Reklama

Niech zstąpi Duch Twój...

Około 30 tys. członków Ruchu Światło-Życie będzie się modlić na pl. Piłsudskiego. W ten sposób oazowicze uczczą 40. rocznicę powstania Ruchu oraz 30. rocznicę Mszy św., podczas której Jan Paweł II wypowiedział słowa: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi! Tej ziemi!”

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Reklama

Uroczystości, na które są zaproszeni wszyscy wierni, rozpoczną się rankiem w sobotę, 6 czerwca, na pl. Piłsudskiego (w 1979 r. pl. Zwycięstwa). 7 czerwca obchody przeniosą się natomiast na teren budowy Centrum Opatrzności Bożej w Wilanowie, gdzie będziemy świętować II Dzień Dziękczynienia.
Najważniejszym punktem sobotnich uroczystości będzie Msza św. na placu oraz poświęcenie 9-metrowego krzyża papieskiego. Według zamysłu autorów projektu, krzyż z białego granitu będzie wyrastał „z wnętrza ziemi”, a plac wokół krucyfiksu otoczy geometryczna kompozycja kwadratowych płyt. Im bliżej krzyża, tym więcej będzie jasnych płyt.
Krzyż-pomnik będzie przypominał o Mszy św., którą Ojciec Święty odprawił na placu 6 czerwca 1979 r. - Idąc śladem Jana Pawła II, będziemy wypraszać Ducha Świętego, aby zstąpił na Polskę, Europę i świat - mówi Marek Seretny, koordynator uroczystości z Ruchu Światło-Życie.
Członkowie Ruchu będą mieli jeszcze jeden powód do dziękczynnej modlitwy. W tym roku przypada bowiem 40. rocznica założenia wspólnoty przez ks. Franciszka Blachnickiego. - Ten jubileusz skłania nas do dziękczynienia, ale także mobilizuje do ożywienia i zdynamizowania naszej posługi - podkreśla ks. Adam Wodarczyk, generalny moderator Ruchu.
Sobotnie uroczystości zakończą się Apelem Jasnogórskim, który poprowadzi abp Kazimierz Nycz. Nazajutrz, w niedzielę, o godz. 8 z pl. Piłsudskiego wyruszy Rodzinna Pielgrzymka na Pola Wilanowskie, gdzie odbędą się obchody II Dnia Dziękczynienia.

6 czerwca - pl. Piłsudskiego

9.00-10.00 Marsz gwiaździsty
10.00-14.30 Katecheza, modlitwy, czuwanie
15.30 Przygotowanie do Eucharystii
Odsłonięcie i błogosławieństwo krzyża na Placu Piłsudskiego
16.00 Eucharystia
19.00 Koncert ewangelizacyjny
21.37 Modlitwa

7 czerwca 2009 - II Dzień Dziękczynienia, Pola Wilanowskie

8.00-11.45 Rodzinna pielgrzymka z pl. Piłsudskiego na Pola Wilanowskie
12.00 Msza św.
14.00 Otwarcie miasteczka zabaw i rekreacji
15.00 Przesyłka do nieba: „baloniki wdzięczności”
14.00-21.30 Koncerty artystów polskich
21.37 Modlitwa

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2009-12-31 00:00

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

To, co najcenniejsze należy do Pana

2026-02-05 20:54

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
CZYTAJ DALEJ

Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”

2026-01-12 12:26

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Karol Porwich/Niedziela

Pierwsza Księga Królewska zaczyna się od sceny przekazania władzy. 1 Krl 2 należy do opowiadania o królach, które badacze nazywają historią deuteronomistyczną (od Pwt po 2 Krl). W tym nurcie miarą władcy staje się wierność Torze. Testament Dawida brzmi jak mowa pożegnalna. Formuła „idę drogą całej ziemi” przypomina, że także król wchodzi w los każdego człowieka. Dawid mówi do Salomona językiem przymierza: strzeż nakazów Pana, chodź Jego drogami, zachowuj ustawy i przykazania zapisane w Prawie Mojżesza. Słownictwo poleceń tworzy szeroki katalog: ustawy, przykazania, prawa, nakazy. Taki zestaw obejmuje całe życie, nie tylko kult i nie tylko politykę. Czasownik „strzec” sugeruje czujność i troskę. Pwt 17 stawia królowi podobne zadanie: władza dojrzewa pod Słowem, nie ponad nim. Wezwanie „bądź mocny i bądź mężem” opisuje odwagę moralną. Kończy się czas ojca. Zaczyna się czas decyzji syna. W tle stoi obietnica dana Dawidowi o trwałości jego „domu” (hebr. bajit), rozumianego jako dynastia. To samo słowo w Biblii oznacza także świątynię. Ta podwójna perspektywa prowadzi ku budowie przybytku w Jerozolimie i ku pytaniu o wierność rodu Dawida. Notatka o czterdziestu latach panowania Dawida ma charakter królewskiego epitafium, typowego dla Ksiąg Królewskich. Tradycja podaje podział tego czasu na Hebron i Jerozolimę. Zdanie o umocnieniu królestwa Salomona otwiera perspektywę mądrości i pokoju, a także prób serca. Augustyn widzi w obietnicach dane Dawidowi wskazanie na Chrystusa. Zauważa obraz przyszłości w Salomonie; pokój wpisany w imię i budowę świątyni. Pełnia spełnia się w Chrystusie, który buduje dom Boga z ludzi i trwa „na wieki”.
CZYTAJ DALEJ

Kwestia Komunii św. na rękę budzi w Polsce wiele kontrowersji - przyjrzyjmy się faktom

2026-02-05 21:01

[ TEMATY ]

Komunia św.

Karol Porwich/Niedziela

Kwestia Komunii na rękę budzi w Polsce wiele kontrowersji, na chłodno przyjrzyjmy się więc faktom.

Fragment książki Wiara bez fejków. Między pobożnością a nieporozumieniem ks. Piotr Piekart. Książka do kupienia w naszej księgarni!: ksiegarnia.niedziela.pl.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję