różnym wieku, uczniowie klas podstawowych, gimnazjalnych, średnich, uczelni wyższych, a nawet pracujący. Swą formację rozpoczynają od rocznego okresu przygotowania. W miarę lat i doświadczenia pozyskują kolejne stopnie w posłudze, tak by ostatecznie uzyskać promocję lektorską.

Jeszcze kilka zdań o św. Janie Berchmansie - patronie ministrantów. Urodził się 13 marca 1599 r. w Diest w Belgii. Pochodził ze średnio zamożnej rodziny. Jego ojciec był grabarzem, matka natomiast córką miejscowego burmistrza. Od najmłodszych lat słyszał w sercu głos Chrystusa - „pójdź za Mną”. Jednak warunki materialne rodziny, a potem śmierć matki utrudniały mu naukę. Młody Jan dzięki opiece różnych kapłanów i własnej pracy zdobył potrzebne wykształcenie w kolegium Jezuitów w Malines. W tym czasie jego owdowiały ojciec został wyświęcony na kapłana (1618). Jan wstąpił do nowicjatu jezuitów, a ze względu na jego duże zdolności wysłano go na studia do Rzymu. Tu jednak zapadł ciężko na zdrowiu. Bardzo aktywny i pojętny uczeń, będący przykładem dla współbraci, był mało odporny na rzymskie upały i wilgoć zakonnych komnat. Odznaczał się wielką pobożnością i szczególnym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu. Był wzorem w zachowaniu reguły zakonnej, a jego pragnieniem było odtworzyć wzór, jaki zostawił św. Alojzy. Zapadłszy ma gorączkę i zapalenie płuc odszedł do wieczności 13 sierpnia 1621 r. W 1867 r. Pius IX ogłosił go błogosławionym, natomiast Leon XIII w 1888 r. zaliczył go w poczet świętych. Św. Jan Berchmans bardzo ukochał św. Alojzego i dzisiaj wraz z nim jest patronem studiującej młodzieży, a także ministrantów.

2013-02-27 14:23

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Dlaczego obchodzimy rocznice śmierci świętych i błogosławionych?

Kościół na całym świecie za kilka dni będzie przeżywać rocznicę śmierci bł. Jana Pawła II. Odbędą się z tej okazji różne nabożeństwa, adoracje, nierzadko połączone z refleksją nad życiem i słowami Papieża Polaka. Ktoś spoza Kościoła, stojący obok, uznałby może to za coś bardzo dziwnego, żeby nie powiedzieć nienormalnego. Dlaczego wspomina się czyjąś śmierć? Przecież śmierć jest wydarzeniem, które chcemy jak najdalej od siebie oddalić, przecież zwykły człowiek stara się unikać nawet samego myślenia o śmierci. Śmierć to przecież bardzo smutny moment – opuszczenie bliskich, koniec życia, pozostawienie wszystkiego, co przez całe życie się gromadziło. Jest to ponadto czas bardzo trudny dla bliskich, rodziny i przyjaciół, którym towarzyszy smutek z powodu rozstania, tęsknota, żałoba. Jaki jest więc sens wspominania czyjejś śmierci? Czy w życiu świętych nie było bardziej radosnych chwil, które moglibyśmy przywoływać, a nie samą śmierć? Dlaczego przykładowo nie wspominamy bardziej radosnego wydarzenia, jakim były np. narodziny Jana Pawła II, gdy przyszedł na świat, a nie kiedy się z nim rozstał?
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję